Opið bréf til umhverfis- og samgöngusviðs Reykjavíkur Jóhann G. Gunnarsson skrifar 3. september 2011 06:00 Umhverfis- og samgöngusvið Reykjavíkurborgar. Hr. Karl Sigurðsson formaður Sæll vertu Karl og aðrir kjörnir fulltrúar í umhverfis- og samgöngusviði Reykjavíkurborgar. Við hér í fyrirmyndarhúsfélaginu Dalseli 38, 109 Reykjavík, finnum okkur knúin til að senda þér/ykkur þessar línur, þar sem okkur finnst við ekki hafa fengið viðeigandi svör við bréfi okkar, dagsettu þann 19.4.2011 síðastliðinn, varðandi sorphirðu og svokallaða 15 metra reglu. Satt að segja, þá erum við svolítið hissa á því, að umræddu bréfi hefur ekki verið svarað. Það var sent í gegnum netsíðu ykkar. Í fyrirmyndarhúsfélagi eins og okkar, og það er ekkert grín, við eigum hér upp á vegg viðurkenningu frá hverfaráði borgarinnar, þar sem okkur er úthlutað þessum titli af ykkar hálfu, þar sem við sjálf höfum fyrir þó nokkru tekið flokkun sorps alvarlega og fækkað svörtum tunnum úr sjö í fjórar og tekið inn bláa tunnu, þá finnst okkur þið flokka okkur sem annars flokks þegna í Reykjavík. Þið megið alveg vita það líka, að við höfum margoft slegið gras á opinberum blett borgarinnar í næsta nágrenni, þar sem okkur hefur blöskrað aðgerðarleysi á þeim vettvangi og er til háborinnar skammar, svo ekki sé meira sagt. Höfum líklega eytt hærri fjárhæð í bensín á sláttuvélina en þið ætlist nú til að við greiðum ykkur fyrir sorplosun. Ykkar orð í bréfi nýverið til okkar, þar sem tilkynnt er um einhliða skattlagningu af ykkar hálfu eru: „Með því að flokka meira það sem til fellur á þínu heimili, stendur þú vörð um umhverfið og sparar borginni fjármuni. Því minna sorp sem fer til urðunar því meira sparar þú fyrir þig og samborgara þína“. Það vill nú svo til, eins og áður kom fram, að við erum fyrir þó nokkru búin að stíga mikið gæfu-, heilla- og sparnaðarspor fyrir okkur og Reykjavíkurborg. Þetta gerðum við sjálf án ykkar aðstoðar og vandséð hvernig þið hafið ákveðið að launa okkur, eða hvað? Við höfum meira pláss fyrir viðurkenningar á veggjum húsfélagsins! Eins og við höfum reynt að fá svör við, fyrr á þessu ári, er ekki hægt að sjá sanngirni í þessari gjaldheimtu, né hvernig ætlunin er að leysa þau vandamál sem við stöndum frammi fyrir vegna ykkar undarlegu og óskiljanlegu gjörða. Í umræddum pósti, frá ykkur um breytta sorphirðu, stendur einnig: „Reykvíkingar sem eiga þess kost að færa sjálfir sorpílát sín innan 15 metra frá götu á sorplosunardögum geta afþakkað þessa viðbótarþjónustu. Þá þarf hins vegar að gæta þess að ílátin komist vel fyrir, hindri ekki umferð og fjúki ekki af stað í vindi.“ Og það besta við umrætt bréf frá ykkur, er að ykkur er alvara! En hvað með þá sem eiga þess ekki kost að færa sorpílát umrædda 15 metra frá götu, af ýmsum ástæðum, sem engin ástæða er til að telja upp? Segjum að við kjósum svo, að færa tunnurnar að götunni, hvar í ósköpunum eigum við að tjóðra þær fastar? Ekki megum við raða niður bryggjupollum á göngustígum borgarinnar eða hvað? Hver ber ábyrgð, ef innihald ílátanna verður tæmt á göngustíga og eða slett á bifreiðar eða aðra veraldlega hluti í eigu annarra en borgarinnar? Hvernig ætlið þið að leysa fyrir okkur niðurstöðu húsfundar hér í fyrirmyndarhúsfélaginu, þar sem fimm eigendur vilja ekki greiða uppsettan skatt ykkar, en tveir eru tilbúnir til þess að greiða hann? Ég minni á að hér eru fjórar svartar tunnur og ein blá sameiginleg fyrir alla. Þetta gæti orðið forvitnilegt! Væri okkur heimilt að fá lánaða aðstöðu í nágrannahúsfélaginu, sem er reyndar sama húsið og við búum í, en þar eru þau svo heppin að þau eru innan umræddra 15 metra, og setja okkar tunnur yfir til þeirra á losunardögum? Við myndum væntanlega launa þeim greiðann með vægu gjaldi sem ekki tekur að tala um. Nú ætti ykkur að vera ljóst að það er mikil andstaða í fyrirmyndarhúsfélaginu við umrædda skattlagningu. Og það besta við þetta allt saman, er sú staðreynd að þetta snýst, af okkar hálfu, ekki um upphæðina sem þið ætlið að rukka, þetta er bara eitt það vitlausasta og ósanngjarnasta sem við flest höfum orðið vitni að í opinberri stjórnsýslu og höfum við, á öllum aldri, ýmislegt séð í gegnum misvitra pólítíkusa, sem hafa farið skrítnar leiðir til árangurs… eða ekki! Það er okkur einnig afar hulin ráðgáta, hvers vegna þessari undarlegu skattlagningu hefur ekki verið mótmælt meira og kröftugar. Þar eigum við kannski aðallega við þá sem kjörnir hafa verið til starfa, en eru kannski í minnihluta, því það er jú meirihlutinn sem tekur svona gáfulegar ákvarðanir. Til að sýna fram á fáránleika þessara aðgerða, þá væri t.d. mjög sanngjarnt að þeir íbúar borgarinnar sem þurfa að ganga lengra en t.d. 15 metra að biðstöð strætisvagna, fái frítt í vagninn. Nú eða þeir sem brjóta upp gulrauðu litasamsetningu vagnanna með fatnaði í öðrum litum, skuli greiða aukagjald. Nú eða þeir sem synda hægar í sundlaugum borgarinnar, greiði sérstakt aukagjald vegna lengri viðveru í lauginni en sá sem kemst hraðar og fer fyrr upp úr. Nú eða við barasta hættum að flokka draslið, fáum 10 tunnur og borgum lítilfjörlegt skattgjald og allur fyrirmyndarsparnaðurinn er fokinn út í veður og vind. Þetta er jú engin andsk… upphæð eða hvað? Varla neitt til að vera að röfla yfir! Til þess að við getum tekið endanlega ákvörðun um framhald þessa máls og ekki síst afstöðu í næstu kosningum, er það okkur hér í Dalseli 38, Reykjavík, mikilvægt að fá svör við framangreindum spurningum. Það er niðurlægjandi fyrir okkur sem fullgilda íbúa að vera ekki virt viðlits, þó svo það sé tilfinning okkar að þið lítið á bréfin okkar sem eitthvert grín. En það er stór misskilningur, við erum ekki að grínast, en trúðum því statt og stöðugt að umhverfis- og samgönguráð Reykjavíkur væri að því, þar til okkur barst umrædd tilkynning um að sorphirðugjaldið hefði verið lagt á frá og með 1. ágúst. Við væntum svara fyrr en síðar… þó ekki væri nema af kurteisisástæðum. Virðingarfyllst f.h. hússtjórnar Dalseli 38, Reykjavík Jóhann G. Gunnarsson ritari Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skoðanir Mest lesið Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Samgönguráð: Fyrir landið allt eða eitt kjördæmi? Berglind Harpa Svavarsdóttir Skoðun Þverpólitísk sátt um mannvonsku Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns Skoðun Hvað telur Wolt vera raunhagkerfi? Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir,Saga Kjartansdóttir Skoðun Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson Skoðun Byggjum fyrir fólk en ekki fjárfesta Finnur Ricart Andrason Skoðun Hvað breyttist þann 5. febrúar 2026? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Heiti potturinn, klaustrið og athvarfið Auður Önnu Magnúsdóttir Skoðun Borgarlínan hefur ekki einróma stuðning Þórir Garðarsson Skoðun Milljarðar í stjórnsýslu eða í þjónustu? Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Ný og betri skilgreining á lesblindu Snævar Ívarsson skrifar Skoðun Hvað telur Wolt vera raunhagkerfi? Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir,Saga Kjartansdóttir skrifar Skoðun Þverpólitísk sátt um mannvonsku Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Milljarðar í stjórnsýslu eða í þjónustu? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Byggjum fyrir fólk en ekki fjárfesta Finnur Ricart Andrason skrifar Skoðun Heiti potturinn, klaustrið og athvarfið Auður Önnu Magnúsdóttir skrifar Skoðun Hvað breyttist þann 5. febrúar 2026? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Samgönguráð: Fyrir landið allt eða eitt kjördæmi? Berglind Harpa Svavarsdóttir skrifar Skoðun Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Borgarlínan hefur ekki einróma stuðning Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Milljarðar í stjórnsýslu eða í þjónustu? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Þjóð að þyngjast – Fjárhagslega óhagkvæmt að fjárfesta ekki í heilsutengdum forvörnum Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Ákall Marco Rubio um sterkari Evrópu — hvað þýðir það fyrir Ísland? Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar Skoðun Af sköpunargleði Viðskiptaráðs Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Þegar börn læra réttindi sín – og við lærum með þeim Lilja Marta Jökulsdóttir skrifar Skoðun Edrúar febrúar – um fíkn, neyslu og bata Elín A. Eyfjörð Ármannsdóttir skrifar Skoðun Þegar kerfið sjálft skapar álagið Eydís Sara Óskarsdóttir skrifar Skoðun Varnir Evrópu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Sjálfbærni sem samkeppnisforskot fyrir minni fyrirtæki Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Gróska í starfsemi leikskóla Reykjavíkurborgar – áfram leikskólar Steinn Jóhannsson,Ólafur Brynjar Bjarkason skrifar Skoðun RESCALED Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Matvælaöryggi og forvarnir Hanna Lóa Skúladóttir,Guðrún Adolfsdóttir skrifar Skoðun Sjálfseignarbændur eða leiguliðar Kristófer Alex Guðmundsson skrifar Skoðun Veit fólk á samfélagsmiðlum allt um getnaðarvarnir? Jórunn Oddsdóttir,Steinunn Zophoníasdóttir skrifar Skoðun Umferð akandi, hjólreiðar fólki, rafhlaupahjolafolki og gangandi vegfarendur Össur Pétur Valdimarsson skrifar Skoðun Rússnesk skemmdarverk, innviðir og Ísland Kristinn Hróbjartsson skrifar Skoðun Af hverju var snjóflóðið á Flateyri ekki rannsakað? Sóley Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bayes-reglan og rökrétt hugsun Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Samgöngumál á Suðurlandi Þórir N. Kjartansson Vík skrifar Sjá meira
Umhverfis- og samgöngusvið Reykjavíkurborgar. Hr. Karl Sigurðsson formaður Sæll vertu Karl og aðrir kjörnir fulltrúar í umhverfis- og samgöngusviði Reykjavíkurborgar. Við hér í fyrirmyndarhúsfélaginu Dalseli 38, 109 Reykjavík, finnum okkur knúin til að senda þér/ykkur þessar línur, þar sem okkur finnst við ekki hafa fengið viðeigandi svör við bréfi okkar, dagsettu þann 19.4.2011 síðastliðinn, varðandi sorphirðu og svokallaða 15 metra reglu. Satt að segja, þá erum við svolítið hissa á því, að umræddu bréfi hefur ekki verið svarað. Það var sent í gegnum netsíðu ykkar. Í fyrirmyndarhúsfélagi eins og okkar, og það er ekkert grín, við eigum hér upp á vegg viðurkenningu frá hverfaráði borgarinnar, þar sem okkur er úthlutað þessum titli af ykkar hálfu, þar sem við sjálf höfum fyrir þó nokkru tekið flokkun sorps alvarlega og fækkað svörtum tunnum úr sjö í fjórar og tekið inn bláa tunnu, þá finnst okkur þið flokka okkur sem annars flokks þegna í Reykjavík. Þið megið alveg vita það líka, að við höfum margoft slegið gras á opinberum blett borgarinnar í næsta nágrenni, þar sem okkur hefur blöskrað aðgerðarleysi á þeim vettvangi og er til háborinnar skammar, svo ekki sé meira sagt. Höfum líklega eytt hærri fjárhæð í bensín á sláttuvélina en þið ætlist nú til að við greiðum ykkur fyrir sorplosun. Ykkar orð í bréfi nýverið til okkar, þar sem tilkynnt er um einhliða skattlagningu af ykkar hálfu eru: „Með því að flokka meira það sem til fellur á þínu heimili, stendur þú vörð um umhverfið og sparar borginni fjármuni. Því minna sorp sem fer til urðunar því meira sparar þú fyrir þig og samborgara þína“. Það vill nú svo til, eins og áður kom fram, að við erum fyrir þó nokkru búin að stíga mikið gæfu-, heilla- og sparnaðarspor fyrir okkur og Reykjavíkurborg. Þetta gerðum við sjálf án ykkar aðstoðar og vandséð hvernig þið hafið ákveðið að launa okkur, eða hvað? Við höfum meira pláss fyrir viðurkenningar á veggjum húsfélagsins! Eins og við höfum reynt að fá svör við, fyrr á þessu ári, er ekki hægt að sjá sanngirni í þessari gjaldheimtu, né hvernig ætlunin er að leysa þau vandamál sem við stöndum frammi fyrir vegna ykkar undarlegu og óskiljanlegu gjörða. Í umræddum pósti, frá ykkur um breytta sorphirðu, stendur einnig: „Reykvíkingar sem eiga þess kost að færa sjálfir sorpílát sín innan 15 metra frá götu á sorplosunardögum geta afþakkað þessa viðbótarþjónustu. Þá þarf hins vegar að gæta þess að ílátin komist vel fyrir, hindri ekki umferð og fjúki ekki af stað í vindi.“ Og það besta við umrætt bréf frá ykkur, er að ykkur er alvara! En hvað með þá sem eiga þess ekki kost að færa sorpílát umrædda 15 metra frá götu, af ýmsum ástæðum, sem engin ástæða er til að telja upp? Segjum að við kjósum svo, að færa tunnurnar að götunni, hvar í ósköpunum eigum við að tjóðra þær fastar? Ekki megum við raða niður bryggjupollum á göngustígum borgarinnar eða hvað? Hver ber ábyrgð, ef innihald ílátanna verður tæmt á göngustíga og eða slett á bifreiðar eða aðra veraldlega hluti í eigu annarra en borgarinnar? Hvernig ætlið þið að leysa fyrir okkur niðurstöðu húsfundar hér í fyrirmyndarhúsfélaginu, þar sem fimm eigendur vilja ekki greiða uppsettan skatt ykkar, en tveir eru tilbúnir til þess að greiða hann? Ég minni á að hér eru fjórar svartar tunnur og ein blá sameiginleg fyrir alla. Þetta gæti orðið forvitnilegt! Væri okkur heimilt að fá lánaða aðstöðu í nágrannahúsfélaginu, sem er reyndar sama húsið og við búum í, en þar eru þau svo heppin að þau eru innan umræddra 15 metra, og setja okkar tunnur yfir til þeirra á losunardögum? Við myndum væntanlega launa þeim greiðann með vægu gjaldi sem ekki tekur að tala um. Nú ætti ykkur að vera ljóst að það er mikil andstaða í fyrirmyndarhúsfélaginu við umrædda skattlagningu. Og það besta við þetta allt saman, er sú staðreynd að þetta snýst, af okkar hálfu, ekki um upphæðina sem þið ætlið að rukka, þetta er bara eitt það vitlausasta og ósanngjarnasta sem við flest höfum orðið vitni að í opinberri stjórnsýslu og höfum við, á öllum aldri, ýmislegt séð í gegnum misvitra pólítíkusa, sem hafa farið skrítnar leiðir til árangurs… eða ekki! Það er okkur einnig afar hulin ráðgáta, hvers vegna þessari undarlegu skattlagningu hefur ekki verið mótmælt meira og kröftugar. Þar eigum við kannski aðallega við þá sem kjörnir hafa verið til starfa, en eru kannski í minnihluta, því það er jú meirihlutinn sem tekur svona gáfulegar ákvarðanir. Til að sýna fram á fáránleika þessara aðgerða, þá væri t.d. mjög sanngjarnt að þeir íbúar borgarinnar sem þurfa að ganga lengra en t.d. 15 metra að biðstöð strætisvagna, fái frítt í vagninn. Nú eða þeir sem brjóta upp gulrauðu litasamsetningu vagnanna með fatnaði í öðrum litum, skuli greiða aukagjald. Nú eða þeir sem synda hægar í sundlaugum borgarinnar, greiði sérstakt aukagjald vegna lengri viðveru í lauginni en sá sem kemst hraðar og fer fyrr upp úr. Nú eða við barasta hættum að flokka draslið, fáum 10 tunnur og borgum lítilfjörlegt skattgjald og allur fyrirmyndarsparnaðurinn er fokinn út í veður og vind. Þetta er jú engin andsk… upphæð eða hvað? Varla neitt til að vera að röfla yfir! Til þess að við getum tekið endanlega ákvörðun um framhald þessa máls og ekki síst afstöðu í næstu kosningum, er það okkur hér í Dalseli 38, Reykjavík, mikilvægt að fá svör við framangreindum spurningum. Það er niðurlægjandi fyrir okkur sem fullgilda íbúa að vera ekki virt viðlits, þó svo það sé tilfinning okkar að þið lítið á bréfin okkar sem eitthvert grín. En það er stór misskilningur, við erum ekki að grínast, en trúðum því statt og stöðugt að umhverfis- og samgönguráð Reykjavíkur væri að því, þar til okkur barst umrædd tilkynning um að sorphirðugjaldið hefði verið lagt á frá og með 1. ágúst. Við væntum svara fyrr en síðar… þó ekki væri nema af kurteisisástæðum. Virðingarfyllst f.h. hússtjórnar Dalseli 38, Reykjavík Jóhann G. Gunnarsson ritari
Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun
Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson skrifar
Skoðun Þjóð að þyngjast – Fjárhagslega óhagkvæmt að fjárfesta ekki í heilsutengdum forvörnum Janus Guðlaugsson skrifar
Skoðun Ákall Marco Rubio um sterkari Evrópu — hvað þýðir það fyrir Ísland? Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar
Skoðun Gróska í starfsemi leikskóla Reykjavíkurborgar – áfram leikskólar Steinn Jóhannsson,Ólafur Brynjar Bjarkason skrifar
Skoðun Veit fólk á samfélagsmiðlum allt um getnaðarvarnir? Jórunn Oddsdóttir,Steinunn Zophoníasdóttir skrifar
Skoðun Umferð akandi, hjólreiðar fólki, rafhlaupahjolafolki og gangandi vegfarendur Össur Pétur Valdimarsson skrifar
Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun
Börnin bíða – meðan bankar og auðlindahafar græða milljarða: Offita, hreyfingarleysi og biðlistar Sigurður Sigurðsson Skoðun