Vatnsberinn þunga-miðja og leiðarstef

„Þegar kvennafrídagurinn 1975 var haldinn ákváðu konur að útbúa plakat og á það völdu þær Vatnsberann eftir Ásmund Sveinsson, fannst það táknrænt fyrir sögu og baráttu kvenna. Þess vegna er Vatnsberinn þungamiðja og leiðarstef sýningarinnar sem við setjum upp nú til að minnast þess að hundrað ár eru frá því konur fengu í fyrsta skipti að hafa áhrif á Alþingi Íslendinga,“ segir Harpa Björnsdóttir myndlistarmaður. Hún stjórnar sýningunni Vatnsberinn Fjall+Kona í Ásmundarsafni við Sigtún.

Sjö myndlistarmenn eiga verk á sýningunni, fyrir utan Ásmund, og verkin tengjast vatnsberanum á margvíslegan hátt.

„Ég valdi listamennina bæði út af verkum sem ég hafði séð eftir þá og sumir gerðu sérstök verk fyrir sýninguna,“ segir Harpa.

Vatnsberinn hans Ásmundar var umdeilt verk á sínum tíma. Þegar til stóð að setja það upp á mótum Bankastrætis og Lækjargötu árið 1948 risu upp mótmælendur, töluðu um vatnskerlingu og þótti hún of herðasigin, læradigur og langt í frá nógu lagleg. Sex árum síðar var styttan afhjúpuð í garði Ásmundar við Sigtún.

Við opnun sýningarinnar á morgun klukkan 16 ætlar Nýlókórinn að flytja verkið Klessulist eftir Hörpu, undir stjórn Snorra Sigfúsar Birgissonar.

„Nýlókórinn er ekki hefðbundinn kór. Hann syngur ekki heldur flytur hljóðljóð,“ segir Harpa og kveðst vona að verkið kalli fram hughrif sem tengist deilunum um Vatnsberann.