Hafnarfjörður er að verða fullbyggður – hvað gerum við nú? Stefán Már Víðisson skrifar 13. apríl 2026 10:15 Hafnarfjörður stendur frammi fyrir einfaldri staðreynd, plássið er að klárast. Þetta er ekki tilfinning þetta er staða sem er farin að birtast í raun. Uppbyggingarsvæði eru að klárast og svigrúmið til frekari þróunar innan bæjarins er takmarkað. Undanfarin ár hefur verið lögð rík áhersla á þéttingu byggðar á höfuðborgarsvæðinu. Sú stefna hefur verið skýr og hefur skilað árangri. En nú er ljóst að hún dugar ekki ein og sér. En eins og með alla stefnumótun hefur þétting sín takmörk. Hér í Hafnarfirði erum við farin að sjá þessi mörk birtast í raun. Uppbyggingarsvæði eru takmörkuð og í mörgum tilvikum að klárast. Sveitarfélagið er landfræðilega afmarkað og stór svæði bundin af náttúru, verndarsjónarmiðum og starfsemi sem ekki er raunhæft að færa til. Þegar við Hafnfirðingar nálgumst þessi mörk þarf umræðan að þróast áfram. Þá dugar ekki lengur að tala eingöngu um þéttingu sem lausn. Þá þarf að horfa á heildarskipulag svæðisins og spyrja stærri spurninga. Eru vaxtarmörk höfuðborgarsvæðisins að halda aftur af uppbyggingu? Það er spurning sem við verðum að svara af hreinskilni. Í dag eru þessi mörk ekki aðeins stefnumarkandi heldur í raun mjög stíf. Breytingar á þeim krefjast samkomulags allra sveitarfélaga á svæðinu, sem þýðir að hvert þeirra hefur í reynd neitunarvald. Það getur tafið eða stöðvað nauðsynlega uppbyggingu, jafnvel þegar skýr þörf er til staðar. Þetta skapar ákveðna spennu í skipulaginu. Annars vegar er markmið um að halda byggð innan ákveðinna marka. Hins vegar er raunveruleg þörf fyrir húsnæði og uppbyggingu sem hverfur ekki. Þessi þörf er drifin áfram af fólksfjölgun sem hefur ítrekað reynst vanmetin í forsendum vaxtarmarka. Við þurfum að taka næsta skref. Þessi staða kallar á raunhæft svigrúm til uppbyggingar. Fyrir Hafnarfjörð þýðir það einfaldlega að tryggja ný svæði til framtíðar. Það er pólitísk ákvörðun. Við í Framsókn viljum endurskoða svæðisskipulagið og vinna markvisst að breytingum sem taka mið af þessari stöðu með sveigjanlegra skipulagi sem horfir til heildarinnar og tryggir Hafnfirðingum raunhæft svigrúm til uppbyggingar til framtíðar. Í aðdraganda kosninga er mikilvægt að ræða þetta af hreinskilni. Ekki aðeins hvernig við þéttum heldur líka hvar við getum byggt. Því þetta snýst um Hafnarfjörð og hvernig við ætlum að byggja hann til framtíðar. Höfundur er í 6. sæti á lista Framsóknar í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Sjá meira
Hafnarfjörður stendur frammi fyrir einfaldri staðreynd, plássið er að klárast. Þetta er ekki tilfinning þetta er staða sem er farin að birtast í raun. Uppbyggingarsvæði eru að klárast og svigrúmið til frekari þróunar innan bæjarins er takmarkað. Undanfarin ár hefur verið lögð rík áhersla á þéttingu byggðar á höfuðborgarsvæðinu. Sú stefna hefur verið skýr og hefur skilað árangri. En nú er ljóst að hún dugar ekki ein og sér. En eins og með alla stefnumótun hefur þétting sín takmörk. Hér í Hafnarfirði erum við farin að sjá þessi mörk birtast í raun. Uppbyggingarsvæði eru takmörkuð og í mörgum tilvikum að klárast. Sveitarfélagið er landfræðilega afmarkað og stór svæði bundin af náttúru, verndarsjónarmiðum og starfsemi sem ekki er raunhæft að færa til. Þegar við Hafnfirðingar nálgumst þessi mörk þarf umræðan að þróast áfram. Þá dugar ekki lengur að tala eingöngu um þéttingu sem lausn. Þá þarf að horfa á heildarskipulag svæðisins og spyrja stærri spurninga. Eru vaxtarmörk höfuðborgarsvæðisins að halda aftur af uppbyggingu? Það er spurning sem við verðum að svara af hreinskilni. Í dag eru þessi mörk ekki aðeins stefnumarkandi heldur í raun mjög stíf. Breytingar á þeim krefjast samkomulags allra sveitarfélaga á svæðinu, sem þýðir að hvert þeirra hefur í reynd neitunarvald. Það getur tafið eða stöðvað nauðsynlega uppbyggingu, jafnvel þegar skýr þörf er til staðar. Þetta skapar ákveðna spennu í skipulaginu. Annars vegar er markmið um að halda byggð innan ákveðinna marka. Hins vegar er raunveruleg þörf fyrir húsnæði og uppbyggingu sem hverfur ekki. Þessi þörf er drifin áfram af fólksfjölgun sem hefur ítrekað reynst vanmetin í forsendum vaxtarmarka. Við þurfum að taka næsta skref. Þessi staða kallar á raunhæft svigrúm til uppbyggingar. Fyrir Hafnarfjörð þýðir það einfaldlega að tryggja ný svæði til framtíðar. Það er pólitísk ákvörðun. Við í Framsókn viljum endurskoða svæðisskipulagið og vinna markvisst að breytingum sem taka mið af þessari stöðu með sveigjanlegra skipulagi sem horfir til heildarinnar og tryggir Hafnfirðingum raunhæft svigrúm til uppbyggingar til framtíðar. Í aðdraganda kosninga er mikilvægt að ræða þetta af hreinskilni. Ekki aðeins hvernig við þéttum heldur líka hvar við getum byggt. Því þetta snýst um Hafnarfjörð og hvernig við ætlum að byggja hann til framtíðar. Höfundur er í 6. sæti á lista Framsóknar í Hafnarfirði.
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar