Bandarískir landgönguliðar í Íran Arnór Sigurjónsson skrifar 16. mars 2026 07:30 Það er þekkt staðreynd að lofthernaður einn og sér vinnur ekki stríð. Seinni heimsstyrjöldin er skýrasta dæmið um það og Libía um hið gagnstæða. Lofthernaður Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran er nú sextán daga gamall þegar þetta er ritað. Það hefur valdið svæðisbundnu stríði sem breiðist út til fjölmargra Mið-Austurlanda og engin veit hversu mörg þau verða þegar yfir lýkur. Íranir gera árásir á olíuinnviði nágrannaríkjanna til að refsa þeim fyrir að leyfa Bandaríkjunum að hafa herstöðvar og til að skapa þrýsting frá umheiminum á árásaraðilana fyrir hækkandi verð á olíu og gasi sem er hætt að flæða í sama magni og áður. Lokun Hormuz-sundsins af hálfu Íran fyrir umferð olíuflutningaskipa hefur óneitanlega alvarleg áhrif á efnahagskerfi alheimsins. Aukin verðbólga og minnkandi hagvöxtur er handan við hornið. Nú kallar forseti Bandaríkjanna eftir aðstoð bandalagsþjóða við að vernda siglingaleiðir frá olíuútflutningsríkjunum við Persaflóa í gegnum Hormuz-sundið. Þar er hann fyrst og fremst að biðja um herskip. Á sama tíma hefur forsetinn einnig ákveðið að senda landgönguliða á svæðið. Hlutverk þeirra verður væntanlega það að koma í veg fyrir að Íranir geti nýtt sér hreyfanlega skotpalla fyrir eldflaugar eða dróna við strendur Hormuz-sundsins eða lagt út tundurdufl með fiskibátum sem þar er að finna í þúsundatali. Gömlu sannindin um að ekki sé hægt að vinna stríðið einungis úr lofti minna á sig. Bandaríkjamenn og Ísraelar virðast nú hafa tvo kosti. Sá fyrri er sá að hætta öllum árásum, lýsa yfir sigri og vona að Íranir láti það gott heita, þó svo að þeir hafi heitið því að gera það ekki. Sá síðari er að hefja landhernað, fyrst með því yfirlýsta markmiði að vernda siglingaleiðir á Persaflóa og síðar til að ná þeim markmiðum stríðsins sem lofthernaður einn sér getur ekki skilað. Slík stigmögnun átakanna mun ekki nást með fimm þúsund landgönguliðum, það mun þurfa nokkur hundruð þúsund hermenn til þess. Og slík átök munu ekki einskorðast við Mið-Austurlönd, sérstaklega ef aðrar þjóðir svara kalli Bandaríkjaforseta um að senda herskip á vettvang. Til þessa eru það Rússar sem eru sigurvegarar núverandi stríðsátaka við Íran. Olíuverð hefur hækkað og aflétting banns Bandaríkjanna við sölu á rússneskri olíu til umheimsins gerir Pútín forseta mögulegt að setja aukin þunga í árásarstríðið gegn Úkraínu. Skortur á loftvarnareldflaugum sem Evrópa hefur keypt af Bandaríkjunum og gefið Úkraínu gerir stöðu þeirra erfiðari. Öryggi Evrópu hefur af þeim sökum versnað. Það væru mistök að taka þátt í hernaði Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran jafnvel þó að verð á olíu og gasi hækki og efnhagshorfur séu nú verri en áður. Höfundur er varnarmálasérfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Arnór Sigurjónsson Öryggis- og varnarmál Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Sjá meira
Það er þekkt staðreynd að lofthernaður einn og sér vinnur ekki stríð. Seinni heimsstyrjöldin er skýrasta dæmið um það og Libía um hið gagnstæða. Lofthernaður Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran er nú sextán daga gamall þegar þetta er ritað. Það hefur valdið svæðisbundnu stríði sem breiðist út til fjölmargra Mið-Austurlanda og engin veit hversu mörg þau verða þegar yfir lýkur. Íranir gera árásir á olíuinnviði nágrannaríkjanna til að refsa þeim fyrir að leyfa Bandaríkjunum að hafa herstöðvar og til að skapa þrýsting frá umheiminum á árásaraðilana fyrir hækkandi verð á olíu og gasi sem er hætt að flæða í sama magni og áður. Lokun Hormuz-sundsins af hálfu Íran fyrir umferð olíuflutningaskipa hefur óneitanlega alvarleg áhrif á efnahagskerfi alheimsins. Aukin verðbólga og minnkandi hagvöxtur er handan við hornið. Nú kallar forseti Bandaríkjanna eftir aðstoð bandalagsþjóða við að vernda siglingaleiðir frá olíuútflutningsríkjunum við Persaflóa í gegnum Hormuz-sundið. Þar er hann fyrst og fremst að biðja um herskip. Á sama tíma hefur forsetinn einnig ákveðið að senda landgönguliða á svæðið. Hlutverk þeirra verður væntanlega það að koma í veg fyrir að Íranir geti nýtt sér hreyfanlega skotpalla fyrir eldflaugar eða dróna við strendur Hormuz-sundsins eða lagt út tundurdufl með fiskibátum sem þar er að finna í þúsundatali. Gömlu sannindin um að ekki sé hægt að vinna stríðið einungis úr lofti minna á sig. Bandaríkjamenn og Ísraelar virðast nú hafa tvo kosti. Sá fyrri er sá að hætta öllum árásum, lýsa yfir sigri og vona að Íranir láti það gott heita, þó svo að þeir hafi heitið því að gera það ekki. Sá síðari er að hefja landhernað, fyrst með því yfirlýsta markmiði að vernda siglingaleiðir á Persaflóa og síðar til að ná þeim markmiðum stríðsins sem lofthernaður einn sér getur ekki skilað. Slík stigmögnun átakanna mun ekki nást með fimm þúsund landgönguliðum, það mun þurfa nokkur hundruð þúsund hermenn til þess. Og slík átök munu ekki einskorðast við Mið-Austurlönd, sérstaklega ef aðrar þjóðir svara kalli Bandaríkjaforseta um að senda herskip á vettvang. Til þessa eru það Rússar sem eru sigurvegarar núverandi stríðsátaka við Íran. Olíuverð hefur hækkað og aflétting banns Bandaríkjanna við sölu á rússneskri olíu til umheimsins gerir Pútín forseta mögulegt að setja aukin þunga í árásarstríðið gegn Úkraínu. Skortur á loftvarnareldflaugum sem Evrópa hefur keypt af Bandaríkjunum og gefið Úkraínu gerir stöðu þeirra erfiðari. Öryggi Evrópu hefur af þeim sökum versnað. Það væru mistök að taka þátt í hernaði Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran jafnvel þó að verð á olíu og gasi hækki og efnhagshorfur séu nú verri en áður. Höfundur er varnarmálasérfræðingur.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar