Við stöndum á tímamótum Ellý Tómasdóttir skrifar 16. apríl 2026 15:02 Árborg er og hefur undanfarin ár verið í örum vexti. Fólk hefur valið að setjast hér að, ala upp börnin sín og horfa til framtíðar. En með miklum vexti fylgja líka áskoranir og ábyrgð. Ný gögn frá Húsnæðis- og mannvirkjastofnun sýna að þróunin er ekki alltaf eins og spár gera ráð fyrir. Á sumum svæðum hefur fjölgun verið minni en vænst var, en annars staðar hefur hún farið langt fram úr öllum áætlunum. Á sama tíma hefur verið byggt meira en áður var talin þörf fyrir, meðal annars til að vinna upp skort sem hefur safnast upp á undanförnum árum. Fyrir sveitarfélag eins og Árborg, sem er í miklum vexti, skiptir fyrirsjáanleiki sköpum. Við getum ekki leyft okkur að vera stöðugt skrefi á eftir, við þurfum að hugsa fram í tímann og skipuleggja uppbyggingu í takt við vöxtinn. Þegar við eltum vandann í stað þess að vera á undan Raunveruleikinn sem margir íbúar finna fyrir í dag sýnir að við höfum ekki náð að byggja upp innviði í takt við vöxtinn. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, skólar eru undir miklu álagi og íþróttaaðstaða nær ekki að anna eftirspurn. Þetta eru ekki einstök tilvik eða tilfallandi vandamál. Þetta er mynstrið sem myndast þegar uppbygging íbúða og fjölgun íbúa er hraðari en uppbygging innviða. Í alltof langan tíma höfum við brugðist við eftir á. Þegar kerfið ræður ekki lengur við ástandið er gripið til tímabundinna lausna sem kunna að virka til skamms tíma, en duga ekki til lengri tíma. Við verðum að hætta að kasta krónunni fyrir aurinn því þannig byggjum við ekki upp sterkt samfélag heldur festum við okkur í vítahring skammtímalausna. Við erum stanslaust að plástra kerfið í stað þess að byggja það upp. Í stað þess að spyrja stöðugt hvernig við getum brugðist við vandanum sem er í dag, þurfum við að fara að spyrja stærri spurninga: hvernig viljum við að Árborg líti út eftir tíu ár? Eða tuttugu ár? Hvernig tryggjum við að samfélagið okkar ráði við þann vöxt sem við vitum að er fram undan? Við viljum að Árborg sé fjölskylduvænt samfélag Fjölskylduvænt samfélag verður ekki til af sjálfu sér, það þarf að byggja upp markvisst og hlúa að innviðum þess á hverjum tíma. Það þýðir að foreldrar geti treyst því að börnin þeirra fái leikskólapláss, að skólarnir og fagfólkið hafi rými til að sinna öllum börnum og að frístundir, íþróttir- og æskulýðsstarf sé raunverulega aðgengilegt öllum, óháð aðstæðum. Það þýðir líka að við horfumst í augu við stöðuna eins og hún er í dag, þar sem innviðir eru víða sprungnir og aðstaða nær ekki lengur að halda í við vöxt sveitarfélagsins. Fjölskylduvænt samfélag snýst ekki bara um að bjóða upp á þjónustu, heldur að tryggja að hún sé til staðar þegar á reynir. Þegar þjónustan nær ekki að halda í við vöxtinn er það ekki bara kerfið og starfsfólkið sem finnur fyrir því, það eru líka fjölskyldurnar í Árborg. Það birtist í biðlistum, auknu álagi og minni fyrirsjáanleika í daglegu lífi. Þetta er staða sem við eigum ekki að sætta okkur við. Samfélag fyrir alla – framtíð sem við mótum saman En samfélag snýst ekki bara um barnafjölskyldur. Það þarf að virka fyrir alla, fyrir ungt fólk sem er að stíga sín fyrstu skref, fyrir fólk á miðjum aldri sem vill njóta lífsgæða og fyrir eldra fólk sem á rétt á öryggi, þjónustu og virðingu. Gott samfélag er ekki bara safn af þjónustuúrræðum, það er heild þar sem lífsgæði, tengsl og tækifæri fara saman. Það krefst þess að við hættum að hugsa í lausnum til skamms tíma og förum að byggja upp með skýra framtíðarsýn. Að við skipuleggjum uppbyggingu þannig að innviðir séu ekki skrefi á eftir, heldur í takt við vöxtinn. Að við tryggjum að vöxtur styrki samfélagið í stað þess að setja það undir stöðugt álag. Við stöndum á tímamótum í Árborg. Við getum haldið áfram á sömu braut, þar sem við eltum vandann og plástrum kerfið þegar á reynir. En það er ekki sú leið sem við viljum fara. Við viljum byggja upp með skýrri sýn og raunverulegum undirbúningi fyrir framtíðina. Á næstu dögum og vikum munum við í Framsókn í Árborg segja ykkur nánar frá því hvernig við sjáum fyrir okkur að ná þessu fram. Við ætlum að kynna skýra framtíðarsýn, raunhæfar lausnir og markvissar aðgerðir svo Árborg verði samfélagið sem við getum öll verið stolt af. Höfundur er bæjarfulltrúi og skipar annað sæti á lista Framsóknar í Árborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Skoðun Skoðun Orð eru ekki heldur stefna – opið bréf til bæjarstjóra Ölfuss Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Aðeins annar hluti jöfnunnar er ekki nóg Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Hvernig viljum við eldast? Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Það er kominn tími á löggjöf um dánaraðstoð á Íslandi Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir skrifar Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Sjá meira
Árborg er og hefur undanfarin ár verið í örum vexti. Fólk hefur valið að setjast hér að, ala upp börnin sín og horfa til framtíðar. En með miklum vexti fylgja líka áskoranir og ábyrgð. Ný gögn frá Húsnæðis- og mannvirkjastofnun sýna að þróunin er ekki alltaf eins og spár gera ráð fyrir. Á sumum svæðum hefur fjölgun verið minni en vænst var, en annars staðar hefur hún farið langt fram úr öllum áætlunum. Á sama tíma hefur verið byggt meira en áður var talin þörf fyrir, meðal annars til að vinna upp skort sem hefur safnast upp á undanförnum árum. Fyrir sveitarfélag eins og Árborg, sem er í miklum vexti, skiptir fyrirsjáanleiki sköpum. Við getum ekki leyft okkur að vera stöðugt skrefi á eftir, við þurfum að hugsa fram í tímann og skipuleggja uppbyggingu í takt við vöxtinn. Þegar við eltum vandann í stað þess að vera á undan Raunveruleikinn sem margir íbúar finna fyrir í dag sýnir að við höfum ekki náð að byggja upp innviði í takt við vöxtinn. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, skólar eru undir miklu álagi og íþróttaaðstaða nær ekki að anna eftirspurn. Þetta eru ekki einstök tilvik eða tilfallandi vandamál. Þetta er mynstrið sem myndast þegar uppbygging íbúða og fjölgun íbúa er hraðari en uppbygging innviða. Í alltof langan tíma höfum við brugðist við eftir á. Þegar kerfið ræður ekki lengur við ástandið er gripið til tímabundinna lausna sem kunna að virka til skamms tíma, en duga ekki til lengri tíma. Við verðum að hætta að kasta krónunni fyrir aurinn því þannig byggjum við ekki upp sterkt samfélag heldur festum við okkur í vítahring skammtímalausna. Við erum stanslaust að plástra kerfið í stað þess að byggja það upp. Í stað þess að spyrja stöðugt hvernig við getum brugðist við vandanum sem er í dag, þurfum við að fara að spyrja stærri spurninga: hvernig viljum við að Árborg líti út eftir tíu ár? Eða tuttugu ár? Hvernig tryggjum við að samfélagið okkar ráði við þann vöxt sem við vitum að er fram undan? Við viljum að Árborg sé fjölskylduvænt samfélag Fjölskylduvænt samfélag verður ekki til af sjálfu sér, það þarf að byggja upp markvisst og hlúa að innviðum þess á hverjum tíma. Það þýðir að foreldrar geti treyst því að börnin þeirra fái leikskólapláss, að skólarnir og fagfólkið hafi rými til að sinna öllum börnum og að frístundir, íþróttir- og æskulýðsstarf sé raunverulega aðgengilegt öllum, óháð aðstæðum. Það þýðir líka að við horfumst í augu við stöðuna eins og hún er í dag, þar sem innviðir eru víða sprungnir og aðstaða nær ekki lengur að halda í við vöxt sveitarfélagsins. Fjölskylduvænt samfélag snýst ekki bara um að bjóða upp á þjónustu, heldur að tryggja að hún sé til staðar þegar á reynir. Þegar þjónustan nær ekki að halda í við vöxtinn er það ekki bara kerfið og starfsfólkið sem finnur fyrir því, það eru líka fjölskyldurnar í Árborg. Það birtist í biðlistum, auknu álagi og minni fyrirsjáanleika í daglegu lífi. Þetta er staða sem við eigum ekki að sætta okkur við. Samfélag fyrir alla – framtíð sem við mótum saman En samfélag snýst ekki bara um barnafjölskyldur. Það þarf að virka fyrir alla, fyrir ungt fólk sem er að stíga sín fyrstu skref, fyrir fólk á miðjum aldri sem vill njóta lífsgæða og fyrir eldra fólk sem á rétt á öryggi, þjónustu og virðingu. Gott samfélag er ekki bara safn af þjónustuúrræðum, það er heild þar sem lífsgæði, tengsl og tækifæri fara saman. Það krefst þess að við hættum að hugsa í lausnum til skamms tíma og förum að byggja upp með skýra framtíðarsýn. Að við skipuleggjum uppbyggingu þannig að innviðir séu ekki skrefi á eftir, heldur í takt við vöxtinn. Að við tryggjum að vöxtur styrki samfélagið í stað þess að setja það undir stöðugt álag. Við stöndum á tímamótum í Árborg. Við getum haldið áfram á sömu braut, þar sem við eltum vandann og plástrum kerfið þegar á reynir. En það er ekki sú leið sem við viljum fara. Við viljum byggja upp með skýrri sýn og raunverulegum undirbúningi fyrir framtíðina. Á næstu dögum og vikum munum við í Framsókn í Árborg segja ykkur nánar frá því hvernig við sjáum fyrir okkur að ná þessu fram. Við ætlum að kynna skýra framtíðarsýn, raunhæfar lausnir og markvissar aðgerðir svo Árborg verði samfélagið sem við getum öll verið stolt af. Höfundur er bæjarfulltrúi og skipar annað sæti á lista Framsóknar í Árborg.
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun