Skólamál og ábyrgð í opinberri umræðu Sandra Sigurðardóttir skrifar 4. febrúar 2026 13:00 Ég verð að segja að ég óttast það að umræða um skólamál, eins og hún hljómar stundum úr sal Alþingis, geri ekki það gagn sem henni er ætlað að gera. Ég efast ekki um að þau sem gagnrýna skólakerfið, gera það af góðum hug. Þau vilja að nemendum gangi betur. En margt af því sem haldið er fram um gang mála í skólakerfinu okkar er einfaldlega ekki rétt og slík umræða rífur niður í stað þess að byggja upp. Með þessu er ég ekki að segja að við megum ekki gagnrýna skólakerfið, en við þurfum að vanda okkur. Þjóðfélagsumræðan hér heima og erlendis hefur því miður þróast í þá átt að henni er beinlínis ætlað að vekja ótta, óöryggi og gremju. Trú á því að kerfin okkar virki sem skyldi er t.d. á hröðu undanhaldi meðal unglinga. Þar með talið skólakerfið. Ef áherslur yfirvalda í menntamálum í gegnum tíðina eru skoðaðar sést vel að menntamál eru mjög pólitísk. Ég er sjálf kennari og alin upp af kennurum og ég leyfi mér að halda því fram að margt af því sem stjórnmálin hafa lagt af mörkum til menntakerfisins í gegnum tíðina hefur valdið skaða. Þótt það hafi verið gert í góðri trú. Fjölmörg dæmi vitna um það, bæði frá hægri og vinstri. Dæmin sýna að við verðum að vanda okkur betur. Í því samhengi fagna ég vinnunni sem er í gangi hjá Miðstöð menntunar og skólaþjónustu, þar sem verið er að þróa matstæki til að styðja við skólastarf og gera nám og kennslu markvissari. En um leið finnst mér umhugsunarefni að niðurstöður prófa verði notaðar til að bera saman einstaka skóla. Án tillits til félagslegra og efnahagslegra þátta, sem í breyttu þjóðfélagi hafa að öllum líkindum enn meiri áhrif en áður. Ég held að við ættum líka að horfast í augu við það að hætta er á að færri nemendur sem þurfa stuðning í námi taki slík próf, ef tilgangurinn er að bera saman einstaka skóla. Erlendar rannsóknir sýna það. Í því sambandi má benda á að þrátt fyrir að lesfimiprófin, sem hafa verið lögð fyrir nemendur grunnskóla undanfarin 10 ár, séu valkvæð hefur þátttaka í þeim verið mjög góð. Í kringum 90%, frá 1.-10.bekk. Þannig eru orðin til dýrmæt, marktæk gögn. Gögn sem við getum notað í uppbyggilegum tilgangi. Við. Mættum svo sannarlega gera meira af því. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sandra Sigurðardóttir Skóla- og menntamál Mest lesið Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon Skoðun Skoðun Skoðun Til hvers var þá barist? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Skynsamleg röð hlutanna Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Græða fyrirtæki á verðbólgu? Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Sjá meira
Ég verð að segja að ég óttast það að umræða um skólamál, eins og hún hljómar stundum úr sal Alþingis, geri ekki það gagn sem henni er ætlað að gera. Ég efast ekki um að þau sem gagnrýna skólakerfið, gera það af góðum hug. Þau vilja að nemendum gangi betur. En margt af því sem haldið er fram um gang mála í skólakerfinu okkar er einfaldlega ekki rétt og slík umræða rífur niður í stað þess að byggja upp. Með þessu er ég ekki að segja að við megum ekki gagnrýna skólakerfið, en við þurfum að vanda okkur. Þjóðfélagsumræðan hér heima og erlendis hefur því miður þróast í þá átt að henni er beinlínis ætlað að vekja ótta, óöryggi og gremju. Trú á því að kerfin okkar virki sem skyldi er t.d. á hröðu undanhaldi meðal unglinga. Þar með talið skólakerfið. Ef áherslur yfirvalda í menntamálum í gegnum tíðina eru skoðaðar sést vel að menntamál eru mjög pólitísk. Ég er sjálf kennari og alin upp af kennurum og ég leyfi mér að halda því fram að margt af því sem stjórnmálin hafa lagt af mörkum til menntakerfisins í gegnum tíðina hefur valdið skaða. Þótt það hafi verið gert í góðri trú. Fjölmörg dæmi vitna um það, bæði frá hægri og vinstri. Dæmin sýna að við verðum að vanda okkur betur. Í því samhengi fagna ég vinnunni sem er í gangi hjá Miðstöð menntunar og skólaþjónustu, þar sem verið er að þróa matstæki til að styðja við skólastarf og gera nám og kennslu markvissari. En um leið finnst mér umhugsunarefni að niðurstöður prófa verði notaðar til að bera saman einstaka skóla. Án tillits til félagslegra og efnahagslegra þátta, sem í breyttu þjóðfélagi hafa að öllum líkindum enn meiri áhrif en áður. Ég held að við ættum líka að horfast í augu við það að hætta er á að færri nemendur sem þurfa stuðning í námi taki slík próf, ef tilgangurinn er að bera saman einstaka skóla. Erlendar rannsóknir sýna það. Í því sambandi má benda á að þrátt fyrir að lesfimiprófin, sem hafa verið lögð fyrir nemendur grunnskóla undanfarin 10 ár, séu valkvæð hefur þátttaka í þeim verið mjög góð. Í kringum 90%, frá 1.-10.bekk. Þannig eru orðin til dýrmæt, marktæk gögn. Gögn sem við getum notað í uppbyggilegum tilgangi. Við. Mættum svo sannarlega gera meira af því. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi.
Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar