Undrast að Al-Thani sé ekki ákærður

Síðasti dagur í réttarhaldinu í Al Thani- málinu var í dag. Verjendur Sigurðar Einarssonar, Ólafs Ólafssonar og Magnúsar Guðmundssonar fluttu varnarræður. Hreiðar Már Sigurðsson var einnig ákærður í málinu en verjandi hans flutti varnarræðu í gær.

Ekki hlutverk stjórnarformanns að skoða verkferla

Verjandi Sigurðar byrjaði daginn og eins og fram kom á Vísi í morgun sagði hann að ákæruvaldið hefði farið verulega fram úr sér og sent frá sér rangar upplýsingar þegar embætti sérstaks saksóknara stóð fyrir því að Sigurður var eftirlýstur hjá Interpol. Verjandinn dró þá ályktun að þetta væri ein af ástæðum þess að Sigurður hafi verið ákærður í málinu, þar sem sérstakur saksóknari hafi ekki getað sleppt því eftir allt sem á undan var gengið.

Verjandinn hélt því einnig fram að Sigurður hefði aldrei samþykkt lánið sem ákært er útaf. Sigurður hafi hvorki tekið ákvörðun um veitingu lánsins né séð um frágang á lánunum. Verjandinn sagði að slíkt hefði ekki verið á verksviði Sigurðar hjá bankanum þar sem hann var stjórnarformaður.

Hann sagði að Sigurður hefði ekki talið annað en að viðskiptin væru í samræmi við lög. Bankinn hafi á þessum tíma verið eitt stærsta fyrirtæki landsins og hafi haft sérfræðinga í starfi sem hafi séð um viðskipti sem þessi í ótal skipti. Sigurður hafi því haft réttmæta ástæðu til þess að halda að allt væri rétt gert í þetta skipti sem og önnur. Auk þess sagði verjandinn að það væri ekki hlutverk stjórnarformanns sem var þar að auki búsettur erlendis að fylgja málum eftir og skoða verkferla.



Segir starfsmenn sérstaks saksóknara hugsanlega ekki skilja málið ekki hlítar

Á eftir verjanda Sigurðar tók verjandi Ólafs Ólafssonar til varna. Ólafur er ákærður í málinu fyrir markaðsmisnotkun og fyrir hlutdeild í umboðssvikum og markaðsmisnotkun. Verjandi Ólafs sagði að það skapaði óvissu í málinu að Al-Thani sjálfur hefði ekki verið kvaddur fyrir dóm og slíkt bæri að túlka ákærðu í vil. Ekki væri hægt að spyrja Al-Thani út í viðskiptin.

Verjandinn benti á að Ólafur væri ekki sérfræðingur í bankaviðskiptum og hafi því ekki vitað um reglur Kaupþings. Hann benti jafnframt á að Ólafur hafi ekki verið stjórnandi innan bankans. Hann lýsti yfir furðu að ákæruvaldið héldi sig við þá málsástæðu að Ólafur hafi átt að hagnast á viðskiptunum en þannig hafi það ekki verið.  Verjandinn sagði að viðskiptin hefðu verið slæm fyrir Al-Thani þar sem hann lagði fram sjálfskuldarábyrgð upp á 13 milljarða en átti að sjá á eftir hagnaði til annarra. Sannleikurinn hefði verið að Al-Thani átti að fá allan hagnað og átti að bera allt tap af viðskiptunum. Hann hafi lagt fram sjálfskuldarábyrgð og nánast enginn munur sé á því og eigin fé.

Verjandinn sagði svo að ef fallist yrði á málatilbúnað ákæruvaldsins í þessu máli væru öll skuldsett viðskipti markaðsmisnotkun. Í raun væri um að ræða samsæriskenningu ákæruvaldsins, hugsanlega vegna þess að starfsmenn sérstaks saksóknara skildu málið ekki hlítar.

Íslenskir dómstólar eiga ekki lögsögu

Verjandi Magnúsar Guðmundssonar flutti sína ræðu á eftir verjanda Ólafs. Magnús er ákærður fyrir hlutdeild í umboðssvikum og markaðsmisnotkun. Verjandinn benti á að íslenskir dómstólar ættu ekki lögsögu í málinu þar sem hin meintu brot hefðu átt sér stað í Lúxemborg, á Bretlandi og í Katar. Ekkert af hinum meintu brotum hefði átt sér stað hér á landi.

Verjandinn hélt því fram að ef um væri að ræða erlendan einstakling sem væri til dæmis bankastjóri í Mílanó bankanum þá stæði hann ólíklega fyrir íslenskum dómstólum.

Hann varpaði einnig fram þeirri spurningu af hverju Al-Thani væri ekki ákærður í málinu fyrst að það brot hefði verið framið á Íslandi. Það hefði greinilega ekki verið neitt mál að ná í Magnús þrátt fyrir að hann hefði verið í annarri lögsögu. Hann spurði hvort það væri kannski óþægilegt að ákæra Al-Thani í málinu.