Innlent

Loðnu­mjöl nýtt sem á­burður á gul­rætur

Kristján Már Unnarsson skrifar
Ólína Ingibjörg Jóhannesdóttir, gulrótabóndi í Þistilfirði
Ólína Ingibjörg Jóhannesdóttir, gulrótabóndi í Þistilfirði Egill Aðalsteinsson

Fullyrt er að stærsta lífræna gulrótaakur landsins sé að finna norðan undir Langanesi. Akurinn er á jörðinni Óslandi í Þistilfirði skammt frá ósi hinnar kunnu laxveiðiár Sandár.

Í kvöldfréttum Sýnar var sent út beint frá gulrótaakrinum og rætt við garðyrkjubóndann Ólínu Ingibjörgu Jóhannesdóttur, sem búsett er á bænum Brúarlandi 2 við bakka Hafralónsár skammt utan Þórshafnar.

„Jú. Þetta er stærsti lífræni gulrótaakur landsins. Hann er 1,67 hektarar,“ segir Ólína.

Horft yfir gulrótaakurinn.Egill Aðalsteinsson

Í fyrra fékk hún metuppskeru af akrinum, 83 tonn. Hún býst þó við að magnið verði minna í ár, kannski milli 50 og 60 tonn.

Í sjónvarpsfréttinni kíkti hún undir grösin og taldi það sem hún sá líta vel út. Gulræturnar eiga þó enn eftir að vaxa talsvert í moldinni en hún gerir ráð fyrir að þær verði teknar upp á tímabilinu frá 10. til 15. september.

Hveiti er ræktað þegar gulræturnar eru hvíldar.Egill Aðalsteinsson

Enginn tilbúinn áburður er notaður heldur sérframleiddur áburður frá Ísfélaginu á Þórshöfn, sem er loðnumjöl. Þá eru engin eiturefni notuð heldur var allur arfi handtíndur, sem kallaði á mikinn mannskap í sumar.

Séð yfir akurinn og norður til Þistilfjarðar. Sandá liðast til sjávar hægra megin.Egill Aðalsteinsson

Við hliðina sáum við hveitiakur. Hann er liður í skiptirækt en hver grænmetisakur er aðeins notaður þriðja hvert ár en þess á milli sáð í hann hveiti. Það er þó ekki skorið upp heldur látið falla og unnið oní jarðveginn með mjölinu, eins og Ólína lýsir hér í sjónvarpsfrétt Sýnar:




Fleiri fréttir

Sjá meira


×