Hefur ríkið efni á því að semja ekki við lækna?

Allar stéttir samfélagsins eru mikilvægar og það er mjög erfitt, ef ekki ómögulegt að fullyrða hver sé mikilvægari en önnur. Ég tel hins vegar að færa megi rök fyrir því að læknar séu ein dýrmætasta stétt hvers samfélags. Fyrir því liggja einkum tvær ástæður. Sú fyrri er að læknar eru almennt fáir, t.d. eru læknar á Íslandi um helmingi færri en íbúar Húsavíkur. Hin ástæðan er að það tekur a.m.k. 16 ár að búa til einn sérfræðilækni sem er umtalsvert lengra en flestar aðrar stéttir. Þannig að það bæði munar virkilega um hvern einasta lækni og tekur mörg ár að bæta fyrir hvern sem hverfur.

Þó skynjar maður það ekki að fjármálaráðherra telji lækna yfir höfuð nokkuð sem vert er að halda í eða laða heim. Ég vil ekki trúa því að hans mat sé „Þeir geta þá bara farið“ en þögn hans er ærandi nú þegar læknar sjá þann kost einan að fara í verkfall.

Baráttan snýst þó ekki um það hvort læknar fari. Baráttan snýst eiginlega ekki heldur um hvort útborguð laun nýútskrifaðs læknis verði áfram 260.000 eða hækki eitthvað. Baráttan snýst um að íslenska heilbrigðiskerfið er undirmannað af læknum. Baráttan snýst um að verja þá lækna sem eftir eru fyrir ómanneskjulegu álagi á allt of þungum eða allt of löngum vinnulotum. Baráttan snýst um að til auðnar horfir í heilu sérgreinunum; krabbameinslækningum, brjóstaskurðlækningum og sjálfri undirstöðunni, heimilislækningum. Heilbrigðiskerfið er komið að hættumörkum og fer yfir þau í náinni framtíð – ef ekki nú þegar. Þetta er því annað og meira en hefðbundin kjarabarátta. Þetta er nauðvörn fyrir framtíð heilbrigðiskerfisins og læknisfræði á Íslandi.

Yfir til þín, Bjarni!

Nú hefur alþjóð fengið að vita að fjármálaráðherra sé hraustur maður. Eins gott, því nú þarf að taka hraustlega á því. Ég vil því senda honum brýningu í bundnu máli:

„Þið kerfinu teflduð á tæpasta vað

svo tvísýnt er hvort það við hjarni.

Viljirðu bjarga því verðurðu að

við okkur semja, Bjarni“