Takk Hveragerði Njörður Sigurðsson skrifar 14. maí 2026 10:02 „Yfir dyrum hinnar glæsilegu hallar Vinnumálaskrifstofunnar í Genéve stendur skýrum dráttum letruð latneska setningin: „Si vis pacem, cole justitiam“, er að efni til mætti þýða þannig: „Ef annt þú friðnum, þá iðkaðu réttlæti“. Í þessum orðum felast mikil sannindi, sem sérstaklega má tengja við framkvæmd félagsmálefnanna. Á meðan félagslegt réttlæti ríkir ekki, fæst enginn friður innan þjóðfélagsins. Og sá friður á ekki heldur að fást, fyrr en það réttlæti er tryggt.“ Þessi orð Stefáns Jóhanns Stefánssonar, þingmanns og ráðherra, sem ég las fyrir um tuttugu árum í formála bókarinnar Félagsmál á Íslandi frá árinu 1942, hafa oft leitað til mín. Þau minna okkur á að stjórnmál snúast á endanum um fólk, samfélag og ábyrgð okkar hvert gagnvart öðru. Þau hafa verið mér mikilvægt leiðarljós í mínum pólitísku störfum í gegnum tíðina. Njörður Sigurðsson Það eru ekki síst velferðarmálin sem hafa staðið mér nærri. Á þessu kjörtímabili höfum við í Okkar Hveragerði lagt áherslu á að styrkja stoð- og velferðarþjónustu sveitarfélagsins, auka stuðning við barnafjölskyldur og fjölga fjölbreyttum búsetuúrræðum, s.s. með félagslegum leiguíbúðum, námsmannaíbúðum og íbúðum með aðgengi fyrir alla, svo dæmi séu tekin. Við höfum fundið sterkt fyrir því, bæði frá notendum þjónustunnar og starfsfólki, að þessi uppbygging hefur skipt máli í daglegu lífi fólks. Þar birtist kannski best það samfélagslega réttlæti sem var ofarlega í huga Stefáns Jóhanns fyrir meira en áttatíu árum. Á sama tíma höfum við unnið markvisst að því að bæta rekstur sveitarfélagsins, styrkja fjárhag þess, sækja nýja tekjustofna og gera stjórnsýsluna skilvirkari og vandaðri. Það er mikilvægt vegna þess að öflug velferðarþjónusta og góð samfélagsþjónusta verða aðeins byggð á traustum grunni. Ég sat minn síðasta bæjarstjórnarfund í Hveragerðisbæ síðastliðinn þriðjudag. Minn fyrsta fund sat ég 28. júní 2010, þá sem varamaður í bæjarstjórn, en ég hef starfað sem bæjarfulltrúi frá árinu 2014. Það eru því liðin nær sextán ár síðan ég steig inn í heim sveitarstjórnarmála. Það voru blendnar tilfinningar þegar forseti bæjarstjórnar sleit síðasta fundi þessa kjörtímabils. Þessum árum fylgja ótal minningar, verkefni, áskoranir, árangur og samstarf með góðu fólki. Það er sérstök tilfinning að loka kafla sem hefur tekið svo stóran hluta af lífi manns í langan tíma. Á sama tíma fylgir því ákveðin ró og þakklæti að geta litið til baka og séð hversu margt hefur áunnist fyrir samfélagið okkar á þessum árum. Það er líka góð tilfinning að sjá nýtt og öflugt fólk stíga fram í bæjarmálafélaginu Okkar Hveragerði, sem ég tók þátt í að stofna árið 2018. Hugsjónir og markmið Okkar Hveragerðis hafa alltaf verið skýr: að hafa hagsmuni bæjarbúa og Hveragerðisbæjar að leiðarljósi, óháð landsmálapólitík og hagsmunum landsflokka. Ég veit því að framtíð Okkar Hveragerðis er í góðum höndum með því öfluga fólki sem nú tekur við keflinu og þeirri sterku bakvarðasveit sem stendur þar að baki. Fyrst og fremst ríkir þó þakklæti. Þakklæti fyrir traustið, samstarfið, vináttuna og tækifærið til að taka þátt í að móta samfélagið okkar. Takk Hveragerði. Höfundur er fráfarandi bæjarfulltrúi Okkar Hveragerðis Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Njörður Sigurðsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason Skoðun Skoðun Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Sjá meira
