Belonging

(íslenska fyrir neðan)

Most, if not all of us, want to belong to the community we live in. Regardless of our age, background, social class, origin, or gender. It is a universal human need to connect with other people. A lack of connection causes social isolation, loneliness, and sadness.¹

Much research has been conducted on this emotional human need for belonging within psychology, social, public health and educational sciences.²

Governments and local authorities have the political capacity to create fertile ground for thriving communities where diversity is a societal strength. At the same time, these same authorities unfortunately also have the capacity to create barriers, exclusions, and restrictions on who among us belongs and who does not, as sociologist Nira Yuval-Davis has been diligent in pointing out.³ Some political parties will stop at nothing to gain votes and actively work towards excluding certain groups in their discourse and policies, as has been noticeable during this campaign among certain parties. It is a political choice to exclude groups from society, cause division, stoke prejudice, and make people suspicious in the eyes of the general Icelandic public.

Governments around the world have moved away from the view that it is entirely the responsibility of newcomers to adapt to the prevailing cultural currents of their new society; collaboration between newer and older residents is far more likely to succeed in creating a supportive and good community.⁴

One of the greatest barriers facing people of foreign origin in Icelandic society is prejudice and discrimination. People do not get suitable employment or even any opportunity in the labour market despite repeated attempts. Being a receptive society is important and makes us a stronger and more interesting community, as there is great human capital to be found in a diverse group of people. Learning Icelandic is helpful and important to many people of foreign origin, it should be free and invested in as much as possible, but at the same time, all emphasis must not be placed solely on teaching the Icelandic language. People must have the time and space to learn the language. Icelandic society also needs to be an attractive and receptive society in order for people to be motivated to learn the Icelandic language. A society that has the interest and will to warmly welcome people of foreign origin and tries to learn something new about their culture, enriches its own life and culture in the process.

Iceland has been a multicultural society for decades. In recent years, there has been a backlash for minority groups in Iceland. Vinstrið in Hafnarfjörður wants to ensure that bridges are built through increased participatory democracy, powerful collaboration with people of foreign origin, and that their voices are heard and have influence. Let ‘s build bridges instead of obstacles.

The author is an anthropologist and is eighth on the list for Vinstrið in the municipal elections in Hafnarfjörður.

Að tilheyra

Flest, ef ekki öll, viljum við tilheyra samfélaginu sem við búum í. Hver sem aldur okkar er, bakgrunnur, stéttarstaða, uppruni eða kyn. Það er sammannleg þörf okkar mannfólksins að tengjast öðru fólki og skortur á tengingum veldur félagslegri einangrun, einmanaleika og depurð.[1] Margar rannsóknir hafa verið gerðar á þeirri tilfinningalegu þörf mannsins til að tilheyra innan sálfræðinnar, félags-, lýðheilsu og menntavísinda[2].

Ríkisstjórnir og sveitastjórnir hafa pólitíska getu til þess að skapa heilbrigðan jarðveg fyrir gróskumikil samfélög þar sem fjölbreytileiki er styrkleiki samfélagsins. Að sama skapi hafa þessi sömu yfirvöld því miður einnig getuna til þess að búa til hindranir, útilokanir og takmarkanir á því hver okkar tilheyra og hver ekki eins og félagsfræðingurinn Nira Yuval-Davis hefur verið dugleg að benda á[3]. Sumir stjórnmálaflokkar svífast einskins til þess að afla sér atkvæða og vinna gagngert að því að útiloka ákveðna hópa í orðræðu sinni og stefnumálum eins og áberandi hefur verið í þessari kosningabaráttu hjá ákveðnum flokkum. Það er pólitísk ákvörðun að útiloka hópa frá samfélaginu, valda sundrungu, ýta undir fordóma og gera fólk torkennilegt í augum hins almenna íslenska íbúa.

Stjórnvöld víðsvegar um heiminn hafa fært sig frá því viðhorfi að það sé alfarið á ábyrgð aðkomufólks að aðlagast ríkjandi menningarstraumum hins nýja samfélags, samstarf nýrri og eldri íbúa er mun vænlegra til árangurs til þess að skapa stuðningsríkt og gott samfélag.[4]

Ein stærsta hindrun fólks af erlendum uppruna í íslensku samfélagi eru fordómar og mismunun. Fólk fær ekki starf við hæfi eða jafnvel ekkert tækifæri til þess að spreyta sig á vinnumarkaði þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Að vera móttækilegt samfélag er mikilvægt og gerir okkur að sterkara og skemmtilegra samfélagi enda mikill mannauður fólgin í fjölbreyttum hópi fólks. Íslenskukennsla til fólks af erlendum uppruna er mikilvæg og ætti að vera frí og hana ætti að efla eins mikið og mögulegt er en að sama skapi má heldur ekki leggja alla áherslu á að kenna íslenska tungu. Fólk verður að hafa tíma og rými til þess að læra tungumálið. Íslenskt samfélag þarf líka að vera aðlaðandi og móttækilegt samfélag til þess að fólk hafi áhuga á að læra íslenskt mál. Samfélag sem hefur áhuga og vilja til að taka vel á móti fólki af erlendum uppruna og leggur sig fram við að læra um eitthvað nýtt um menningu þeirra auðgar líf sitt og menningu á sama tíma.

Ísland hefur í áratugi verið fjölmenningarsamfélag. Á síðustu árum er hægt að segja að bakslag hafi orðið í málefnum ýmissa hópa á Íslandi. Við í Vinstrinu í Hafnarfirði viljum tryggja að brýr séu byggðar með auknu íbúalýðræði, öflugu samstarfi með fólki af erlendum uppruna og að þeirra raddir fái að heyrast og hafa áhrif. Byggjum brýr en ekki hindranir.

Höfundur er mannfræðingur og í áttunda sæti á lista Vinstrisins í Hafnarfirði.

[1] Allen, K.A., Kern, M. L., Rozek, C. S., McInerney, D., og Slavich, G. M. (2021). Belonging: A review of conceptual issues, an integrative framework, and directions for future research. Australian Journal of Psychology, 73(1), 87–102.

[2] Baumeister, R. F., og Leary, M. R. (1995). The need to belong: Desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Psychological Bulletin, 117(3), 497–529.

[3] Sjá t.d. Yuval-Davis, N., Wemyss, G., & Cassidy, K. (2019). Bordering. Polity Press og Yuval-Davis, N. (2011). The politics of belonging: Intersectional contestations. SAGE.

[4] MacLeod, C. (2021). The changing concepts around immigrant integration. Migration Policy Institute. https://www.migrationpolicy.org/article/changing-concepts-immigrant-integration