Menn sem hata konur Guðný S. Bjarnadóttir skrifar 8. mars 2026 09:01 Það er með stolti en líka trega sem ég lít til baka á alla þá baráttu sem konur hafa háð í gegn um tíðina fyrir kvenfrelsi og femínisma. Það er óeigingirni og fórnfýsi kvenna að þakka að við höfum komist nær jafnara samfélagi. Vegna þeirra kvenna sem á undan mér komu hef ég rödd í dag og fyrir það verð ég ævinlega þakklát. Á þeim fjórum árum sem ég hef opinberlega tekið þátt í baráttunni hef ég alltaf orðið jafn reið og vonsvikin þegar ég sé menn tjá sig um femíníska baráttu á hátt sem ekki er hægt að skilja öðruvísi en sem þöggunartilburði. Þessir menn virðast ekki skilja að kynbundið ofbeldi er raunveruleiki, óþægilegur og vondur raunveruleiki, sem þarf að breytast. Við erum væntanlega öll sammála um að við viljum ekki ofbeldi í samfélaginu okkar, í hvaða mynd sem það birtist. Hvers vegna mæta konur þá svona mikilli andstöðu ákveðins hóps karlmanna? Vitað er að öll kyn geta beitt eða verið beitt ofbeldi, eitt útilokar ekki annað. Hins vegar er það staðreynd að ofbeldi karla gegn konum er verulegt vandamál, ekki bara á Íslandi heldur á heimsvísu. Það er hægt að véfengja alla tölfræði, tala femínisma í kaf eða hneykslast á orðræðu kvenna en það breytir ekki veruleikanum sem konur búa við. Við erum alltof margar sem verðum fyrir ofbeldi og þegar við látum í okkur heyra erum við sagðar of reiðar, ekki nægilega kurteisar og jafnvel sakaðar um ofstæki. Barátta kvenna er ekki árás á karla Konur verða að getað tala um sinn veruleika án þess að umræðan sé alltaf afvegaleidd. Staðreyndin er sú að samkvæmt nýjustu tölum um ofbeldi og kynferðisofbeldi gegn konum eru 81% gerenda karlmenn. Þetta er ekki hægt að hunsa. Það er ekki hægt að krefja konur um að tala um ofbeldi án þess að tala um hver beitir því. Ofbeldi er beitt af geranda. Barátta kvenna fyrir öryggi, virðingu og jöfnum réttindum er ekki árás á karla heldur krafa um réttlæti. Þöggun, útúrsnúningar og varnarviðbrögð breyta ekki þeirri staðreynd sem konur sífellt benda á að ofbeldi karla gegn konum er samfélagsmein. Kynbundið ofbeldi er ekki skoðun heldur staðreynd sem krefst heiðarlegrar umræðu og raunverulegra aðgerða. Á meðan við lifum í heimi þar sem eru til menn sem hata konur er ekki í boði að líta undan eða gefast upp. Þú getur valið þögnina eða þú getur valið að horfast í augu við veruleikann og hafnað ofbeldi. Barátta kvenna er neyðaróp. Spurningin er ekki hvort konur megi tala. Spurningin er hvort menn ætli loksins að hlusta. Höfundur er stjórnarformaður Vitundar - samtaka gegn kynbundnu ofbeldi Greinin er skrifuð í tilefni Alþjóðlegs baráttudags kvenna, 8. mars. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðný S. Bjarnadóttir Mannréttindi Jafnréttismál Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Sjá meira
Það er með stolti en líka trega sem ég lít til baka á alla þá baráttu sem konur hafa háð í gegn um tíðina fyrir kvenfrelsi og femínisma. Það er óeigingirni og fórnfýsi kvenna að þakka að við höfum komist nær jafnara samfélagi. Vegna þeirra kvenna sem á undan mér komu hef ég rödd í dag og fyrir það verð ég ævinlega þakklát. Á þeim fjórum árum sem ég hef opinberlega tekið þátt í baráttunni hef ég alltaf orðið jafn reið og vonsvikin þegar ég sé menn tjá sig um femíníska baráttu á hátt sem ekki er hægt að skilja öðruvísi en sem þöggunartilburði. Þessir menn virðast ekki skilja að kynbundið ofbeldi er raunveruleiki, óþægilegur og vondur raunveruleiki, sem þarf að breytast. Við erum væntanlega öll sammála um að við viljum ekki ofbeldi í samfélaginu okkar, í hvaða mynd sem það birtist. Hvers vegna mæta konur þá svona mikilli andstöðu ákveðins hóps karlmanna? Vitað er að öll kyn geta beitt eða verið beitt ofbeldi, eitt útilokar ekki annað. Hins vegar er það staðreynd að ofbeldi karla gegn konum er verulegt vandamál, ekki bara á Íslandi heldur á heimsvísu. Það er hægt að véfengja alla tölfræði, tala femínisma í kaf eða hneykslast á orðræðu kvenna en það breytir ekki veruleikanum sem konur búa við. Við erum alltof margar sem verðum fyrir ofbeldi og þegar við látum í okkur heyra erum við sagðar of reiðar, ekki nægilega kurteisar og jafnvel sakaðar um ofstæki. Barátta kvenna er ekki árás á karla Konur verða að getað tala um sinn veruleika án þess að umræðan sé alltaf afvegaleidd. Staðreyndin er sú að samkvæmt nýjustu tölum um ofbeldi og kynferðisofbeldi gegn konum eru 81% gerenda karlmenn. Þetta er ekki hægt að hunsa. Það er ekki hægt að krefja konur um að tala um ofbeldi án þess að tala um hver beitir því. Ofbeldi er beitt af geranda. Barátta kvenna fyrir öryggi, virðingu og jöfnum réttindum er ekki árás á karla heldur krafa um réttlæti. Þöggun, útúrsnúningar og varnarviðbrögð breyta ekki þeirri staðreynd sem konur sífellt benda á að ofbeldi karla gegn konum er samfélagsmein. Kynbundið ofbeldi er ekki skoðun heldur staðreynd sem krefst heiðarlegrar umræðu og raunverulegra aðgerða. Á meðan við lifum í heimi þar sem eru til menn sem hata konur er ekki í boði að líta undan eða gefast upp. Þú getur valið þögnina eða þú getur valið að horfast í augu við veruleikann og hafnað ofbeldi. Barátta kvenna er neyðaróp. Spurningin er ekki hvort konur megi tala. Spurningin er hvort menn ætli loksins að hlusta. Höfundur er stjórnarformaður Vitundar - samtaka gegn kynbundnu ofbeldi Greinin er skrifuð í tilefni Alþjóðlegs baráttudags kvenna, 8. mars.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun