Grafhýsi Rómúlusar og Remusar fundið

Ítalskir fornleifafræðingar hafa fundið grafhýsi Rómúlusar og Remusar, stofnenda Rómarborgar. Það er í hvelfingu undir höll Ágústusar, fyrsta keisara Rómaveldis.

Höllin stendur á Palatínhæð, einni af sjö hæðum Rómar. Sumir fornleifafræðingar ganga svo langt að segja að þetta sé mesti fornleifafundur allra tíma.

Á spena úlfynju

Samkvæmt goðsögninni voru Rómúlus og Remus tvíburasynir stríðsguðsins Mars. Þeir voru skildir eftir í vöggu á bökkum Tíberfljóts þar sem úlfynja fann þá. Hún bar þá í greni sitt og gaf þeim spena.

Í Róm til forna fékk greni hennar nafnið Lupercale, en Lupa er latína fyrir úlfynja. Lupercale var því talinn mikill helgidómur og fagurlega skreyttur.

Eins og svo margt annað týndist grenið á þeim árþúsundum sem Róm hefur staðið.

Bræðurnir eru sagðir hafa stofnað Rómarborg 21. apríl árið 753 fyrir Krist. Valdabaráttu þeirra í milli lauk með því að Rómúlus drap Remus og varð fyrsti konungur Rómar.

Ágústus taldi sig Rómúlus

Grafhýsið eða grenið fannst fyrir tilviljun þegar fornleifafræðingar unnu að viðgerð á höll Ágústusar. Það er sextán metra undir jörðu.

Girgio Croci, sem stjórnar viðgerðinni segir að þeir hafi orðið agndofa þegar þeir fyrst komu niður á það ennþá fagurlega skreytt skeljum og marmara.

Eftir vandlega skoðun hafi þeir sannfærst um að þetta sé Lupercale og þá hafi gríðarleg fagnaðarlæti brotist út.

Fornleifafræðingurinn Andrea Carandini er sannfærð um að það hafi ekki verið nein tilviljun að Ágústus skyldi reisa sér hús yfir Lupercale. Helgidómurinn hafi leikið stórt hlutverk í stjórnsýslu hans enda hafi hann litið á sig sem hinn nýja Rómúlus.

Goðsögn og staðreyndir

Höll Ágústusar, sem var eiginlega frekar stórt hús á þeirra tíma mælikvarða hefur verið lokuð í mörg ár vegna viðgerðanna. Hún verður opnuð almenningi á nýjan leik árið 2008.

Ekki er þó líklegt að grenið verði opnað almenningi á sama tíma. Fornleifafræðingarnir segja að það sé afskaplega viðkvæmt. Það þurfi að fara með mikilli gát við könnun þess og opnun.

Carandini segir að sagan af tilurð Rómarborgar sé að hluta til goðsögn og að hluta söguleg staðareynd. Fornleifafundir færi sífellt frekari sönnur þess að hún sé ekki síðari tíma munnmælasögur heldur eigi upptök sín í sögulegum staðreyndum.