Nauðgaði og kyrkti konu sem neitaði að svara áreitni hans

Saksóknarar í Chicago í Bandaríkjunum hafa ákært mann fyrir að nauðga og myrða 19 ára konu sem neitaði að svara áreitni hans. Ruth George var á viðburði í háskóla í borginni á laugardagskvöldið og var hún myrt á leiðinni heim. Þegar hún var að ganga framhjá lestarstöð og að bíl sínum kallaði hinn 26 ára gamli Donald Thurman á eftir henni og áreitti hana. George svaraði honum ekki og hélt áfram að ganga að bíl sínum. Thurman brást reiður við því að hún vildi ekki tala við hann, elti hana og hélt áfram að áreita hana.

Þegar George kom að bílnum, tók Thurman hana hálstaki, dró hana inn í bílinn og nauðgaði henni. Þar að auki hafði hann kyrkt hana og að endingu flúði hann.

Næsta dag var lýst eftir George og fann lögreglan hana fljótt í gegnum síma hennar. James Murphy, saksóknari, sagði í gær að endurlífgunartilraunir hafi verið reyndar en án árangurs. Lögregluþjónar sáu strax að átök höfðu átt sér stað og voru upptökur úr öryggismyndavélum skoðaðar, þar sem í ljós kom að myndavélarnar höfðu fangað áðurnefnda atburðarás en ekki þó árásina sjálfa, samkvæmt frétt CNN.



Lögregluþjónar fylgdust með lestarstöðinni þar sem Thurman sá George fyrst og sáu hann þar. Við yfirheyrslu játaði hann brot sitt og var hann ákærður fyrir morð og nauðgun.

Thurman var sleppt úr fangelsi í desember í fyrra eftir að hann var dæmdur fyrir vopnað rán. Hann var dæmdur til sex ára fangelsisvistar en sat inn í tvö ár og var laus á reynslulausn.

Morðið hefur vakið mikla athygli á landsvísu þar sem það þykir varpa ljósi á þann raunveruleika sem konur standa sífellt frammi fyrir og þá hættu sem þær eru í þegar þær ferðast einar.

Ritstjórn Chicago Tribune birti í gær grein með fyrirsögninni: „Það sem allar konur vita um morð Ruth George í Chicago“.

Grein þessi hefst svona: „Konur þekkja þessa upplifun: Að mæta manni á gangstétt sem gefur frá sér einhvers konar grófa viðreynslu eða ummæli. Ummælin eru móðgandi og ógnandi. Þau koma konum í varnarstöðu. „Segi ég þessu fífli að fara í rassgat? Hunsa ég hann? Mun hann ráðast á mig?““

Þar segir einnig að þó svona hegðun sé óæskileg og ófyrirgefanleg, sé hún mjög algeng. Hún sé ekki saklaus, heldur sé hún ógnandi.

„Menn þurfa að átta sig á svona áreitni (e. catcalling) er ekki hrós og skilja af hverju konum finnst óþægilegt að vera beðnar um að brosa, eins og gerist reglulega. Sú staðreynd að maður tekur eftir konu á götu gefur honum ekki rétt til áreitni. Ef hún reynir að létta andrúmsloftið með brosi eða brandara, treystu okkur, þá er hún ekki að daðra. Hún vill bara að hann komi sér í burtu án þess að verða reiður.“