Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar 17. apríl 2026 11:32 Á íslenskum vinnumarkaði hefur fjölbreytileiki aukist hratt á undanförnum árum. Innflytjendur gegna lykilhlutverki í mörgum atvinnugreinum og án þeirra myndi starfsemi víða einfaldlega stöðvast. Þrátt fyrir það bendir reynsla okkar til þess að við séum enn ekki að ná að nýta þennan mannauð til fulls. Við erum orðin nokkuð góð í að ráða erlent starfsfólk. En við erum ekki jafn góð í því sem skiptir kannski meira máli til lengri tíma: að rækta það. Þegar grunnurinn bregst Í starfi okkar hjá Attentus sjáum við þetta mynstur reglulega. Fyrirtæki hefja ráðningar af metnaði og vilja gera vel. En þegar inn í starfið er komið fer að bera á ákveðnum veikleikum: ráðningarsamningar og starfslýsingar eru aðeins á íslensku móttaka og aðlögun er ómarkviss eða óljós fræðsla og þjálfun er takmörkuð boðleiðir og væntingar eru óskýrar stjórnendur fá takmarkaðan stuðning við að leiða fjölbreytt teymi Þetta snýst sjaldnast um skort á vilja, heldur skort á skýrum grunni. Og þegar grunnurinn er veikur hefur það áhrif á árangur, líðan og festu starfsfólks. Birkitréð og lúpínan Íslensk náttúra gefur okkur gagnlega myndlíkingu. Birkitréð hefur djúpar rætur í íslenskum jarðvegi. Það stendur fyrir stöðugleika, samhengi og það sem hefur þróast með samfélaginu yfir langan tíma. Lúpínan er hins vegar innflutt. Hún kom með lit og fjölbreytileika inn í landslagið. Í upphafi þótti hún ágeng og jafnvel ógn við það sem fyrir var. En með tímanum hefur sýnt sig að hún getur einnig haft jákvæð áhrif, meðal annars með því að styrkja jarðveg og skapa skilyrði fyrir annan gróður. Þessi samspil eru lærdómsrík. Fjölbreytileiki á vinnumarkaði er ekki vandamál sem þarf að leysa, heldur tækifæri sem þarf að nýta. En til þess þarf að huga að jarðveginum, að aðstæðunum sem við sköpum. Frá ráðningu til ræktunar Of oft er spurningin: „Hvernig ráðum við fólk?“ En mikilvægari spurning er: „Hvernig látum við fólk vaxa og skila árangri?“ Þegar það tekst verða áhrifin víðtæk: hæfni nýtist betur samskipti verða skýrari starfsmannavelta minnkar árangur eykst En þegar það tekst ekki situr eftir vannýttur mannauður, misskilningur og aukinn kostnaður. Ábyrgð stjórnenda Lykilhlutverk liggur hjá stjórnendum. Það er þeirra að skapa skilyrðin þar sem fólk getur vaxið. Það felur meðal annars í sér að: huga sérstaklega að fyrstu mánuðum í starfi tryggja skýran og aðgengilegan grunn (tungumál, ferlar, væntingar) byggja upp færni í að leiða fjölbreytt teymi Þetta eru ekki flókin verkefni, en þau krefjast meðvitaðrar forystu. Árangur er í fólkinu falinn Að lokum snýst þetta um hvernig við mætum einstaklingum. Eins og við sjáum í náttúrunni getur fjölbreytileiki styrkt heildina ef aðstæður eru réttar. Það sama á við á vinnumarkaði. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því einföld: Erum við að byggja upp vinnustaði þar sem fólk fær að vaxa eða einungis staði þar sem fólk er ráðið til starfa? Höfundur er ráðgjafi hjá Attentus. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Mest lesið Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Ísland og ESB: Horft af brúnni Þorvaldur Gylfason Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson Skoðun Umræða um dánaraðstoð krefst mannúðar og varfærni Ingrid Kuhlman Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Það sem mamma og pabbi kenndu mér Gréta María Grétarsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn áður en barnið dettur ofan í – eflum forvarnir í raun! Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland og ESB: Horft af brúnni Þorvaldur Gylfason skrifar Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Umræða um dánaraðstoð krefst mannúðar og varfærni Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson skrifar Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Herskylduhrakspár Haraldar skekkja raunhæfa sýn á varnarmál Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Sjá meira
Á íslenskum vinnumarkaði hefur fjölbreytileiki aukist hratt á undanförnum árum. Innflytjendur gegna lykilhlutverki í mörgum atvinnugreinum og án þeirra myndi starfsemi víða einfaldlega stöðvast. Þrátt fyrir það bendir reynsla okkar til þess að við séum enn ekki að ná að nýta þennan mannauð til fulls. Við erum orðin nokkuð góð í að ráða erlent starfsfólk. En við erum ekki jafn góð í því sem skiptir kannski meira máli til lengri tíma: að rækta það. Þegar grunnurinn bregst Í starfi okkar hjá Attentus sjáum við þetta mynstur reglulega. Fyrirtæki hefja ráðningar af metnaði og vilja gera vel. En þegar inn í starfið er komið fer að bera á ákveðnum veikleikum: ráðningarsamningar og starfslýsingar eru aðeins á íslensku móttaka og aðlögun er ómarkviss eða óljós fræðsla og þjálfun er takmörkuð boðleiðir og væntingar eru óskýrar stjórnendur fá takmarkaðan stuðning við að leiða fjölbreytt teymi Þetta snýst sjaldnast um skort á vilja, heldur skort á skýrum grunni. Og þegar grunnurinn er veikur hefur það áhrif á árangur, líðan og festu starfsfólks. Birkitréð og lúpínan Íslensk náttúra gefur okkur gagnlega myndlíkingu. Birkitréð hefur djúpar rætur í íslenskum jarðvegi. Það stendur fyrir stöðugleika, samhengi og það sem hefur þróast með samfélaginu yfir langan tíma. Lúpínan er hins vegar innflutt. Hún kom með lit og fjölbreytileika inn í landslagið. Í upphafi þótti hún ágeng og jafnvel ógn við það sem fyrir var. En með tímanum hefur sýnt sig að hún getur einnig haft jákvæð áhrif, meðal annars með því að styrkja jarðveg og skapa skilyrði fyrir annan gróður. Þessi samspil eru lærdómsrík. Fjölbreytileiki á vinnumarkaði er ekki vandamál sem þarf að leysa, heldur tækifæri sem þarf að nýta. En til þess þarf að huga að jarðveginum, að aðstæðunum sem við sköpum. Frá ráðningu til ræktunar Of oft er spurningin: „Hvernig ráðum við fólk?“ En mikilvægari spurning er: „Hvernig látum við fólk vaxa og skila árangri?“ Þegar það tekst verða áhrifin víðtæk: hæfni nýtist betur samskipti verða skýrari starfsmannavelta minnkar árangur eykst En þegar það tekst ekki situr eftir vannýttur mannauður, misskilningur og aukinn kostnaður. Ábyrgð stjórnenda Lykilhlutverk liggur hjá stjórnendum. Það er þeirra að skapa skilyrðin þar sem fólk getur vaxið. Það felur meðal annars í sér að: huga sérstaklega að fyrstu mánuðum í starfi tryggja skýran og aðgengilegan grunn (tungumál, ferlar, væntingar) byggja upp færni í að leiða fjölbreytt teymi Þetta eru ekki flókin verkefni, en þau krefjast meðvitaðrar forystu. Árangur er í fólkinu falinn Að lokum snýst þetta um hvernig við mætum einstaklingum. Eins og við sjáum í náttúrunni getur fjölbreytileiki styrkt heildina ef aðstæður eru réttar. Það sama á við á vinnumarkaði. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því einföld: Erum við að byggja upp vinnustaði þar sem fólk fær að vaxa eða einungis staði þar sem fólk er ráðið til starfa? Höfundur er ráðgjafi hjá Attentus.
Skoðun Byrgjum brunninn áður en barnið dettur ofan í – eflum forvarnir í raun! Fanný Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar
Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar
Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar