Fötluðum börnum í í­þróttum fjölgar en viðhorfs­breytingu þarf hjá þjóðinni

Þrjú ár hafa liðið frá því Allir með verk­efnið fór af stað í kjölfar þess að niður­stöður könnunar vörpuðu ljósi á að einungis fjögur pró­sent, af þeim um þrjúsund börnum með fat­lanir á grunnskóla­aldri hér á landi, tækju þátt í skipulögðu íþrótta­starfi. Mark­mið verk­efnisins snýr að því að fjölga tækifærum fyrir fötluð börn um land allt og mælan­legur árangur hefur náðst á fyrstu þremur árum þess.

„Við höfum náð að þoka þessu aðeins áfram. Í dag eru átta og hálft pró­sent fatlaðra barna, af þeim þrjú þúsund fötluðu börnum á grunnskóla­aldri hér á landi, sem eru í skipulögðu íþrótta­starfi,“ segir Valdimar Gunnars­son, verk­efna­stjóri Allir með í sam­tali við íþrótta­deild Sýnar. „Við erum til­tölu­lega ánægð með þá stöðu en erum búin að setja mark­miðið hærra. Ætlum að ná þessu upp í tuttugu og fimm pró­sent eftir næstu þrjú ár. Það er búið að fram­lengja verk­efnið um þrjú ár í viðbót, sem er gott að heyra.“

Og til þess að ná enn betri árangri þarf viðhorfs­breytingu til, ekki bara hjá íþrótta­hreyfingunni heldur ís­lensku sam­félagi í heild sinni.

„Við þurfum að breyta því á þann veg að það þyki eðli­legt að fötluð börn æfi íþróttir eins og ófötluð börn. Hjá sínu hverfisíþrótta­félagi. Þangað erum við að stefna og þangað erum við að fara. Við þurfum öll að taka þátt í þessu, horfa á þetta með þeim augum að þetta þyki eðli­legt. Að allir sem vilji, fái og hafi tækifæri til þess að stunda íþróttir. Þangað þurfum við að komast.“

Sí­fellt fleiri íþrótta­félög hafa farið af stað með skipu­lagt íþrótta­starf fyrir fötluð börn og hafa tuttugu og eitt nýtt verk­efnið af þeim toga litið dagsins ljós frá því farið var af stað með Allir með verk­efnið.

Hindranirnar á vegi þeirra sem standa að baki verk­efninu eru margar og persónu­verndar­lög gera þeim erfitt fyrir að ná sam­bandi við for­eldra fatlaðra barna hér á landi.

„Við vitum að það eru yfir þrjú þúsund börn á grunnskóla­aldri með ein­hvers konar fat­lanir. Við getum ekki sent póst á for­eldra þessara barna, við þurfum ein­hvern veginn að koma skila­boðum áleiðis og gerum það einna helst kannski eins og með þessu viðtali. Fjölmiðlar að­stoða okkur við að láta vita hvað sé að gerast, hvað sé í gangi. Það er alltaf að fjölga tækifærunum, út um allt. Ég hef heyrt svo ótrú­lega margar jákvæðar sögur úr þessu starfi. Ég gæti skrifað heila bók um það hvað þetta er jákvætt og gefur okkur sem erum að vinna í þessu alveg ótrú­lega mikið.