Rósa Guðbjartsdóttir alþ.maður um mannfjandsamlegar stefnur Árni Stefán Árnason skrifar 13. febrúar 2026 20:30 Í síðasta pistli mínum ritaði ég um uggvænlegt ástand bráðamóttökunnar í Fossvogi. Einu sinni var það svo að í Hafnarfirði var rekið, af mörgum talið, besta sjúkrahús landsins. St. Jósefsspítali byggður af St. Jósefssnunnum. Aldur, launalausar eilífðarvaktir framkölluðu með tímanum þreytu hjá systrunum. Bestu læknar landsins störfuðu þar og lýðheilsuárangur rómaður. Allt landið saknaði St. Jó. Systurnar seldu spítalann til ríkisins með þeirri kvöð að yrði hann tekin aftur í notkun þá var það skilyrði að þar yrði stundaður áfram rekstur sjúkrahúss. Hann stóð auður í langan tíma á meðan ófremdarástand var vegna skorts á legurými, alveg eins og nú. Íhaldinu datt ekki í hug að opna hann þrátt fyrir háværar kröfur kjósenda. Það var mannfjandleg stefna. Þessa sögu þekki ég mjög vel. Faðir minn Árni Gunnlaugsson var um árabil í stjórn spítalans og barðist manna grimmast fyrir opnun spítalans á ný á meðan hann var í eigu ríkisins. Rósa Guðbjartsdóttir mærði sjálfa sig mjög þegar bærinn náði kaupsamningi um endurheimt spítalans en sveik hins vegar nunnurnar og úthlutaði rými hans til einkaaðila. Það er akkúrat í takt við stefnu Sjálfstæðisflokksins. Í nýlegri grein hér heggur Rósa í ríkisstjórnina fyrir að sinna ekki bráðamóttökunni. Högg fyrir neðan beltisstað af hennar hálfu en efnislega sanngjarnt. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að laga þetta ástand. Kom engu í verk. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að fylgja eftir kvöðum í kaupsamningi við nunnurnar. Hann sveik það allt en svikin voru mest hjá Rósu. Hún var bæjarstjóri við nýja yfirtöku og hefði léttilega geta opnað eina stærstu bráðamóttöku á Norðurlöndunum. Það datt henni ekki í hug, það var ekki í anda íhaldsmanna að útdeila til sinna minnstu bræðra og systra, sjúkra. Því blæs ég á villandi skrif Rósu Guðbjartsdóttur þingmanns - Mannfjandleg stefna á bráðamóttöku - hún sjálf stundaði mannfjandlega stefnu að opna ekki sjúkrahúsið að nýju við Suðurgötu í Hafnarfirði. Höfundur er dýraverndarlögfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Árni Stefán Árnason Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Sjá meira
Í síðasta pistli mínum ritaði ég um uggvænlegt ástand bráðamóttökunnar í Fossvogi. Einu sinni var það svo að í Hafnarfirði var rekið, af mörgum talið, besta sjúkrahús landsins. St. Jósefsspítali byggður af St. Jósefssnunnum. Aldur, launalausar eilífðarvaktir framkölluðu með tímanum þreytu hjá systrunum. Bestu læknar landsins störfuðu þar og lýðheilsuárangur rómaður. Allt landið saknaði St. Jó. Systurnar seldu spítalann til ríkisins með þeirri kvöð að yrði hann tekin aftur í notkun þá var það skilyrði að þar yrði stundaður áfram rekstur sjúkrahúss. Hann stóð auður í langan tíma á meðan ófremdarástand var vegna skorts á legurými, alveg eins og nú. Íhaldinu datt ekki í hug að opna hann þrátt fyrir háværar kröfur kjósenda. Það var mannfjandleg stefna. Þessa sögu þekki ég mjög vel. Faðir minn Árni Gunnlaugsson var um árabil í stjórn spítalans og barðist manna grimmast fyrir opnun spítalans á ný á meðan hann var í eigu ríkisins. Rósa Guðbjartsdóttir mærði sjálfa sig mjög þegar bærinn náði kaupsamningi um endurheimt spítalans en sveik hins vegar nunnurnar og úthlutaði rými hans til einkaaðila. Það er akkúrat í takt við stefnu Sjálfstæðisflokksins. Í nýlegri grein hér heggur Rósa í ríkisstjórnina fyrir að sinna ekki bráðamóttökunni. Högg fyrir neðan beltisstað af hennar hálfu en efnislega sanngjarnt. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að laga þetta ástand. Kom engu í verk. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að fylgja eftir kvöðum í kaupsamningi við nunnurnar. Hann sveik það allt en svikin voru mest hjá Rósu. Hún var bæjarstjóri við nýja yfirtöku og hefði léttilega geta opnað eina stærstu bráðamóttöku á Norðurlöndunum. Það datt henni ekki í hug, það var ekki í anda íhaldsmanna að útdeila til sinna minnstu bræðra og systra, sjúkra. Því blæs ég á villandi skrif Rósu Guðbjartsdóttur þingmanns - Mannfjandleg stefna á bráðamóttöku - hún sjálf stundaði mannfjandlega stefnu að opna ekki sjúkrahúsið að nýju við Suðurgötu í Hafnarfirði. Höfundur er dýraverndarlögfræðingur.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar