Fjölskyldur í fyrsta sæti í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar 8. janúar 2026 07:31 Ég er alin upp á landsbyggðinni og það sem heillaði mig við Kópavog var að þetta er eins og að búa í litlum bæ í borg. Hér er að finna nálægð við náttúru og samheldið samfélag, en líka fjölbreytt tækifæri, mannlíf og þjónustu sem ekki finnast alls staðar annars staðar á landinu og þóttu alls ekki sjálfsögð þegar ég var að alast upp. Að velja Kópavog sem stað til að búa á og ala upp börn eftir langa dvöl erlendis var því ekki erfið ákvörðun. Það er mér mjög mikilvægt að taka þátt í samfélaginu mínu. Ég hef reynt að leggja mitt af mörkum í foreldrasamstarfi og vera virk í skólasamfélaginu og frístundum barnanna minna. Samhliða þessu hefur mér orðið ljóst, bæði af eigin reynslu og í samtölum við aðra foreldra, hversu snúið daglegt líf fjölskyldna getur verið. Það er erfitt að finna laust pláss hjá dagmömmu, láta dæmið ganga upp með sex tíma vistun á leikskóla eða fá aðgang að lögbundinni þjónustu, eins og talmeinafræðingi eða sálfræðingi. Þetta eru ekkert alltaf stór mál í sjálfu sér, en þau geta haft mikil áhrif á daglegt líf fólks. Ég sat í foreldraráði við innleiðingu nýs leikskólakerfis í Kópavogi. Þar var verið að bregðast við langvarandi vanda sem við þekkjum öll og kerfi sem hafði verið undir miklu álagi, ekki síst í kjölfar heimsfaraldurs. Í þeirri vinnu kom þó í ljós skortur á gagnsæi og fyrirsjáanleika fyrir foreldra. Sú reynsla gerði mér ljóst hversu mikilvægt er að ákvarðanir séu teknar með áhrif þeirra á velferð fjölskyldna í huga og í raunverulegu samtali við íbúa. Það er mikilvægt að sveitarfélagið axli meiri ábyrgð, svo byrðin falli ekki fyrst og fremst á foreldra. Síhækkandi gjaldtaka á barnafjölskyldur hefur áhrif á daglegt líf ungs fólks sem er að reyna að samræma vinnu, fjölskyldulíf og fjárhag, og aukið álag á heimilin bitnar á börnum og ungmennum. Foreldrar eiga að geta treyst því að sveitarfélagið standi með þeim í uppeldi barna og að börn og ungmenni fái stuðning sem mætir þörfum þeirra. Til þess þarf skýra forgangsröðun, ábyrga fjármálastjórn og ákvörðunartöku sem tekur mið af raunverulegu lífi fjölskyldna. Ég býð mig fram vegna þess að ég vil leggja mitt af mörkum til að Kópavogur verði sveitarfélag sem styður við barnafjölskyldur og gerir ungu fólki auðveldara að stofna fjölskyldu, í stað þess að hækka álögur og skerða þjónustu. Ég vil skapa samfélag í Kópavogi sem setur fjölskyldur í fyrsta sæti. Höfundur býður sig fram í 2. sæti í flokksvali Samfylkingarinnar í Kópavogi sem fer fram þann 7. febrúar 2026. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Sjá meira
Ég er alin upp á landsbyggðinni og það sem heillaði mig við Kópavog var að þetta er eins og að búa í litlum bæ í borg. Hér er að finna nálægð við náttúru og samheldið samfélag, en líka fjölbreytt tækifæri, mannlíf og þjónustu sem ekki finnast alls staðar annars staðar á landinu og þóttu alls ekki sjálfsögð þegar ég var að alast upp. Að velja Kópavog sem stað til að búa á og ala upp börn eftir langa dvöl erlendis var því ekki erfið ákvörðun. Það er mér mjög mikilvægt að taka þátt í samfélaginu mínu. Ég hef reynt að leggja mitt af mörkum í foreldrasamstarfi og vera virk í skólasamfélaginu og frístundum barnanna minna. Samhliða þessu hefur mér orðið ljóst, bæði af eigin reynslu og í samtölum við aðra foreldra, hversu snúið daglegt líf fjölskyldna getur verið. Það er erfitt að finna laust pláss hjá dagmömmu, láta dæmið ganga upp með sex tíma vistun á leikskóla eða fá aðgang að lögbundinni þjónustu, eins og talmeinafræðingi eða sálfræðingi. Þetta eru ekkert alltaf stór mál í sjálfu sér, en þau geta haft mikil áhrif á daglegt líf fólks. Ég sat í foreldraráði við innleiðingu nýs leikskólakerfis í Kópavogi. Þar var verið að bregðast við langvarandi vanda sem við þekkjum öll og kerfi sem hafði verið undir miklu álagi, ekki síst í kjölfar heimsfaraldurs. Í þeirri vinnu kom þó í ljós skortur á gagnsæi og fyrirsjáanleika fyrir foreldra. Sú reynsla gerði mér ljóst hversu mikilvægt er að ákvarðanir séu teknar með áhrif þeirra á velferð fjölskyldna í huga og í raunverulegu samtali við íbúa. Það er mikilvægt að sveitarfélagið axli meiri ábyrgð, svo byrðin falli ekki fyrst og fremst á foreldra. Síhækkandi gjaldtaka á barnafjölskyldur hefur áhrif á daglegt líf ungs fólks sem er að reyna að samræma vinnu, fjölskyldulíf og fjárhag, og aukið álag á heimilin bitnar á börnum og ungmennum. Foreldrar eiga að geta treyst því að sveitarfélagið standi með þeim í uppeldi barna og að börn og ungmenni fái stuðning sem mætir þörfum þeirra. Til þess þarf skýra forgangsröðun, ábyrga fjármálastjórn og ákvörðunartöku sem tekur mið af raunverulegu lífi fjölskyldna. Ég býð mig fram vegna þess að ég vil leggja mitt af mörkum til að Kópavogur verði sveitarfélag sem styður við barnafjölskyldur og gerir ungu fólki auðveldara að stofna fjölskyldu, í stað þess að hækka álögur og skerða þjónustu. Ég vil skapa samfélag í Kópavogi sem setur fjölskyldur í fyrsta sæti. Höfundur býður sig fram í 2. sæti í flokksvali Samfylkingarinnar í Kópavogi sem fer fram þann 7. febrúar 2026.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar