Heimabyggð, vertu velkomin heim Valborg Ösp Á. Warén og Adam Ingi Guðlaugsson skrifa 11. maí 2026 16:42 Alltof lengi hefur verið gengið út frá því að ungt fólk í Fjarðabyggð fari héðan að loknum grunn- eða framhaldsskóla. Oft er spurt: Hvert ætlar þú svo að flytja? Ungmenni á höfuðborgarsvæðinu þurfa sjaldnast að réttlæta það að vilja vera áfram heima. Þar er sjálfsagt að geta sótt nám, unnið, tekið þátt í félagslífi og byggt upp framtíð án þess að flytja burt. Af hverju ætti sama ekki að geta gilt í Fjarðabyggð? Við í Samfylkingunni og annað félagshyggjufólk í Fjarðabyggð viljum marka skýra stefnu um byggðafestu ungs fólks. Markmiðið á ekki aðeins að vera að „halda í fólkið“, heldur að skapa samfélag þar sem ungt fólk sér raunverulega framtíð í Fjarðabyggð, fyrir sér. Þar sem það finnur að það skiptir máli, rödd þess heyrist og tækifærin eru sýnileg. Það á ekki að vera sjálfsagt að menntun kalli á brottflutning. Við viljum að Fjarðabyggð eigi raunverulegt samtal við háskóla og menntastofnanir um fjölbreyttara fjarnám og betri stuðning við nemendur sem vilja mennta sig í heimabyggð. Við getum lært af verkefninu HeimaHöfn á Hornafirði, þar sem unnið er markvisst með ungu fólki, skólum, atvinnulífi og félagasamtökum að því að styrkja tengsl ungmenna við samfélagið og sýna þeim tækifæri til menntunar, atvinnu og þátttöku. Fjarðabyggð þarf slíka stefnu, en á okkar forsendum. Við höfum sterkan grunn. Hér er Verkmenntaskóli Austurlands, grunnskólar í byggðakjörnum, öflugt íþrótta- og félagsstarf, sterkt atvinnulíf og náttúra sem býður upp á einstök lífsgæði. En við þurfum að tengja þetta betur saman. Við viljum að Fjarðabyggð verði fyrsti valkostur unga fólksins okkar eftir nám, ekki varaáætlun. Til þess þarf að halda sambandi við þau sem fara annað í nám, kynna þeim störf og tækifæri hér í heimabyggð, bjóða upp á sumarstörf, starfsnám og verkefni sem tengjast raunverulegum áskorunum samfélagsins. Við þurfum líka að hlusta betur á unga fólkið og gefa því raunveruleg áhrif á ákvarðanir um framtíð sveitarfélagsins. Byggðafesta verður ekki til af sjálfu sér. Hún verður til þegar samfélag sýnir ungu fólki að það sé velkomið, mikilvægt og eftirsótt. Hún verður til þegar tækifærin eru sýnileg og þegar sveitarfélagið, skólarnir, atvinnulífið, menntastofnanir og félagasamtökin vinna saman. Það munu alltaf einhver fara, og það er eðlilegt. Það á hins vegar ekki að vera sjálfgefið að þau komi ekki aftur. Og það á ekki að vera sjálfgefið að þau sem vilja vera hér þurfi að velja á milli heimabyggðar og framtíðardrauma. Spurningin á ekki lengur að vera: Hvert ætlar þú svo að flytja? Hún á að vera:Hvernig getum við hjálpað þér að byggja framtíð þína hér í Fjarðabyggð? Höfundar eru í 3. og 4. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fjarðabyggð Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Sjá meira
Alltof lengi hefur verið gengið út frá því að ungt fólk í Fjarðabyggð fari héðan að loknum grunn- eða framhaldsskóla. Oft er spurt: Hvert ætlar þú svo að flytja? Ungmenni á höfuðborgarsvæðinu þurfa sjaldnast að réttlæta það að vilja vera áfram heima. Þar er sjálfsagt að geta sótt nám, unnið, tekið þátt í félagslífi og byggt upp framtíð án þess að flytja burt. Af hverju ætti sama ekki að geta gilt í Fjarðabyggð? Við í Samfylkingunni og annað félagshyggjufólk í Fjarðabyggð viljum marka skýra stefnu um byggðafestu ungs fólks. Markmiðið á ekki aðeins að vera að „halda í fólkið“, heldur að skapa samfélag þar sem ungt fólk sér raunverulega framtíð í Fjarðabyggð, fyrir sér. Þar sem það finnur að það skiptir máli, rödd þess heyrist og tækifærin eru sýnileg. Það á ekki að vera sjálfsagt að menntun kalli á brottflutning. Við viljum að Fjarðabyggð eigi raunverulegt samtal við háskóla og menntastofnanir um fjölbreyttara fjarnám og betri stuðning við nemendur sem vilja mennta sig í heimabyggð. Við getum lært af verkefninu HeimaHöfn á Hornafirði, þar sem unnið er markvisst með ungu fólki, skólum, atvinnulífi og félagasamtökum að því að styrkja tengsl ungmenna við samfélagið og sýna þeim tækifæri til menntunar, atvinnu og þátttöku. Fjarðabyggð þarf slíka stefnu, en á okkar forsendum. Við höfum sterkan grunn. Hér er Verkmenntaskóli Austurlands, grunnskólar í byggðakjörnum, öflugt íþrótta- og félagsstarf, sterkt atvinnulíf og náttúra sem býður upp á einstök lífsgæði. En við þurfum að tengja þetta betur saman. Við viljum að Fjarðabyggð verði fyrsti valkostur unga fólksins okkar eftir nám, ekki varaáætlun. Til þess þarf að halda sambandi við þau sem fara annað í nám, kynna þeim störf og tækifæri hér í heimabyggð, bjóða upp á sumarstörf, starfsnám og verkefni sem tengjast raunverulegum áskorunum samfélagsins. Við þurfum líka að hlusta betur á unga fólkið og gefa því raunveruleg áhrif á ákvarðanir um framtíð sveitarfélagsins. Byggðafesta verður ekki til af sjálfu sér. Hún verður til þegar samfélag sýnir ungu fólki að það sé velkomið, mikilvægt og eftirsótt. Hún verður til þegar tækifærin eru sýnileg og þegar sveitarfélagið, skólarnir, atvinnulífið, menntastofnanir og félagasamtökin vinna saman. Það munu alltaf einhver fara, og það er eðlilegt. Það á hins vegar ekki að vera sjálfgefið að þau komi ekki aftur. Og það á ekki að vera sjálfgefið að þau sem vilja vera hér þurfi að velja á milli heimabyggðar og framtíðardrauma. Spurningin á ekki lengur að vera: Hvert ætlar þú svo að flytja? Hún á að vera:Hvernig getum við hjálpað þér að byggja framtíð þína hér í Fjarðabyggð? Höfundar eru í 3. og 4. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar