Mannréttindabaráttu lýkur aldrei

Hinsegin dagar náðu hámarki í dag með gleðigöngu á tuttugu ára afmæli hátíðarinnar. Þátttakendur sögðu baráttu hinsegin fólks hvergi nærri lokið þó margt hafi áunnist á liðnum árum. Einn var handtekinn grunaður um að ætla trufla gönguna.

Tugþúsundir lögð leið sína í miðborg Reykjavíkur í dag til þess að fagna fjölbreytileikanum og styðja í verki réttindabaráttu hinsegin fólks. Gleðin skein úr hverju andliti bæði þeirra sem komu til þess að njóta og þeirra sem lagt hafa dag við nótt við að undirbúa Gleðigönguna. Gangan var sögð sú stærsta frá upphafi.

Þetta er það sem við eigum að standa fyrir

Hinsegin dagar náðu hámarki sínu í dag með Gleðigöngunni en réttindabaráttáttunni er hvergi nærri lokið.

Frá því í júní 1999 hefur hinsegin fólk fagnað voru Hinsegin dagar í ár íburðarmeiri í tilefni tuttugu ára afmælisins. Hátíðin hefur vaxið með miklum hraða undanfarin ár og er orðin einn að þremur stærstu viðburðum Reykjavíkurborgar ár hvert.

Hvað er gleðigangan fyrir ykkur?

„Við erum nú bara að koma í fyrsta skipti. Þetta er augljóslega bar gleði og hamingja og það sem við eigum að standa fyrir,“ segir Daníel Ben Guðlaugsson sem tók þátt í göngunni í fyrsta skipti.

„Að koma hérna í dag gefur manni alltaf hlýju í hjartað,“ segir Stefanía Tara Þrastardóttir.

„Ég mundi segja bara algjör gleðidagur fyrir alla, fjölskylduna og bara alla aðra. Ekki bara þeim sem eru gay heldur að við fögnum fjölbreytileikanum, ástinni, allir fá að ver aðeins og þeir eru og bara eigi góðan dag,“ segir Inga Hrönn Stefánsdóttir.

Mannréttindabaráttu lýkur aldrei

Ein kona var þó handtekinn stuttu eftir að gangan lagði stað. Samkvæmt upplýsingum frá Jóhanni Karli Þórissyni, aðstoðaryfirlögregluþjóni var viðkomandi grunuð um að ætla trufla gönguna en því hafnar hún alfarið í viðtali á Vísi í dag.

Ýmsu hefur verið áorkað í baráttu hinsegin fólks á liðnum árum hefur Ísland verið talið framarlega í þeim efnum.

„Mannréttindabaráttu lýkur aldrei. Það er nú bara einfaldlega þannig. Þannig að nú gleðjumst við yfir þeim áfanga sem við höfum náð og höldum áfram með þá sem við þurfum að ná næst,“ segir Felix Bergsson.

„Þessu er aldrei lokið og við erum bara minntar á það alltaf. Þú veist, það koma alltaf upp ný og ný tilfelli í sjálfu sér. Ennþá í hundrað löndum er samkynhneigð ólögleg og við myndum ekki fá að eiga barn,“ segir Ragnhildur Scheving.

„Ég er transmaður. Og hvernig var að stíga út? Langt síðan?  Það eru að verða fjögur ár síðan. Auðveldara en maður heldur. Maður er alltaf svo hræddur en þetta er bara svo miklu betra svona, miklu skemmtilegra,“ segir Daníel Ben.

En er þetta dagurinn sem allir koma úr skápnum?

„Ég held að Gunnar Helgason verði að svara því,“ segir Felix og Gunnar svarar; „já,“ og hlær.