Ástarsorgin á­takan­leg en gjöful

Álfgrímur er fæddur árið 1997 og er alinn upp á skapandi heimili. Foreldrar hans eru tónlistarfólkið Anna Pálína Árnadóttir og Aðalsteinn Ásberg en Anna Pálína féll frá þegar Álfgrímur var einungis sjö ára gamall.

Vildi alltaf vera með atriði

Álfgrímur lýsir sjálfum sér sem skapandi barni sem hafði fljótt gaman að framkomu.

„Ég var kannski ekki mikið að syngja þegar ég var lítill en ég var oft með danssýningar. Ég æfði break dans um stund og ég vildi oftar en ekki vera með atriði í fjölskylduboðum. Í fyrsta sinn sem ég söng á sviði var ég tíu ára gamall og kom fram með pabba á menningarnótt. Það var mjög krúttlegt atriði og eftirminnilegt.“

Í menntaskóla byrjar Álfgrímur svo að feta veg tónlistarinnar. Hann var í MH og fór þaðan í FÍH ásamt því að stunda tónlistarnám við Söngskólann í Reykjavík um stund.

„Þegar ég var unglingur var ég meira á bak við myndavélina og heillaðist að sjónlist. Ég hafði mjög gaman að því að búa til myndbönd og alls konar svoleiðis, svo fór áhuginn að beinast meira að tónlistinni.“

Á útopnu á Skólavörðustíg

Álfgrímur er alinn upp í 101 og var í Austurbæjarskóla sem krakki.

„Það hefur mótað mig mjög mikið að vera alinn upp í miðbæ Reykjavíkur. Ég var alltaf á útopnu sem barn, valsandi um Skólavörðustíginn að tala við alla sem þar voru. 

Ég var alltaf bara að leika mér niðri í bæ og oft að rekast á alls konar listafólk og leikara. Ég hef alltaf verið ófeiminn og það var gaman að hafa aðgengi að ýmsum samræðum við þetta fólk bara því ég gekk upp að þeim og talaði við þau úti á götu.“

Ákveðinn, þrjóskur og hann sjálfur

Það hefur aldrei reynst Álfgrími erfitt að vera fylginn sjálfum sér.

„Ég hef alltaf átt auðvelt með að vera ég sjálfur og gera það sem mér sýnist. Ég er ákveðinn með hvað ég vil og frekar þrjóskur. Frá því ég var pínulítill hef ég haft mjög sterkar skoðanir á því hverju ég klæðist og hvernig ég tjái mig.

Svo hef ég aldrei fundið fyrir neinni pressu beint að vera á einhvern ákveðinn hátt. Í gegnum lífið finnur tekur maður eftir því hvað fólk er upptekið af því að flokka og er alltaf í stöðugri leit að upplýsingum. Það vill vita ákveðna hluti um mann og skilja hitt eða þetta, en ég hef blessunarlega verið alveg laus við það að þurfa að aðlaga mig að einhverjum hópi.“

Hér má hlusta á fyrsta smell plötunnar sem ber heitið Rósavín: 

Platan Hjartnætti er stærsta tónlistarverkefni Álfgríms til þessa.

„Þetta er búið að vera frekar óraunverulegt en ég er mjög ánægður með þetta verkefni og er mjög spenntur að deila þessu með öðrum. Hugmyndin byrjaði að mótast fyrir tveimur árum þannig ég er búinn að vinna lengi að þessu og mikið.“

Yrkir íslensk ljóð í kringum poppið

Hann lýsir tónlistinni sem þrettán laga poppplata þar sem dansvænn hljóðheimur mætir ljóðrænni einlægni og tilfinningalegri dýpt. 

Hjartnætti fjallar um ástina, vináttuna, ástarsorg, sjálfskoðun og hugrekkið sem felst í því að horfast í augu við eigin tilfinningar.

„Flest lögin eru á ensku og mig langaði að leggja mikla áherslu á vandaða íslenska söngtexta. Ég hlusta sjálfur svo mikið á textana og finnst þeir oft vera í aukahlutverki í tónlistinni. 

Kannski eru fáir sem hlusta á textana en ég hef alltaf tekið mikið eftir þeim. Mér fannst kannski vanta aðeins meiri textagerð í popptónlistarflóruna hérlendis, þar sem er farið dýpra í að yrkja einhver ljóð í kringum poppið.“

Álfgrímur hefur fram að þessu gefið út tónlist undir alter-egóinu Blossa, sem er verkefni sem varð til hjá honum í Listaháskólanum þar sem hann lærði sviðslistir.

„Blossi varð til sem karakter í náminu og ég var alltaf að nota tónlist í gjörninga og verkefni þar. Svo átta ég mig a því hvað ég hef mikla ástríðu fyrir því að búa til lög og skrifa texta, ekki bara til að vera með eitthvað grín heldur bara fyrir tónlistina sjálfa.“

Beint frá hjartanu

Hann segir mikinn mun á því að gefa út lag sem Blossi og að gefa núna út undir eigin nafni.

„Þetta er tvímælalaust meira stressandi. Tónlistin er núna beinn aðgangur að mér, algjörlega samin frá mínu hjarta.

Þetta er mjög persónuleg plata og mörg laganna fjalla um ástarsorg. Margt af þessu er samið eftir að ég gekk í gegnum mjög erfið sambandsslit. Ég náði að finna öllum þessum tilfinningum farveg í þessari tónlistarsköpun.“

Álfgrímur er einhleypur í dag og hefur haldið sér mjög uppteknum í ástarsorginni. Hann segir erfitt að meta hvort hann sé þakklátur fyrir ástarsorgina í dag.

„Ég er búin að vera í smá einangrun að klára þetta risa stóra verkefni sem ég tók mér fyrir hendur. Auðvitað gaf ástarsorgin mér mjög mikinn efnivið og maður verður að vera þakklátur fyrir allt sem maður gengur í gegnum í lífinu og lærir. 

Það er þó alltaf mikill sársauki þegar ég fer að hugsa um þetta og það tekur langan tíma að komast í gegnum það.“

Semur líka á ensku og heldur útgáfupartý í kvöld

Samhliða tónlistinni starfar Álfgrímur sem flugþjónn hjá Icelandair og nýtur sín vel þar. Það er ýmislegt spennandi á döfinni hjá Álfgrími en tvö lög af plötunni eru á ensku.

„Mig langaði algjörlega að hafa íslenskuna í forgrunni en ákvað að hafa bara tvö lög á ensku, það gefur mér smá pláss til að semja meira á ensku og koma tónlistinni víðar. Mér finnst það mjög spennandi.“

Planið sé þó tvímælalaust að vera á Íslandi og fylgja plötunni vel eftir. Hann vann með öflugu tónlistarfólki að plötunni.

„Ég er með tvo pródúsera með mér í þessu, Óvita og Húna. Svo er eitt laganna dúett með Kolbrúnu vinkonu minni úr listaháskólanum en hún notast við listamannsnafnið Kusk. 

Við syngjum saman lagið Dreymi sem fjallar um fjarsamband og aðskilnað, smá ástardúett sem við sömdum saman. Svo er útgáfupartý á Prikinu í kvöld og það væri gaman að sjá sem flesta,“ segir Álfgrímur brosandi að lokum.

Hér má hlusta á Álfgrím og nýju plötuna á streymisveitunni Spotify.