Rákust á Mamdani yfir morgunbollanum

Hjúin eru bæði fædd árið 1997 og hafa búið úti í um níu mánuði.

„Mér bauðst að kenna námskeið í forníslensku við Cornell-háskóla sem er hér í Íþöku. Ég er meistaranemi í málvísindum við Háskóla Íslands en HÍ sendir á hverju ári nema til að kenna námskeiðið sem fær þá skólavist og skólastyrk á móti frá Cornell,“ segir Halla um ástæðu flutninganna.

„Við höfum verið hér síðan í haust og ákváðum að fara ekki heim um jólin heldur héldum þau á Manhattan. Það var skemmtileg tilbreyting.“

Flóki Larsen starfar sem blaðamaður og gagnrýnandi fyrir Morgunblaðið í fjarvinnu.

„Svo er ég núna að klára meistaraverkefni í menningarmiðlun við HÍ. Það er um bókasafnarann Willard Fiske, manninn á bakvið stærsta íslenska bókasafnið í Ameríku, sem er hér í Cornell.“

Hjá Höllu fer mestur tími daglegs lífs í að undirbúa tíma og kennsluna.

„Svo er ég líka með lítið hliðarverkefni sem heitir Sifjuð og er hlaðvarp um orðsifjar. Nýjustu þættirnir komu út rétt fyrir áramót og fjalla um orðið tölva.“

Hvert er ykkar uppáhalds hverfi og afhverju?

„Við búum á mörkum miðbæjarins og hverfis sem heitir Fall Creek. Það er voða sætt hverfi með timburhúsum í alls konar litum og huggulegum görðum. Háskólasvæðið er ótrúlega fallegt líka og alveg heimur út af fyrir sig.“

Eigið þið uppáhalds kaffihús eða veitingastað úti?

„Kaffihúsið Gimme! Coffe er einmitt í Fall Creek. Þangað hlaupum við oft og náum okkur í bolla. Langbesta kaffið hér í bæ.

Veitingastaðirnir eru margir góðir í Íþöku en eftirminnilegust var máltíðin á aðfangadagskvöld. Þá fórum við með systur Flóka, Sólveigu, á Waverly Inn í West Village í New York. Það er rúmlega hundrað ára gamall staður með mjög fallegum innréttingum sem er vel við haldið og stemningin er eftir því.“

Þetta er í fyrsta sinn sem Flóki býr erlendis en hann hefur þó ferðast mikið um Asíu. Halla hefur búið í Uppsölum og Stokkhólmi í Svíðþjóð.

„Ég bjó þar bæði þegar ég var lítil og á fullorðinsaldri. Yndislegar borgir sem ég gæti alveg hugsað mér að flytja aftur til.“

Hvernig hefur daglegt líf verið hjá ykkur þarna?

„Það er mikið að gera hjá okkur og dagarnir eru oft langir uppi í skóla. Hversdagurinn er samt mjög notalegur, og þá sérstaklega því það er svo mikil og falleg náttúra í kringum okkur. 

Í Íþöku og á litlu svæði í kring eru meira en 150 fossar og bara leiðin í skólann er útsýnistúr. Við löbbum yfir fallega gjá, Cascadilla gorge, og rekumst á hirti ef við erum heppin.“

Hvað er skemmtilegast við lífið úti?

„Fyrir utan auðvitað að uppgötva heiminn með Flóka hefur verið ótrúlega skemmtilegt að kynnast þessum háskóla og frábæru nemendunum mínum. Þau eru ekkert smá öflug. 

Þegar við byrjuðum í haust hafði ekkert þeirra neinn grunn í tungumálinu en nú erum við næstum búin að þýða alla Hrafnkels sögu Freysgoða saman,“ segir Halla og Flóki bætir við:

„Það hefur verið gaman að ferðast með Höllu og kynnast nýrri menningu og því sem hún hefur upp á bjóða. Kaninn spjallar mikið, mun meira en maður er vanur heima. 

Það tekur smá tíma að venjast því fyrir Norðurlandabúa en við mættum gera meira af því að spjalla við ókunnuga bara til gamans. Þá kemst maður að ýmsu.“

Hafið þið fundið fyrir heimþrá?

„Ekki beinlínis en við hugsum auðvitað heim til fólksins okkar. Það er mjög gott úrval af skyri í stórmörkuðum sem slær á heimþrána! Við hlökkum til að kíkja heim í sumar.“

Hvernig er stemningin úti þessa dagana?

„Hún er spennuþrungin og maður finnur betur fyrir því þegar maður fylgist með fjölmiðlunum hér. Þetta er klofin þjóð og maður upplifir hana þannig þótt við séum í blárri búbblu hér í þessari litlu háskólaborg. 

Í Íþöku er áberandi samstaða gegn Trump og þessari hörðu innflytjendastefnu. Í mörgum húsagörðum eru skilti og fánar með pólitískum skilaboðum og síðan við komum hafa verið nokkur fjölmenn mótmæli.

Við heyrum ekki jafn mikið frá hinni hliðinni en miðað við fréttirnar er fólk þar ekki síður á þeirri skoðun að þetta stríð eigi ekki rétt á sér. Margir sem kusu Trump töldu að hann myndi ekki byrja ný stríð og svo kemur í ofanálag að olíuverð hefur hækkað sem vegur líka þungt í hugum fólks.

En fyrir utan pólitíkina er vorið að brjótast fram eftir langan og snjóþungan vetur hér í New York. Hitinn fer alveg upp í 25 gráður þessa dagana.“

Hvað er framundan?

„Ég kenni annað ár hér í Cornell og Flóki heldur áfram á Mogganum eftir útskrift í vor,“ segir Halla. 

Hvað hefur komið mest á óvart við lífið úti?

„Bandaríkin eru aðeins dýrari en við bjuggumst við. Svo eru þau jafnvel enn meira bílaland en við héldum, allt snýst um einkabílinn. Það er dálítið fyndið að sjá stöðvunarskilti þar sem gangandi vegfarendur eiga að stoppa fyrir bílum.“

Hvað er það steiktasta eða fyndnasta sem þið hafið lent í úti?

„Við rákumst á Zohran Mamdani borgarstjóra rétt áður en hann var kjörinn í New York. Það var beint fyrir utan hótelið okkar, á meðan kosningabaráttan var í fullum gangi. 

Við vorum að ljúka helgarferð, á leið að ná okkur í kaffi fyrir rútuferðina heim, en löbbuðum þá inn í hóp fólks sem hafði safnast saman á gangstéttinni og tók myndir af honum þar sem hann stóð hálfur út úr gulum leigubíl og pósaði fyrir ljósmyndara.“

Hvað stendur upp úr frá lífinu úti hingað til?

„Það er svo margt en ferðalagið í jólafríinu var ógleymanlegt. Eftir jólin í New York flugum við suður á bóginn, til Miami, fögnuðum nýju ári á ströndinni og kíktum á NBA-leik. 

Eftir vikudvöl þar leigðum við okkur bíl og keyrðum til Key West, sem er syðsti punktur Bandaríkjanna, ekki nema 150 kílómetrum frá Kúbu. Þar kíktum við á heimili Hemingways, böðuðum okkur í sólinni og nutum þess að vera til.“