Czy masz poczucie, że jesteś ważny? Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar 19. nóvember 2024 20:46 Każdy z nas powinien czuć, że ma znaczenie, że należy do wspólnoty i że jego obecność jest istotna. To szczególnie ważne dla osób, które przyjeżdżają na Islandię z innych krajów, często nie znając jeszcze społecznych norm i zwyczajów. Aby takie osoby mogły odnaleźć swoje miejsce, musimy dać im szansę – na naukę, rozwijanie pasji, budowanie relacji, a także na zdobycie pracy zgodnej z ich umiejętnościami. Ale to nie wszystko. Potrzebujemy sprawiedliwości społecznej, która pozwoli każdemu – niezależnie od pochodzenia czy doświadczeń – otrzymać wsparcie, jakiego potrzebuje. Nasze potrzeby są różne i zależą od naszych talentów, mocnych stron oraz sytuacji życiowej. Dlatego system społeczny musi działać elastycznie i skutecznie, odpowiadając na te zróżnicowane wymagania. Niektórzy imigranci łatwo adaptują się do nowego środowiska, ale są i tacy, którzy przybywają tutaj z bagażem trudnych doświadczeń i wymagają większego wsparcia. To właśnie dla nich system pomocy musi być niezawodny, zapewniając dostęp do edukacji, opieki zdrowotnej i usług społecznych. Ludzkie podejście powinno być fundamentem działania systemu. Każdy człowiek zasługuje na szacunek i empatię, niezależnie od swojej sytuacji. Nie znamy pełnej historii osób, z którymi się spotykamy, ale wiemy, że wsparcie i odpowiednie rozwiązania są dla nich kluczowe. Nauka języka to podstawa integracji w nowym kraju. Nauka języka islandzkiego powinna być obowiązkowa i bezpłatna, odbywać się w godzinach pracy, bez konieczności rezygnacji z wynagrodzenia. Imigranci stanowią znaczącą część społeczeństwa, dlatego ich potrzeby muszą być uwzględniane we wszystkich aspektach naszego życia – te osoby muszą czuć, że są jego integralną częścią. System i instytucje powinny służyć ludziom. Musimy upewnić się, że każdy czuje się ważny, a przepisy prawne i regulacje odzwierciedlają te wartości. Instytucje muszą ze sobą współpracować, a rząd powinien zapewnić odpowiednie finansowanie, by całość działała sprawnie. Naszym celem jest społeczeństwo, w którym każdy znajduje swoje miejsce, niezależnie od tego, skąd pochodzi. Dlatego sprawiedliwość społeczna jest tak istotna – osoby posiadające mniej powinny otrzymywać więcej wsparcia, a ci, którzy mają więcej, wnosić większy wkład w rozwój wspólnoty. To są wartości, które przyświecają nam w Ruchu Zieloni-Lewica (isl. Vinstrihreyfingin – grænt framboð). Wierzymy w społeczeństwo dla wszystkich. Jeśli podzielasz tę wizję, oddaj na nas swój głos i pomóż nam ją zrealizować. Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Nauczycielka i liderka Ruchu Zieloni-Lewica w okręgu wyborczym Południe Finnst þér þú skipta máli? Það er nefnilega mikilvægt að við finnum öll til okkar, að við upplifum að við tilheyrum og að við skiptum máli. Þetta á við um okkur öll en sérstaklega fólk sem flytur hingað inn erlendis frá og þekkir lítið eða ekkert til samfélagsins. Til að svo verði þurfum við fyrst og fremst að fá tækifæri. Tækifæri til náms, tækifæri til að sinna áhugamáli, eiga í samskiptum og upplifa vináttu og síðan tækifæri til að fá starf við hæfi, vinna fyrir okkur. Það þarf meira en tækifæri, það þarf líka félagslegt réttlæti. Við þurfum nefnilega á misjöfnum tækifærum að halda allt eftir því hver við erum, hvar okkar hæfileikar og styrkleikar liggja og úr hvaða aðstæðum við komum. Þar eiga samfélagslegar stoðir að koma inn. Kerfin svokölluðu sem eiga að mæta okkur og grípa ef svo ber undir. Mörg ná að aðlagast nýju samfélagi án teljandi áfalla eða skorts á lífsgæðum. Svo eru það önnur sem koma hingað með áfallasögu að baki og þurfa á aðstoð að halda. Þau sem þurfa að nýta stoðkerfið meira en ella, hafa ekki bakland eða stuðning þegar þau flytja hingað eða eitthvað bjátar á. Þetta fólk þurfa kerfin að grípa. Þá þarf að tryggja að kerfin virki, að við höfum öll aðgang að þjónustu við hæfi hvort sem um ræðir í menntakerfi, heilbrigðis- eða félagsþjónustu. Kerfið þarf líka að vera mannúðlegt og svið og deildir innan þess að koma fram við skjólstæðinga af mannvirðingu og náungakærleik sama hvað. Við vitum nefnilega aldrei hvað liggur að baki athöfnum eða við hvaða aðstæður það býr. Það sem við vitum er að stuðnings og úrræða er þörf. Grunnforsenda til þess að tilheyra er að fá tækifæri til að læra tungumál búsetulands. Réttur til íslenskukennslu ætti að vera skilyrtur og í boði gjaldfrjálst á vinnutíma án launaskerðingar. Nú þegar innflytjendur eru stór hluti þjóðarinnar verðum við að hafa þeirra þarfir í huga í öllu sem við gerum og stefna saman að því að þau öll upplifi sig tilheyra. Kerfi og stofnanir eiga að vera í þágu fólksins og þar þarf að tryggja að að við öll skiptum máli. Lög og reglugerðir þurfa að endurspegla þennan raunveruleika og kerfin sem að okkur koma að tala saman um leið og ráðamenn verða að tryggja fjármagn til reksturs. Við viljum öll búa í samfélagið þar sem öll eiga pláss og þess vegna er félagslegt réttlæti mikilvæg stoð, þar sem þau sem eiga minna og afli minna fá meira og þau sem eiga meira og afla mest borga meira til samfélagsins. Fyrir þessu stöndum við í Vinstrihreyfingunni grænu framboði og ef þú vilt búa í samfélagi fyrir öll hvetjum við þig til að vera vinstra megin og gefa okkur þitt atkvæði. Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir, kennari og oddviti Vinstrihreyfingarinnar græns framboðs í Suðurkjördæmi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Vinstri græn Mest lesið Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Má vera gamalt ef það hentar mér Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun NATO án Bandaríkjanna Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Styrkjum heilsubæinn Hveragerði Maria Araceli,Berglind Ósk Guttormsdóttir skrifar Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Má vera gamalt ef það hentar mér Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Sjá meira
Każdy z nas powinien czuć, że ma znaczenie, że należy do wspólnoty i że jego obecność jest istotna. To szczególnie ważne dla osób, które przyjeżdżają na Islandię z innych krajów, często nie znając jeszcze społecznych norm i zwyczajów. Aby takie osoby mogły odnaleźć swoje miejsce, musimy dać im szansę – na naukę, rozwijanie pasji, budowanie relacji, a także na zdobycie pracy zgodnej z ich umiejętnościami. Ale to nie wszystko. Potrzebujemy sprawiedliwości społecznej, która pozwoli każdemu – niezależnie od pochodzenia czy doświadczeń – otrzymać wsparcie, jakiego potrzebuje. Nasze potrzeby są różne i zależą od naszych talentów, mocnych stron oraz sytuacji życiowej. Dlatego system społeczny musi działać elastycznie i skutecznie, odpowiadając na te zróżnicowane wymagania. Niektórzy imigranci łatwo adaptują się do nowego środowiska, ale są i tacy, którzy przybywają tutaj z bagażem trudnych doświadczeń i wymagają większego wsparcia. To właśnie dla nich system pomocy musi być niezawodny, zapewniając dostęp do edukacji, opieki zdrowotnej i usług społecznych. Ludzkie podejście powinno być fundamentem działania systemu. Każdy człowiek zasługuje na szacunek i empatię, niezależnie od swojej sytuacji. Nie znamy pełnej historii osób, z którymi się spotykamy, ale wiemy, że wsparcie i odpowiednie rozwiązania są dla nich kluczowe. Nauka języka to podstawa integracji w nowym kraju. Nauka języka islandzkiego powinna być obowiązkowa i bezpłatna, odbywać się w godzinach pracy, bez konieczności rezygnacji z wynagrodzenia. Imigranci stanowią znaczącą część społeczeństwa, dlatego ich potrzeby muszą być uwzględniane we wszystkich aspektach naszego życia – te osoby muszą czuć, że są jego integralną częścią. System i instytucje powinny służyć ludziom. Musimy upewnić się, że każdy czuje się ważny, a przepisy prawne i regulacje odzwierciedlają te wartości. Instytucje muszą ze sobą współpracować, a rząd powinien zapewnić odpowiednie finansowanie, by całość działała sprawnie. Naszym celem jest społeczeństwo, w którym każdy znajduje swoje miejsce, niezależnie od tego, skąd pochodzi. Dlatego sprawiedliwość społeczna jest tak istotna – osoby posiadające mniej powinny otrzymywać więcej wsparcia, a ci, którzy mają więcej, wnosić większy wkład w rozwój wspólnoty. To są wartości, które przyświecają nam w Ruchu Zieloni-Lewica (isl. Vinstrihreyfingin – grænt framboð). Wierzymy w społeczeństwo dla wszystkich. Jeśli podzielasz tę wizję, oddaj na nas swój głos i pomóż nam ją zrealizować. Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Nauczycielka i liderka Ruchu Zieloni-Lewica w okręgu wyborczym Południe Finnst þér þú skipta máli? Það er nefnilega mikilvægt að við finnum öll til okkar, að við upplifum að við tilheyrum og að við skiptum máli. Þetta á við um okkur öll en sérstaklega fólk sem flytur hingað inn erlendis frá og þekkir lítið eða ekkert til samfélagsins. Til að svo verði þurfum við fyrst og fremst að fá tækifæri. Tækifæri til náms, tækifæri til að sinna áhugamáli, eiga í samskiptum og upplifa vináttu og síðan tækifæri til að fá starf við hæfi, vinna fyrir okkur. Það þarf meira en tækifæri, það þarf líka félagslegt réttlæti. Við þurfum nefnilega á misjöfnum tækifærum að halda allt eftir því hver við erum, hvar okkar hæfileikar og styrkleikar liggja og úr hvaða aðstæðum við komum. Þar eiga samfélagslegar stoðir að koma inn. Kerfin svokölluðu sem eiga að mæta okkur og grípa ef svo ber undir. Mörg ná að aðlagast nýju samfélagi án teljandi áfalla eða skorts á lífsgæðum. Svo eru það önnur sem koma hingað með áfallasögu að baki og þurfa á aðstoð að halda. Þau sem þurfa að nýta stoðkerfið meira en ella, hafa ekki bakland eða stuðning þegar þau flytja hingað eða eitthvað bjátar á. Þetta fólk þurfa kerfin að grípa. Þá þarf að tryggja að kerfin virki, að við höfum öll aðgang að þjónustu við hæfi hvort sem um ræðir í menntakerfi, heilbrigðis- eða félagsþjónustu. Kerfið þarf líka að vera mannúðlegt og svið og deildir innan þess að koma fram við skjólstæðinga af mannvirðingu og náungakærleik sama hvað. Við vitum nefnilega aldrei hvað liggur að baki athöfnum eða við hvaða aðstæður það býr. Það sem við vitum er að stuðnings og úrræða er þörf. Grunnforsenda til þess að tilheyra er að fá tækifæri til að læra tungumál búsetulands. Réttur til íslenskukennslu ætti að vera skilyrtur og í boði gjaldfrjálst á vinnutíma án launaskerðingar. Nú þegar innflytjendur eru stór hluti þjóðarinnar verðum við að hafa þeirra þarfir í huga í öllu sem við gerum og stefna saman að því að þau öll upplifi sig tilheyra. Kerfi og stofnanir eiga að vera í þágu fólksins og þar þarf að tryggja að að við öll skiptum máli. Lög og reglugerðir þurfa að endurspegla þennan raunveruleika og kerfin sem að okkur koma að tala saman um leið og ráðamenn verða að tryggja fjármagn til reksturs. Við viljum öll búa í samfélagið þar sem öll eiga pláss og þess vegna er félagslegt réttlæti mikilvæg stoð, þar sem þau sem eiga minna og afli minna fá meira og þau sem eiga meira og afla mest borga meira til samfélagsins. Fyrir þessu stöndum við í Vinstrihreyfingunni grænu framboði og ef þú vilt búa í samfélagi fyrir öll hvetjum við þig til að vera vinstra megin og gefa okkur þitt atkvæði. Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir, kennari og oddviti Vinstrihreyfingarinnar græns framboðs í Suðurkjördæmi
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir Skoðun
Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun
Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir Skoðun
Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun