Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Olga Margrét Cilia skrifar 19. apríl 2026 08:32 Píratar elska alls konar fána, enda er merki Pírata einmitt það; fáni. Fánar eru notaðir til að sýna afstöðu og vísa í baráttu. Fánar hinsegin samfélagsins eru okkur gríðarlega mikilvægir það sem þeir tákna sýnileika, samstöðu, söguna og baráttuna. Við stöndum sterkari saman. Samfélagið okkar stendur á krossgötum. Við getum farið í áttina að fáfræði og hræðslu eða valið frelsi og öryggi fyrir framtíðina. Píratar trúa því að öll eigi rétt á að lifa sínu lífi á eigin forsendum óháð kynhneigð, kynvitund og kyntjáningu. Píratar vilja borg þar sem hinsegin fólk upplifir sig öruggt á djamminu, í sundi, þegar þau sækja þjónustu hjá borginni, í skólum, bókasöfnum og bara alls staðar. Píratar vilja, sem dæmi, fjármagna hinsegin félagsmiðstöðina, tryggja að borgin vinni kerfisbundið gegn hatursorðræðu, tryggja algilda hönnun t.d. í sundi og við veitingu þjónustu, kanna stöðu hinsegin eldri borgara og tryggja að þau geti lifað örugg á ellilífeyrisárum sínum, kanna stöðu hinsegin fatlaðs fólks, kanna stöðu hinsegin innflytjenda, regnbogavotta alla vinnustaði borgarinnar og vera með hinsegin fræðslu á öllum skólastigum. Fyrst og fremst viljum við borg þar sem öll finna að þau eru örugg til að lifa sínu lífi á eigin forsendum. Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Höfundur skipar 5. sæti á lista Pírata fyrir komandi borgarstjórnarkosningar! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hinsegin Píratar Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Sjá meira
Píratar elska alls konar fána, enda er merki Pírata einmitt það; fáni. Fánar eru notaðir til að sýna afstöðu og vísa í baráttu. Fánar hinsegin samfélagsins eru okkur gríðarlega mikilvægir það sem þeir tákna sýnileika, samstöðu, söguna og baráttuna. Við stöndum sterkari saman. Samfélagið okkar stendur á krossgötum. Við getum farið í áttina að fáfræði og hræðslu eða valið frelsi og öryggi fyrir framtíðina. Píratar trúa því að öll eigi rétt á að lifa sínu lífi á eigin forsendum óháð kynhneigð, kynvitund og kyntjáningu. Píratar vilja borg þar sem hinsegin fólk upplifir sig öruggt á djamminu, í sundi, þegar þau sækja þjónustu hjá borginni, í skólum, bókasöfnum og bara alls staðar. Píratar vilja, sem dæmi, fjármagna hinsegin félagsmiðstöðina, tryggja að borgin vinni kerfisbundið gegn hatursorðræðu, tryggja algilda hönnun t.d. í sundi og við veitingu þjónustu, kanna stöðu hinsegin eldri borgara og tryggja að þau geti lifað örugg á ellilífeyrisárum sínum, kanna stöðu hinsegin fatlaðs fólks, kanna stöðu hinsegin innflytjenda, regnbogavotta alla vinnustaði borgarinnar og vera með hinsegin fræðslu á öllum skólastigum. Fyrst og fremst viljum við borg þar sem öll finna að þau eru örugg til að lifa sínu lífi á eigin forsendum. Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Höfundur skipar 5. sæti á lista Pírata fyrir komandi borgarstjórnarkosningar!
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar