Hóp­smit hafi verið tíma­spurs­mál

Tómas Guðbjartsson birti í kvöld pistil á Facebooksíðu sinni þar sem hann lýsir yfir áhyggjum sínum af stöðu mála og vanþóknun sinni á málflutningi þeirra sem segja ómíkronafbrigði kórónuveirunnar eingöngu saklaust kvef sem engan skaði.

Pistillinn ber yfirskriftina „Varasamur varaþingmaður og vinir á villigötum“, þar vísar Tómas til Arnars Þórs Jónssonar, varaþingmanns Sjálfstæðisflokksins.

Ekki möguleiki að hindra smit alveg

Í samtali við Vísi segir Tómas það hafa verið tímaspursmál hvenær upp kæmi hópsmit innan veggja Landspítalans. Um stærsta vinnustað landsins sé að ræða þar sem mikill fjöldi fólks komi til vinnu auk þess að mikill fjöldi sjúklinga og aðstandenda þeirra komi þar inn. Því hafi verið ómöguleiki að hindra það að smit bærust inn á spítalann.

Þá segir hann að jafnvel fyrir hópsmitið sem upp kom í dag hafi róðurinn verið orðinn þungur. Mikill fjöldi starfsmanna sé ýmist smitaður af kórónuveirunni eða í sóttkví.

Þó hafi hver einasti gluggi verið nýttur til að koma mikilvægum hjartaaðgerðum að og mikið álag verið síðustu. Þá séu jóladagur og annar í jólum alltaf stórir dagar á hjartadeildinni þar sem fólk geri vel við sig í mat, sem er oft og tíðum mjög saltur, yfir hátíðirnar.

Nú hefur hjartadeildinni verið lokað vegna hópsmitsins og því eru svokallaðar hálfbráðaaðgerðir komnar á bið. Tómas segir þó að bráðahjartaaðgerðum sé alltaf sinnt þegar fólk kemur inn á spítalann með lífshættulega sjúkdóma.

„Hjartadeildin er eitt af stóru líffærunum í spítalanum, ef slík deild lokar er það bara meiriháttar líffærabilun,“ segir hann.

Ekki sé hægt að sleppa veirunni einfaldlega lausri

Tómas bendir á það að ekki sé hægt að sleppa kórónuveirunni lausri líkt og sumir virðist vilja. Sjúklingar sem eru inniliggjandi á spítalunum megi ekki við því að smitast ofan í sín veikindi.

Annað og ekki síður alvarlegt, sem nú gerist í vaxandi mæli, sé að starfsfólk spítalans smitist eða verði útsettir fyrir smiti. Hann finni mikið fyrir því hjá sínum samstarfsfélögum á hjartadeildinni.

„Þetta er ekki bara Covid, en það er slatti af starfsfólki sem hefur fengið Covid eða verið í nánum tengslum við sjúklinga með Covid og þess vegna settir í sóttkví. Skiljanlega, því ekki viltu koma í vinnuna og smita aðra, sjúklinga sérstaklega,“ segir Tómas.

Þetta sé orðið mikið vandamál og þeir sem geti unnið þurfi að vinna mikið þar sem deildin hefur verið löskuð vegna veikinda

Skoðanaskipti þurfi að vera byggð á rökum

Hann segir umræðu undanfarinna daga koma illa við sig. „Það er fínt að hafa frjáls skoðanaskipti en þau verða að vera byggð á rökum. Bæði þessi pistill hjá Þórdísi Reykfjörð og sérstaklega það sem Arnar Þór Jónsson er að skrifa finnst mér náttúrulega bara alveg út úr kú,“ segir Tómas.

 Þar nefnir hann meðal annars skrif Þórdísar Kolbrúnar Reykfjörð Gylfadóttur í áramótapistli hennar í Kjarnanum. Þar segir hún að ekki sé forsvaranlegt að takmarka mannréttindi fólks vegna álags á heilbrigðiskerfinu.

Tómas segist skilja afstöðu Þórdísar Kolbrúnar en segir þó að við séum einfaldlega ekki í aðstöðu til að aflétta takmörkunum. Í því sambandi nefnir hann svokölluð hágæslurými sem séu góð hugmynd en gangi ekki upp sökum manneklu á spítalanum. Þau rými sem sett hafi verið upp sem hágæslurými standi tóm þar sem ekki finnist starfsfólk til að manna þau. 

„Það er ekki nóg að hafa skip og veiðarfæri, það þarf líka áhöfn til að geta róið og fiskað. Svona skip liggur bara við bryggju,“ segir Tómas um hágæslurýmin.

Ástæða þess að rýmin séu enn nýtt sem geymslur og að tappi hafi myndast á gjörgæslu Landspítalans sé einföld. Það vanti starfsfólk.

„Lausnin á því er ekki fleiri skýrslur, erlendir ráðgjafar eða fundir, heldur betri kjör sem lokka aftur á sjúkrahúsið gjörgæsluhjúkrunarfræðinga sem horfið hafa til annarra starfa. Stundum eru lausnir óþægilega einfaldar - og það beint af býli,“ segir hann.

Markmiðið sé að vernda alla

Að lokum biður Tómas um að fólk sé raunveruleikatengt. Þangað til búið sé að laga hlutina á spítalanum sé ekki endalaust hægt að vísa til frelsis og að stóri bróðir sé að fylgjast með. 

„Að mínu mati getur frelsi einstaklings aldrei gengið á frelsi annarra, það er ekki frelsi að sleppa smituðum út í þjóðfélagið. Þú ferð út í búð og þar er einhver sem er nýbúinn í krabbameinslyfjameðferð eða er á sterum vegna alvarlegs sjúkdóms og hann getur bara verið í lífshættu. Það er staðreynd. Það er bara þannig,“ segir hann.

Í okkar samfélagi sé markmiðið að vernda alla, ekki bara þá sterku.

Pistil Tómasar Guðbjartssonar má lesa í heild sinni hér að neðan: