Sveltum smalann

Tryggvi Emilsson lýsti því í bókinni Fátæku fólki hvernig það var að vera smalastrákur í sveit kringum aldamótin þarsíðustu. Þá þótti dyggð að svelta smalann. Soltinn smali bar vott um ráðdeildarsemi í búrekstri. Síðan hafa liðið hundrað ár og allt er breytt. Nema ekki þetta með smalann. Við viljum hafa fátækt fólk í landinu, ekki síst börn. Annað þykir vart ábyrgt.

Okkur tókst nokkurn veginn að komast í gegnum nýafstaðnar kosningar án þess að ræða tvö aðalhagsmunamál barna, loftslagsmál og fátækt.

Svo kom skýrsla Rauða krossins og minnti okkur á það sem allir vita og enginn deilir um að hundruð barna í landi okkar „búa við ömurlegar aðstæður og eru alin upp til varanlegrar fátæktar“. Það liggja líka fyrir nýlega uppfærðar tillögur frá Velferðarvaktinni byggðar á vinnu margra sérfræðinga um árabil þar sem því er lýst hvernig megi vinna bug á fátækt í landinu. Tillögurnar eru hér: https://www.velferdarraduneyti.is/media/velferdarvakt09/Skyrsla_Velferdarvaktar_Jan2015.pdf

En nú er aðventan með sínum föstu liðum; það þarf að ræða mannréttindi barna varðandi aðventuheimsóknir í kirkjur og svo þarf að sýna myndir af fátæku fólki í röðum að bíða eftir mat í poka. En allir vita að við ætlum ekki að hætta að eyðileggja æsku barna með því að bjóða þeim upp á fátækt. Jafnvel þótt tiltölulega auðvelt sé að slá á sárustu hörmungina með nokkrum markvissum kerfisbreytingum og þótt vitað sé að slíkar aðgerðir myndu margborga sig til baka í peningum innan fárra ára þá veljum við að gera ekkert svoleiðis. Enn skal svelta smalann og í besta falli beita aumingjagæsku en forðast skynsemi og réttlæti.

 

Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.