Fjöl­skylda Co­vid-sjúk­lings af Landa­koti for­viða: „Þetta er ó­trú­legt á­byrgðar­leysi“

Fjölskylda Guðlaugs Jóns Bjarnasonar, sem er einn þeirra sjúklinga sem smitaðist af Covid-19 á Landakoti, er orðlaus yfir því hvernig staðið var að málum eftir að grunur kom upp um smit á stofnuninni.

Guðlaugur greindist smitaður af Covid-19 í gær og er hann einn nítján sjúklinga af Landakoti sem hafa greinst með veiruna. Hann er nú lagstur inn á spítala vegna veikindanna en hann er í miklum áhættuhópi. Dóttir hans segir hann blessunarlega ekki mjög veikan

Guðlaugur lá inni á Landakoti í bið eftir plássi á hjúkrunarheimili en hann þarf á mikill endurhæfingu að halda eftir að hann fékk heilablóðfall fyrr á árinu. Fjölskyldan komst að þeirri niðurstöðu að af þeim úrræðum sem væru í boði fyrir hann væri pláss sem hann fengi í Stykkishólmi best, en þar væri best sjúkra- og iðjuþjálfun.

„Það var einhver löngu búinn að fara í skimun og löngu komin upp einkenni“

Það varð úr og lá fyrir að hann skyldi fluttur í Stykkishólm síðastliðinn fimmtudag. Börnin hans þrjú, Hallgerður, Ingibjörg og Óskar heimsóttu Guðlaug til að kveðja hann á miðvikudaginn áður en hann flytti í Stykkishólm. Hann var svo fluttur með sjúkrabíl í Hólminn á fimmtudag en þegar bíllinn var kominn á bílaplanið fyrir utan sjúkrahúsið þar bárust upplýsingar um að smit hefði komið upp á deildinni hans á Landakoti og þyrfti hann því að snúa aftur til Reykjavíkur.

„Hann átti að fara í sjúkrabíl klukkan eitt, sjúkrabíllinn kemur seint og hann fer af stað um tvö. Það er ekki fyrr en hann er kominn á áfangastað sem er búið að staðfesta að smit hafi komið upp. Sem þýðir auðvitað að það er einhver löngu búinn að fara í skimun og löngu komin upp einhver einkenni. Það er ekki eins og það hafi bara komið upp þegar hann er mættur í Hólminn. Þetta finnst mér skrítið,“ segir Óskar, sonur Guðlaugs.

Kom ekki á óvart þegar smit kom upp á Eyrarbakka

Hallgerður dóttir Guðlaugs segist hafa verið í sambandi við pabba sinn þegar hann var á leiðinni í Stykkishólm og hafi því, þegar hún fékk símtal frá Landakoti klukkan fimm, haldið að það væri pabbi hennar að hringja og láta hana vita að hann væri kominn á áfangastað. Svo hafi ekki verið, en þá var verið að láta hana vita af því að sjúkrabílnum hafi verið snúið við vegna smits á stofnuninni.

„Það er ekki fyrr en daginn eftir sem systir mín og mamma gera sér grein fyrir að þetta er ekki nægur tími, þessir tveir tímar sem tekur að keyra í Stykkishólm, auðvitað var búið að taka sýni. Það var kominn upp grunur hjá einhverjum sjúklingi á deildinni um smit áður en hann var lagður af stað,“ segir Hallgerður.

„Ég veit ekki til þess að það sé einhver hraðafgreiðsla á sýnum. Ég vinn sjálf á hjúkrunarheimili og þar höfum við þurft að óska eftir sýnatöku. Það hraðasta sem við höfum fengið sýni afgreidd eru fjórir klukkutímar.“

Hún segir það ekki hafa komið sér á óvart þegar fréttir bárust í dag um að smit hafi komið upp á Eyrarbakka og grunur væri um smit á Reykjalundi. Þeir staðir hafi báðir komið til greina þegar ákveða þurfti hvert Guðlaugur skyldi fara í endurhæfingu.

Hefði allt gengið eins og áætlað var hefði Guðlaugur verið kominn inn í Stykkishólmi

Óskar segist mjög sleginn yfir því að fyrst grunur hafi verið um smit á Landakoti að allt hafi gengið eins og vanalega.

„Mér finnst skrítið að fyrst grunur var um smit að allt rúllaði áfram eins og það væri ekkert vandamál. Af hverju flutningur sjúklinga hélt áfram ef það var grunur um smit. Maður hefði haldið að allt yrði stoppað,“ segir hann.

„Þannig að ef sjúkrabílinn hefði verið á réttum tíma hefði hann verið kominn þarna inn í Stykkishólmi og kannski búinn að smita einhvern þar. Það finnst mér mjög skrítið,“ segir Óskar.

„Ótrúlegt ábyrgðarleysi“

Hallgerður segir ferðina í Stykkishólm hafa verið erfiða fyrir pabba hennar.

„Þetta var mjög erfitt fyrir hann að fara í þessa ökuferð og ég var mjög svekkt að hann skyldi vera sendur í fjögurra og hálfs tíma ökuferð. Hann er lamaður öðru megin, hann fær hjartaverk og taugaverk og er með verki í líkamanum.“

„Þetta er ótrúlegt ábyrgðarleysi. Það er verið að senda hann í lítið samfélag út fyrir höfuðborgina þegar tilmæli til allra höfuðborgarbúa eru að halda sig innan höfuðborgarinnar. Ég skil alveg að það þurfi að finna lausnir fyrir biðsjúklingana og ef það var ekki kominn grunur um smit þegar þessi sjúklingur var sendur á Eyrarbakka, maður getur ekki spáð fyrir um það. En ef það var búið að taka sýni á deildinni hans er það alveg ótrúlegt, ég næ ekki alveg utan um það,“ segir Hallgerður.

„Ef það reynist ekki fölsk niðurstaða er það kraftaverk“

Óskar segist hugsi yfir því hvers vegna þau systkini hafi ekki verið boðuð í skimun eftir heimsóknina á Landakot.

„Svo er spurningin hvort við systkinin hefðum getað smitast. Við mættum þarna á Landakot til að kveðja pabba okkar, því þá var staðan þannig að hann var að fara að flytja í Stykkishólm. Þá vissum við ekki af mögulegu Covid-smiti á Landakoti. Af því að við hefðum getað smitast erum við allar fjölskyldurnar í sjálfsskipaðri sóttkví,“ segir Óskar.

Hallgerður segist sjálf hafa verið með einkenni Covid-19 en hún fór í sýnatöku í dag og reyndist ekki smituð af veirunni.

„Ef það reynist ekki fölsk niðurstaða finnst mér að eiginlega kraftaverk,“ segir hún.

Hún var í um fjóra klukkutíma á Landakoti á miðvikudaginn til að kveðja pabba sinn og hjálpa honum að pakka fyrir flutningana.

„Þetta er búið að vera svo ofsalega mikið áfall með pabba á þessu ári og ég faðmaði hann bless.“

Hún segist einnig hissa á því að aðeins sextán hafi ekki verið í sóttkví við greiningu á Covid-19 í gær eins og sagði í tölum á covid.is.

„Ég hugsaði: já ókei, er verið að telja alla sjúklingana sem smituðust á Landakoti eins og þeir væru í sóttkví? Það getur bara ekki staðist. Allir sem fá heimsókn fá heimsókn frá einhverjum með grímu en starfsfólkið getur ekki vaktað hvernig fólk ber sig. Það er enginn að heimsækja aldraðan ástvin í þessu ástandi og situr tveimur metrum frá manneskju sem heyrir illa og með grímu. Það getur bara ekki verið. Mér fannst svolítið gróft að telja þau með í sóttkví,“ segir Hallgerður.