„Yfir dyrum hinnar glæsilegu hallar Vinnumálaskrifstofunnar í Genéve stendur skýrum dráttum letruð latneska setningin: „Si vis pacem, cole justitiam“, er að efni til mætti þýða þannig: „Ef annt þú friðnum, þá iðkaðu réttlæti“. Í þessum orðum felast mikil sannindi, sem sérstaklega má tengja við framkvæmd félagsmálefnanna. Á meðan félagslegt réttlæti ríkir ekki, fæst enginn friður innan þjóðfélagsins. Og sá friður á ekki heldur að fást, fyrr en það réttlæti er tryggt.“ Þessi orð Stefáns Jóhanns Stefánssonar, þingmanns og ráðherra, sem ég las fyrir um tuttugu árum í formála bókarinnar Félagsmál á Íslandi frá árinu 1942, hafa oft leitað til mín. Þau minna okkur á að stjórnmál snúast á endanum um fólk, samfélag og ábyrgð okkar hvert gagnvart öðru. Þau hafa verið mér mikilvægt leiðarljós í mínum pólitísku störfum í gegnum tíðina. Njörður Sigurðsson Það eru ekki síst velferðarmálin sem hafa staðið mér nærri. Á þessu kjörtímabili höfum við í Okkar Hveragerði lagt áherslu á að styrkja stoð- og velferðarþjónustu sveitarfélagsins, auka stuðning við barnafjölskyldur og fjölga fjölbreyttum búsetuúrræðum, s.s. með félagslegum leiguíbúðum, námsmannaíbúðum og íbúðum með aðgengi fyrir alla, svo dæmi séu tekin. Við höfum fundið sterkt fyrir því, bæði frá notendum þjónustunnar og starfsfólki, að þessi uppbygging hefur skipt máli í daglegu lífi fólks. Þar birtist kannski best það samfélagslega réttlæti sem var ofarlega í huga Stefáns Jóhanns fyrir meira en áttatíu árum. Á sama tíma höfum við unnið markvisst að því að bæta rekstur sveitarfélagsins, styrkja fjárhag þess, sækja nýja tekjustofna og gera stjórnsýsluna skilvirkari og vandaðri. Það er mikilvægt vegna þess að öflug velferðarþjónusta og góð samfélagsþjónusta verða aðeins byggð á traustum grunni. Ég sat minn síðasta bæjarstjórnarfund í Hveragerðisbæ síðastliðinn þriðjudag. Minn fyrsta fund sat ég 28. júní 2010, þá sem varamaður í bæjarstjórn, en ég hef starfað sem bæjarfulltrúi frá árinu 2014. Það eru því liðin nær sextán ár síðan ég steig inn í heim sveitarstjórnarmála. Það voru blendnar tilfinningar þegar forseti bæjarstjórnar sleit síðasta fundi þessa kjörtímabils. Þessum árum fylgja ótal minningar, verkefni, áskoranir, árangur og samstarf með góðu fólki. Það er sérstök tilfinning að loka kafla sem hefur tekið svo stóran hluta af lífi manns í langan tíma. Á sama tíma fylgir því ákveðin ró og þakklæti að geta litið til baka og séð hversu margt hefur áunnist fyrir samfélagið okkar á þessum árum. Það er líka góð tilfinning að sjá nýtt og öflugt fólk stíga fram í bæjarmálafélaginu Okkar Hveragerði, sem ég tók þátt í að stofna árið 2018. Hugsjónir og markmið Okkar Hveragerðis hafa alltaf verið skýr: að hafa hagsmuni bæjarbúa og Hveragerðisbæjar að leiðarljósi, óháð landsmálapólitík og hagsmunum landsflokka. Ég veit því að framtíð Okkar Hveragerðis er í góðum höndum með því öfluga fólki sem nú tekur við keflinu og þeirri sterku bakvarðasveit sem stendur þar að baki. Fyrst og fremst ríkir þó þakklæti. Þakklæti fyrir traustið, samstarfið, vináttuna og tækifærið til að taka þátt í að móta samfélagið okkar. Takk Hveragerði. Höfundur er fráfarandi bæjarfulltrúi Okkar Hveragerðis
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar