Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar 25. ágúst 2026 07:00 Ég segi já til að sjá á laugardaginn og hvet aðra til að gera slíkt hið sama. Hér eru fjórar ástæður fyrir því að greiða atkvæði með því að fara í viðræður á laugardag. 1. Við höfum allt að vinna og engu að tapa Engin aðlögun íslenskra laga fer fram meðan á aðildarviðræðum stendur. Ekkert breytist fyrr en og ef við ákveðum að ganga inn, í annarri atkvæðagreiðslu um samning sem þá mun liggja fyrir. Þetta hefur Evrópusambandið staðfest. Skrefið sem við stígum með því að segja já þann 29. ágúst er varfærið fyrsta skref. Mun afdrifaríkara er að segja nei og fá ekki að sjá hvað samningur hefði þýtt. 2. Ekki hafna hundruðum milljarða í mögulegum ávinningi án þess að vita meira Íslendingar greiða margfalt hærri vexti en aðrar Evrópuþjóðir og búa við hærri verð vegna fákeppni sem þrífst í skjóli krónunnar. Þegar þetta er lagt saman er um að ræða hundruð milljarða króna á ári sem leggjast á íslenskar fjölskyldur og atvinnulíf. Hluti fyrirtækja í atvinnulífinu gerir hins vegar nú þegar upp í evrum og njóta kjara og öryggisins sem fylgir. Ættu þessi kjör ekki að gilda fyrir allt samfélagið en ekki bara stærstu fyrirtækin? 3. Við styrkjum fullveldi með góðum samningum Nágrannaríki okkar Danmörk, Svíþjóð og Finnland gengu inn í Evrópusambandið sem fullvalda þjóðir og eru enn fullvalda þjóðir. Teljum við að Danmörk sé ekki lengur fullvalda þjóð? Fullveldi okkar felst ekki í því að þurfa að standa einangruð og áhrifalaus utan við alþjóðlegt samstarf. Fullveldi felst heldur ekki í því að telja alla samninga við aðrar þjóðir fyrir fram hættulega. Við eigum að hafa sama kjark og grannar okkar til að setjast að samningaborðinu og sjá hverju við getum náð fram. 4. Öruggara Ísland Bandaríkjaforseti talar um að ná yfirráðum yfir Grænlandi og lýsir yfir að það muni gerast í forsetatíð sinni. Viðskiptastríð Bandaríkjanna og Kanada er núna skollið á þar sem Bandaríkin hafa sett 50% tolla á vörur frá Kanada sem hefur augljós áhrif á vöruverð. Bandaríkin eru farin að beita tollum sem vopni. Evrópusambandið er tollabandalag sem stendur saman gegn þessum tilburðum. Ísland stendur þar fyrir utan. Það er nýr veruleiki fyrir Norðurlandaþjóðir að yfirlýsingar Bandaríkjanna ógni okkar öryggishagsmunum. Ég vil fá úr því skorið hverju það myndi bæta við öryggi Íslands að tilheyra blokk 27 ríkja í Evrópusambandinu, í stað þess að standa fyrir utan. Næsta kynslóð mun spyrja af hverju við vildum ekki sjá samning Á skiltum um land allt blasir nú við áróður um milljarðakostnað við ESB. Þar er aðild ranglega sögð milljarðakostnaður fyrir Íslendinga. Tölurnar sem eru nefndar eru rangar og taka ekkert tillit til ávinnings. Talað er um glatað fullveldi og tapaðar auðlindir. Engin þjóð hefur hins vegar glatað fullveldi sínu með þessu samstarfi Evrópuþjóða og Evrópusambandið eignast ekki náttúruauðlindir aðildarríkja. Af hverju heyrum við aldrei dæmið af aðildarríkinu sem glataði auðlindum sínum við inngöngu? Vegna þess að dæmið er ekki til. Kynslóðin sem tekur við landinu á heimtingu á betra svari en að vildum ekki leggja í vinnuna við að klára samning. Eða að við sögðum nei því tíminn hentaði ekki og við vildum ekki vita hvað stæði okkur til boða. Höfundur er dómsmálaráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Mest lesið Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun Halldór 19.09.2026 Halldór Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Ég segi já til að sjá á laugardaginn og hvet aðra til að gera slíkt hið sama. Hér eru fjórar ástæður fyrir því að greiða atkvæði með því að fara í viðræður á laugardag. 1. Við höfum allt að vinna og engu að tapa Engin aðlögun íslenskra laga fer fram meðan á aðildarviðræðum stendur. Ekkert breytist fyrr en og ef við ákveðum að ganga inn, í annarri atkvæðagreiðslu um samning sem þá mun liggja fyrir. Þetta hefur Evrópusambandið staðfest. Skrefið sem við stígum með því að segja já þann 29. ágúst er varfærið fyrsta skref. Mun afdrifaríkara er að segja nei og fá ekki að sjá hvað samningur hefði þýtt. 2. Ekki hafna hundruðum milljarða í mögulegum ávinningi án þess að vita meira Íslendingar greiða margfalt hærri vexti en aðrar Evrópuþjóðir og búa við hærri verð vegna fákeppni sem þrífst í skjóli krónunnar. Þegar þetta er lagt saman er um að ræða hundruð milljarða króna á ári sem leggjast á íslenskar fjölskyldur og atvinnulíf. Hluti fyrirtækja í atvinnulífinu gerir hins vegar nú þegar upp í evrum og njóta kjara og öryggisins sem fylgir. Ættu þessi kjör ekki að gilda fyrir allt samfélagið en ekki bara stærstu fyrirtækin? 3. Við styrkjum fullveldi með góðum samningum Nágrannaríki okkar Danmörk, Svíþjóð og Finnland gengu inn í Evrópusambandið sem fullvalda þjóðir og eru enn fullvalda þjóðir. Teljum við að Danmörk sé ekki lengur fullvalda þjóð? Fullveldi okkar felst ekki í því að þurfa að standa einangruð og áhrifalaus utan við alþjóðlegt samstarf. Fullveldi felst heldur ekki í því að telja alla samninga við aðrar þjóðir fyrir fram hættulega. Við eigum að hafa sama kjark og grannar okkar til að setjast að samningaborðinu og sjá hverju við getum náð fram. 4. Öruggara Ísland Bandaríkjaforseti talar um að ná yfirráðum yfir Grænlandi og lýsir yfir að það muni gerast í forsetatíð sinni. Viðskiptastríð Bandaríkjanna og Kanada er núna skollið á þar sem Bandaríkin hafa sett 50% tolla á vörur frá Kanada sem hefur augljós áhrif á vöruverð. Bandaríkin eru farin að beita tollum sem vopni. Evrópusambandið er tollabandalag sem stendur saman gegn þessum tilburðum. Ísland stendur þar fyrir utan. Það er nýr veruleiki fyrir Norðurlandaþjóðir að yfirlýsingar Bandaríkjanna ógni okkar öryggishagsmunum. Ég vil fá úr því skorið hverju það myndi bæta við öryggi Íslands að tilheyra blokk 27 ríkja í Evrópusambandinu, í stað þess að standa fyrir utan. Næsta kynslóð mun spyrja af hverju við vildum ekki sjá samning Á skiltum um land allt blasir nú við áróður um milljarðakostnað við ESB. Þar er aðild ranglega sögð milljarðakostnaður fyrir Íslendinga. Tölurnar sem eru nefndar eru rangar og taka ekkert tillit til ávinnings. Talað er um glatað fullveldi og tapaðar auðlindir. Engin þjóð hefur hins vegar glatað fullveldi sínu með þessu samstarfi Evrópuþjóða og Evrópusambandið eignast ekki náttúruauðlindir aðildarríkja. Af hverju heyrum við aldrei dæmið af aðildarríkinu sem glataði auðlindum sínum við inngöngu? Vegna þess að dæmið er ekki til. Kynslóðin sem tekur við landinu á heimtingu á betra svari en að vildum ekki leggja í vinnuna við að klára samning. Eða að við sögðum nei því tíminn hentaði ekki og við vildum ekki vita hvað stæði okkur til boða. Höfundur er dómsmálaráðherra.
Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar