Bregðum blysum á loft Gerður Kristný skrifar 3. janúar 2011 03:00 Þær voru margar gæsahúðastundirnar á síðasta ári. Ferðast var um framandi slóðir, lítið barn bættist við fjölskylduna og góðir vinir samfögnuðu á stórafmæli. Þegar allt þetta leggst saman sannfærist ég um að þetta séu góðir tímar. Hápunktur ársins 2010 var vafalítið kvennafrídagurinn 25. október þegar mikil kvenfjöld safnaðist saman víða um land til að efla samstöðuna og rifja upp hvers vegna hún skiptir máli. Í aðdraganda kvennafrídagsins var meðal annars hamrað á að konur hafi alltaf þurft að berjast sjálfar fyrir réttindum sínum. Þau hefðu aldrei komið fyrirhafnarlaust. Kvennafrídagurinn sem haldinn var árið 1975 hefur löngum verið sveipaður dýrðarljóma í huga mínum og því varð ég ákaflega hrærð þegar ég var beðin um að flytja eigið ljóð á sviðinu í miðbæ Reykjavíkur nú í ár. Mínúturnar fimm sem liðu á milli þessi sem Kolbrún Halldórsdóttir ýtti mér að hljóðnemanum og leiddi mig síðan frá honum eiga eftir að ylja mér lengi. Þegar ég kom aftur út í áhorfendaskarann gekk ég fyrir hreina tilviljun fram á vinkonur mínar. Vindur og regn komu ekki í veg fyrir að við læstum saman örmum og tókum undir með söngflokknum sem lauk athöfninni með því að flytja lögin af plötunni Áfram stelpur. Það var svo gaman! Stjórnvöld geta vissulega haft ýmis áhrif á líf okkar en það eru ekki þau sem ráða gæsahúðastundunum. Þær búum við sjálf til og okkar nánustu, þeir sem við ákveðum sjálf að skipta okkur máli. Eina slíka átti ég í bókaverslun skömmu fyrir jól þegar ég sá að Skólaljóðin hefðu verið endurútgefin, bókin sem ég hef gætt sem sjáaldurs augna minna frá því mér voru gefin þau í Álftamýrarskóla. Engin önnur námsbók hefur haft jafnmikil áhrif á líf mitt - og ekki aðeins allt það fagra sem í henni stendur heldur líka allt sem í hana vantar. Þessi bók er merkur minnisvarði. Ljóð Halldóru B. Björnsson (1907-1968) eru til að mynda ekki að finna í Skólaljóðunum. Í Jarðljóðum yrkir hún á eftirfarandi hátt um fyrstu konuna sem fór út í geiminn: „Vér / konur jarðar / konur Evrópu / konur Asíu / konur Ameríku / konur Ástralíu / vér kveikjum ljós vor / þegar rökkvar / því ef til vill / er Valentína Tereskova / úti í myrkum geimnum" Ljóðið fann ég í Stúlku - Ljóð eftir íslenskar konur sem Helga Kress tók saman. Við eigum að lýsa hver annarri veginn. Gleðilegt nýtt ár! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bakþankar Gerður Kristný Skoðanir Mest lesið Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun Hugleiðingar flugmanns Sara Hlín Sigurðardóttir Skoðun Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen Skoðun Skutlið að sliga margar fjölskyldur Kolbrún Baldursdóttir Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson Skoðun Leggjum niður framtíðina Kristinn Jón Ólafsson Skoðun
Þær voru margar gæsahúðastundirnar á síðasta ári. Ferðast var um framandi slóðir, lítið barn bættist við fjölskylduna og góðir vinir samfögnuðu á stórafmæli. Þegar allt þetta leggst saman sannfærist ég um að þetta séu góðir tímar. Hápunktur ársins 2010 var vafalítið kvennafrídagurinn 25. október þegar mikil kvenfjöld safnaðist saman víða um land til að efla samstöðuna og rifja upp hvers vegna hún skiptir máli. Í aðdraganda kvennafrídagsins var meðal annars hamrað á að konur hafi alltaf þurft að berjast sjálfar fyrir réttindum sínum. Þau hefðu aldrei komið fyrirhafnarlaust. Kvennafrídagurinn sem haldinn var árið 1975 hefur löngum verið sveipaður dýrðarljóma í huga mínum og því varð ég ákaflega hrærð þegar ég var beðin um að flytja eigið ljóð á sviðinu í miðbæ Reykjavíkur nú í ár. Mínúturnar fimm sem liðu á milli þessi sem Kolbrún Halldórsdóttir ýtti mér að hljóðnemanum og leiddi mig síðan frá honum eiga eftir að ylja mér lengi. Þegar ég kom aftur út í áhorfendaskarann gekk ég fyrir hreina tilviljun fram á vinkonur mínar. Vindur og regn komu ekki í veg fyrir að við læstum saman örmum og tókum undir með söngflokknum sem lauk athöfninni með því að flytja lögin af plötunni Áfram stelpur. Það var svo gaman! Stjórnvöld geta vissulega haft ýmis áhrif á líf okkar en það eru ekki þau sem ráða gæsahúðastundunum. Þær búum við sjálf til og okkar nánustu, þeir sem við ákveðum sjálf að skipta okkur máli. Eina slíka átti ég í bókaverslun skömmu fyrir jól þegar ég sá að Skólaljóðin hefðu verið endurútgefin, bókin sem ég hef gætt sem sjáaldurs augna minna frá því mér voru gefin þau í Álftamýrarskóla. Engin önnur námsbók hefur haft jafnmikil áhrif á líf mitt - og ekki aðeins allt það fagra sem í henni stendur heldur líka allt sem í hana vantar. Þessi bók er merkur minnisvarði. Ljóð Halldóru B. Björnsson (1907-1968) eru til að mynda ekki að finna í Skólaljóðunum. Í Jarðljóðum yrkir hún á eftirfarandi hátt um fyrstu konuna sem fór út í geiminn: „Vér / konur jarðar / konur Evrópu / konur Asíu / konur Ameríku / konur Ástralíu / vér kveikjum ljós vor / þegar rökkvar / því ef til vill / er Valentína Tereskova / úti í myrkum geimnum" Ljóðið fann ég í Stúlku - Ljóð eftir íslenskar konur sem Helga Kress tók saman. Við eigum að lýsa hver annarri veginn. Gleðilegt nýtt ár!
Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun
Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun
Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun
Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun