Hneyksluð á endurkomu Atla Rafns

Hildur Lilliendahl Viggósdóttir, starfsmaður Reykjavíkurborgar og einn mest áberandi og um leið umdeildasti femínisti landsins, segist vita fyrir víst að í leiklistarbransanum séu konur sem ekki geti farið á leiksýningar með Atla Rafni Sigurðarsyni.

Atli Rafn sneri á dögunum aftur til starfa í Þjóðleikhúsinu eftir ársleyfi til að sinna verkefnum í Borgarleikhúsinu. Reyndar varð lítið af því að hann léki í Borgarleikhúsinu en þaðan var honum sagt upp í desember vegna ásakana í tengslum við #metoo byltinguna.

„Erum við ekki bara öll sammála um að það sé eðlilegt eftir #metoo að drágarnir taki sér smápásu frá sviðsljósinu, segjum kannski 8-10 mánuði, og mæti svo bara aftur að því loknu eins og ekkert hafi gerst? Er það ekki svona sirka ferlið?“ spyr Hildur á Facebook-vegg sínum.

Engar kvartanir í Þjóðleikhúsinu að sögn Ara

Óhætt er að segja að um mikið hitamál sé að ræða. Mál Atla Rafns var líklega það sem vakti mesta athygli í #metoo byltingunni hér á landi. Atli Rafn sagði að honum hefði verið sagt upp vegna nafnlausra ábendinga en fyrir það þvertók Kristín Eysteinsdóttir, leikhússtjóri í Borgarleikhúsinu. Ábendingar hefðu meðal annars verið frá samstarfsfólki.

Ari Matthíasson þjóðleikhússtjóri segir engar kvartanir hafa borist vegna Atla Rafns inn á sitt borð. Ekkert annað hafi því verið í stöðunni en að hann sneri aftur til starfa í Þjóðleikhúsinu að loknu ársleyfi sínu, þann 20. ágúst.

Mikil umræða hefur skapast á þræði Hildar á Facebook þar sem flestir hneykslast á því að leikarinn sé snúinn aftur til starfa. Aðrir spyrja hvað Atli Rafn ætti að gera. Hann sé menntaður leikari og hafi ekki verið ákærður fyrir meint brot sín.

„Hann má moka skurði eða skúra gólf“

„Ef karlar sem hafa brotið á konum kynferðislega, svo ekki sé talað um þegar það er á allra vitorði, raunverulega iðrast gjörða sinna, þá sýna þeir þolendum sínum og þolendum kynferðisbrota almennt þá lágmarksvirðingu að halda sig utan sviðsljóssins og opinberra þjónustustarfa þar sem þolendur eru bókstaflega í sífelldri hættu á að rekast á þá,“ segir Hildur.

„Hann má moka skurði eða skúra gólf eða smíða skartgripi mér að meinalausu.“

Hildur segist vita fyrir víst að til séu konur sem geta ekki mætt á viðburði þar sem hætta sé á að hann sé og sömuleiðis ekki kveikt á sjónvarpinu heima hjá sér ef hætta sé á því að hann sé þar.

„Þetta gildir um konur á öllum sviðum vegna allskonar karla sem samfélagið hefur ákveðið að eigi óskoraðan rétt á að vera í sviðsljósinu af því að þeir hafa ekki verið dæmdir eða að öðrum kosti þegar tekið út refsingu sína. Ég þekki óteljandi konur sem eru að einu eða öðru eða öllu leyti í stofufangelsi vegna þess að þessir karlar hafa svo mikinn rétt á að keyra strætó eða vera í sjónvarpinu. Og aaaaaldrei snýst umræðan um rétt þessara kvenna til að fokking taka strætó, kveikja á sjónvarpinu eða mæta í leikhús án þess að verða alvarlega veikar. Veistu af hverju ekki? Af því að feðraveldi.“

Jónsmessunæturdraumur í vetur

Atli Rafn verður í hlutverki í Jónsmessunæturdraumi í Þjóðleikhúsinu í vetur og öðrum verkefnum í leikhúsinu. Hildur telur að Þjóðleikhúsið hefði getað brugðist öðruvísi við málinu. Ólíklegt sé að samningur hans kveði á um að hann verði að fá tiltekin hlutverk í leikhúsinu.

„Auk þess sem það er alltaf hægt að falla á sverðið og borga þann pening sem það kostar að reka opinberan starfsmann sem hið opinbera vill ekki hafa í vinnu. Sá leikur hefur margoft verið leikinn. Ef alþjóðaaktívismi kvenna eins og me too skilar ekki öðru en að gúbbar drulla sér í nokkurra mánaða híði, þá erum við bara vopnlausar og svona tone policing gerir okkur ennþá reiðari og vondaufari.“

Erum við ekki bara öll sammála um að það sé eðlilegt eftir #metoo að drágarnir taki sér smápásu frá sviðsljósinu, segjum...

Posted by Hildur Lilliendahl Viggósdóttir on Monday, September 3, 2018