Reykjavík á ekki að reka byggingarfélag Þórdís Lóa Þórhallsdóttir skrifar 20. janúar 2026 07:30 Í borgarstjórn er nú til umræðu tillaga um nýtt uppbyggingarlíkan til að tryggja framboð hagkvæmra íbúða. Markmiðið er skiljanlegt og brýnt. Það er að hraða uppbyggingu félagslegs húsnæðis í borginni. Þörfin er raunveruleg og enginn dregur hana í efa. En góð markmið duga ekki ein og sér. Leiðin sem valin er skiptir sköpum. Viðreisn í Reykjavík mótmælir því harðlega að Reykjavíkurborg ætli inná uppbyggingarmarkað húsnæðis og stofni opinbert byggingarfélag. Þegar borgin ætlar að taka yfir húsnæðisuppbyggingu Tillaga meirihlutans felur í sér að kanna sérstaklega hvort Reykjavíkurborg, Félagsbústaðir eða jafnvel nýtt félag á þeirra vegum eigi að koma með beinum hætti að uppbyggingu íbúða. Með öðrum orðum: að borgin færist inn í hlutverk framkvæmdaraðila á húsnæðismarkaði. Þetta er ekki smávægileg breyting. Þetta er stefnumótandi ákvörðun sem getur haft víðtækar afleiðingar. Reykjavíkurborg á að móta leikreglurnar á húsnæðismarkaði, ekki gerast sjálf byggingaraðili. Borgin á ekki að verða verktaki Í áratugi hefur skýr verkaskipting verið á uppbyggingarmarkaði. Almenni markaðurinn byggir húsnæði og undanfarin ár hafa byggingarfélög í eigum verkalýðshreyfingar komið inn á þann markað. Borgin stýrir með skipulagi, reglum og skýrum kröfum. Borgin setur sér félagsleg markmið sem eru tryggð og við í Viðreisn höfum stutt enda erum við fylgjandi fjölbreyttum húsnæðismarkaði og félagslegri blöndun. Við erum ekki sammála því að borgin taki sjálf að sér framkvæmdir. Ef borgin fer að byggja sjálf breytast forsendurnar: ábyrgð, áhætta og kostnaður færast beint inn á borgarsjóð. Áhættan lendir alltaf hjá borgarbúum Uppbygging húsnæðis er flókin, kostnaðarsöm og áhættusöm. Þegar hið opinbera stígur inn í hlutverk framkvæmdaraðila minnkar sveigjanleiki og skuldbindingar verða langvarandi. Í lok dagsins er það almenningur sem ber áhættuna. Fjölbreyttar leiðir til uppbyggingar mega aldrei verða afsökun fyrir því að borgin taki yfir hlutverk sem markaðurinn er betur í stakk búinn til að sinna. Reykjavíkurborg skortir ekki tæki til að tryggja framboð hagkvæmra íbúða. Skipulagsvaldið er eitt öflugasta stjórntæki sem borgin hefur. Með lóðaúthlutunum, kröfum í deiliskipulagi og skýru samstarfi við markaðinn er hægt að knýja fram félagslega blöndun og hagkvæmni án þess að borgin taki sjálf að sér uppbygginguna. Við eigum að nýta styrk skipulagsvaldsins, ekki taka yfir áhættuna af uppbyggingu. Góð markmið réttlæta ekki ranga leið Þetta snýst um ábyrgð, skýra verkaskiptingu og sjálfbærni í opinberum fjármálum. Reykjavíkurborg á ekki að verða byggingarfélag. Hún á að vera sterkur, skýr og ábyrgur stefnumótandi aðili. Ef við opnum dyr fyrir óljósa verkaskiptingu og aukinn rekstur borgarinnar á sviði uppbyggingar er hætta á að við festumst í lausnum sem verða bæði dýrar og erfiðar að snúa við. Góð markmið eru góð og gild en leiðin skiptir öllu. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórdís Lóa Þórhallsdóttir Borgarstjórn Húsnæðismál Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Í borgarstjórn er nú til umræðu tillaga um nýtt uppbyggingarlíkan til að tryggja framboð hagkvæmra íbúða. Markmiðið er skiljanlegt og brýnt. Það er að hraða uppbyggingu félagslegs húsnæðis í borginni. Þörfin er raunveruleg og enginn dregur hana í efa. En góð markmið duga ekki ein og sér. Leiðin sem valin er skiptir sköpum. Viðreisn í Reykjavík mótmælir því harðlega að Reykjavíkurborg ætli inná uppbyggingarmarkað húsnæðis og stofni opinbert byggingarfélag. Þegar borgin ætlar að taka yfir húsnæðisuppbyggingu Tillaga meirihlutans felur í sér að kanna sérstaklega hvort Reykjavíkurborg, Félagsbústaðir eða jafnvel nýtt félag á þeirra vegum eigi að koma með beinum hætti að uppbyggingu íbúða. Með öðrum orðum: að borgin færist inn í hlutverk framkvæmdaraðila á húsnæðismarkaði. Þetta er ekki smávægileg breyting. Þetta er stefnumótandi ákvörðun sem getur haft víðtækar afleiðingar. Reykjavíkurborg á að móta leikreglurnar á húsnæðismarkaði, ekki gerast sjálf byggingaraðili. Borgin á ekki að verða verktaki Í áratugi hefur skýr verkaskipting verið á uppbyggingarmarkaði. Almenni markaðurinn byggir húsnæði og undanfarin ár hafa byggingarfélög í eigum verkalýðshreyfingar komið inn á þann markað. Borgin stýrir með skipulagi, reglum og skýrum kröfum. Borgin setur sér félagsleg markmið sem eru tryggð og við í Viðreisn höfum stutt enda erum við fylgjandi fjölbreyttum húsnæðismarkaði og félagslegri blöndun. Við erum ekki sammála því að borgin taki sjálf að sér framkvæmdir. Ef borgin fer að byggja sjálf breytast forsendurnar: ábyrgð, áhætta og kostnaður færast beint inn á borgarsjóð. Áhættan lendir alltaf hjá borgarbúum Uppbygging húsnæðis er flókin, kostnaðarsöm og áhættusöm. Þegar hið opinbera stígur inn í hlutverk framkvæmdaraðila minnkar sveigjanleiki og skuldbindingar verða langvarandi. Í lok dagsins er það almenningur sem ber áhættuna. Fjölbreyttar leiðir til uppbyggingar mega aldrei verða afsökun fyrir því að borgin taki yfir hlutverk sem markaðurinn er betur í stakk búinn til að sinna. Reykjavíkurborg skortir ekki tæki til að tryggja framboð hagkvæmra íbúða. Skipulagsvaldið er eitt öflugasta stjórntæki sem borgin hefur. Með lóðaúthlutunum, kröfum í deiliskipulagi og skýru samstarfi við markaðinn er hægt að knýja fram félagslega blöndun og hagkvæmni án þess að borgin taki sjálf að sér uppbygginguna. Við eigum að nýta styrk skipulagsvaldsins, ekki taka yfir áhættuna af uppbyggingu. Góð markmið réttlæta ekki ranga leið Þetta snýst um ábyrgð, skýra verkaskiptingu og sjálfbærni í opinberum fjármálum. Reykjavíkurborg á ekki að verða byggingarfélag. Hún á að vera sterkur, skýr og ábyrgur stefnumótandi aðili. Ef við opnum dyr fyrir óljósa verkaskiptingu og aukinn rekstur borgarinnar á sviði uppbyggingar er hætta á að við festumst í lausnum sem verða bæði dýrar og erfiðar að snúa við. Góð markmið eru góð og gild en leiðin skiptir öllu. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar