Krúttlegustu starfs­menn geð­deildar fá ó­trú­legasta fólk til að brosa

Hinn fimm ára gamli Mosi, sem er af tegundinni Maltese, er í eigu Ragnheiðar Eiríksdóttur sem starfar á sérhæfðu meðferðarteymi á göngudeild Kleppsspítala.

„Mosi er sjálfskipaður móttökustjóri, hann tekur vel á móti öllum sem koma inn á ganginn hjá okkur. Þar sem við erum eru tvö teymi, það er DAM-teymið og svo átröskunarteymið,“ segir Ragnheiður. 

Mosi tekur þátt í hópmeðferðar-og einstaklingstarfi en er einnig oft fenginn í sérverkefni. Til dæmis nefnir Ragnheiður að hann sinni mikilvæguhlutverki í matarstuðningi hjá átröskunarteyminu.

„Þar að segja, fyrir þá skjólstæðinga sem eru á dagdeild og borða máltíðir þar, þá veitir hann stuðning eftir máltíðirnar. Þá er oft ansi mikil spenna en Mosi kemur þá oft inn í herbergið og bara breytir öllu.“

Þá sé hlutverk hans sérlega mikilvægt í einstaklingsviðtölum.

„Það kemur greinilega í ljós þegar það er eitthvað erfitt. Þegar fólk er að upplifa mikla spennu, þjáningu eða tala um erfið mál, þá getur hann virkilega stutt bara með sinni nærveru.“

Þegar fréttastofa leit við var annasamur morgun að baki hjá Mosa þar sem hann tók þátt í hópmeðferðarstarfi auk verkefnis í áfallateymi þar sem hann var með í viðtali. 

Fær ótrúlegasta fólk til að brosa

Það er líka nóg að gera hjá hinum átta mánaða gamla Simba, sem aðlagast nýju starfi vel.

„Hann er voðalega ánægður með þetta,“ segir Ólöf Jóna Ævarsdóttir, eigandi Simba.

„Honum finnst mjög gaman að hitta fólk og hefur treyst mikið á mannfólk frá því að hann fæddist. Hann er með skarð í vör og gat ekki drukkið hjá mömmu sinni þannig hann er mjög háður mannfólki.“

Ólöf segir hlutverk Simba fyrst og fremst vera að veita gleði.

„Fólk er kannski að leggjast inn á sínum erfiðasta tímum en hann fær fólk til að brosa. Það vill knúsa hann, sjá hann og klappa honum. Þannig hefur hann mest áhrif, ótrúlegasta fólk brosir þegar það sér hann, þrátt fyrir mikil veikindi og annað.“

Þrátt fyrir mikla hamingju og smá æsing þegar þeir hittust eru Mosi og Simbi báðir mjög rólegir að eðlisfari, sem Ólöf segir að sé mikilvægur eiginleiki geðhjúkrunarhunds.

„Það er svona það sem þeir þurfa helst að hafa, að geta verið í allskonar aðstæðum án þess að verða mjög æstir. Hann er ekki að hlaupa upp að fólki eða glefsa eða neitt svoleiðis.“

Eðli málsins samkvæmt koma oft upp erfiðar og óvæntar aðstæður inni á geðdeild og Ólöf segist því fara mjög varlega með Simba, sem er lítill og viðkvæmur.

„Við erum með aðstöðu inn á skrifstofu hjá mér þar sem hann getur verið, og ef það er óróleiki eða hátt spennustig eða annað einhversstaðar hjá okkur þá fer hann til hliðar og tekur ekki þátt í því.“

Reglulegir starfsdagar og margföld stytting vinnuvikunnar

Félagarnir bera að sjálfsögðu sérútbúin starfsmannaskírteini og eru saman í starfsmanna, ja eða starfshundafélagi. Þeir halda reglulega starfsdaga þar sem er mikið líf og fjör eins og alltaf þegar þeir koma saman. Simbi er enn sem komið er aðeins í hlutastarfi en Mosi er með meiri viðveru, enda eldri og reyndari.

„Hann er ansi mikið á staðnum. En hann er samt bara tvö kíló sem þýðir að hann þolir ekki alveg fullt starf,“ segir Ragnheiður.

„Ég reyni nú að hafa hann ekki alla vikuna með mér. Hann þarf að hvíla sig líka og er þessvegna með margfalda styttingu vinnuvikunnar.“