„Við ætlum ekki að líða þetta“

„Kaþólska kirkjan býðst nú til að deyfa kynhneigð Íslendinga af því að þeir skulu skammast sín fyrir hana. Nú ætla ég ekki að gerast svo bíræfinn að biðja kaþólsku kirkjuna um að deyfa trúhneigð sína enda er tjáningarfrelsi í landinu og trúfrelsi.“

Kaþólska kirkjan að segja sig úr lögum við þjóðina

Þannig hóf Sigmundur Ernir ræðu sína en Viðreisnar- og Samfylkingarfólki virðist sérlega heitt vegna þess sem fram hefur komið í máli séra Jakobs, einkum þar sem hann sagði að hann teldi lög Guðs æðri landslögum. Sigmundur Ernir tók þannig undir með flokkssystur sinni Helgu Völu Helgadóttur lögmanni sem telur að lögregla eigi að rannsaka það sem fram kom í máli kaþólska prestsins.

Sigmundur Ernir vitnaði í landslög þar sem fram kemur að hver sá sem með nauðung, blekkingum eða hótunum fær einstakling til að undirgangast ógagnreynda meðferð í þeim tilgangi að bæla eða breyta kynhneigð, kynvitund eða kyntjáningu hans skal sæta sektum eða fangelsi allt að 2 árum.

„Kaþólska kirkjan á Íslandi er að semja sig úr lögum við Ísland með þessum ömurlegu ummælum sem er það argasta afturhald sem við höfum heyrt á þessu ári. Hver eru skilaboðin til samkynhneigðs fólks og hinsegin fólks í landinu? Hver eru skilaboðin til fjölskyldna þeirra? Hver eru skilaboðin til allra bandamanna þeirra?“

Þið eigið að skammast ykkar fyrir kynhneigð ykkar

Og spurningarnar héldu áfram að streyma frá Sigmundi Erni en honum var greinilega heitt í hamsi: Hver eru skilaboð til allra Íslendinga sem vilja búa í frjálslyndu, lýðræðislegu samfélagi sem trúir á mannréttindi og setur lög til að tryggja mannréttindi? Hver eru skilaboðin? 

Og hann svaraði sér sjálfur:

„Þau eru: Skammist ykkar. Skammist þið ykkar fyrir kynhneigð ykkar. Ætlum við að líða þetta? Ætlum við að segja sem svo: Þetta er bara kaþólska kirkjan, hún hlýtur að mega hvað sem er í nafni trúfrelsis, í nafni tjáningarfrelsis. Nei, við ætlum ekki að líða þetta. Við erum önnur þjóð en það sem kaþólska kirkjan er að segja hér á Íslandi.“

Ræða Sigmundar Ernis féll í góðan jarðveg og var hrópað í þingsal: Heyr, heyr!