Afsakið meðan ég æli Kolbeinn Ó. Proppé skrifar 26. ágúst 2009 06:00 Ákafamenn um afsökunarbeiðnir fara mikinn þessi dægrin. Varla er tekið það viðtal að viðmælandinn sé ekki krafinn um hvort hann telji sig skulda afsökunarbeiðni, eða hvort hann telji að einhverjir aðrir skuldi nú ekki slíkar beiðnir - og þá hverjir og hverjum. Fjármálaráðherra segir útrásar-víkinga eiga að biðjast afsökunar og nefnir Hreiðar Má. Sá telur sig ekki eiga að biðja þjóðina afsökunar og Hannes Hólmsteinn segir Steingrím eiga að biðjast afsökunar. Ögmundur telur síðan Hannes sjálfan eiga að biðjast afsökunar. Haldi einhver að þetta sé atburðarás leikverks eftir Ionesco er það mikill misskilningur. Þetta eru fréttir og fréttatímar allra síðustu daga. Ein afsökunarkrafa á fréttatíma er viðmiðið; annars er lítið í fréttum þann daginn. Ég veit það ekki. Einhvern veginn er mér alveg sama um hver biður hvern afsökunar. Það mun engu breyta í minni stöðu hvort kapítalistar þessa lands koma í röðum og biðja mig og aðra afsökunar. Þeir geta gengið sig upp að hnjám í aflátsgöngum, þrammað til Rómar og til baka daglega, keypt sér aflátsbréf eða brennt reykelsi til minningar um framin afbrot. Það mun engu breyta. Því hvað á að breytast við þessar framkölluðu afsökunarbeiðnir? Mun lífið verða léttbærara, reikningarnir lægri, vinnan meiri? Yrðu þær til að friða almenning eða afsökuðina sjálfa? Og hver á að ákveða hvaða afsökunarbeiðna er þörf? Eigum við að búa til lista yfir þá fjármála-, embættis- og stjórnmálamenn, ásamt öllum hinum, sem okkur finnst að skuldi okkur afsökunarbeiðni? Eigum við kannski sjálf að biðjast afsökunar? Fara öll út í Viðey og kyrja við friðarsúluna þar til Ringo Starr stoppar okkur? Er ekki komið nóg af þessu? Væri fjölmiðlamönnum þessa lands ekki hollara að eyða orku sinni og útsendingartíma í eitthvað annað en að fá það á hreint hverjum finnst hverjir skulda hverjum afsökunarbeiðni? Finni einhver sig knúinn af innri þörf til að biðjast afsökunar, þá gott og vel. best að taka af ómakið hvað mig varðar: það þarf enginn að biðja mig afsökunar. Hefji einhver þann söng mun ég taka undir með Megasi: Afsakið meðan ég æli. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Alræmdur faðir stígur fram Atli Heiðar Gunnlaugsson Skoðun Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason Skoðun Hundrað milljarða loforð Dags Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Lýðræðislegt, sanngjarnt, gott Alex Leó Kristinsson Skoðun Norður-Kórea, íslensk stjórnmál og raunveruleikinn Mía Marselína Alexa Guðmundsdóttir Skoðun Olía á eld átaka Hópur fólks í Íslenska náttúruverndarsjóðnum Skoðun Fólkið fær að ráða för Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Nokkur orð um einföldun eftirlits Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Stóreflum námsefnisgerð í íslenska skólakerfinu Magnús Þór Jónsson,Steinn Jóhannsson Skoðun Nei, ég vil ekki vinna með þér! Björn Leví Gunnarsson Skoðun
Ákafamenn um afsökunarbeiðnir fara mikinn þessi dægrin. Varla er tekið það viðtal að viðmælandinn sé ekki krafinn um hvort hann telji sig skulda afsökunarbeiðni, eða hvort hann telji að einhverjir aðrir skuldi nú ekki slíkar beiðnir - og þá hverjir og hverjum. Fjármálaráðherra segir útrásar-víkinga eiga að biðjast afsökunar og nefnir Hreiðar Má. Sá telur sig ekki eiga að biðja þjóðina afsökunar og Hannes Hólmsteinn segir Steingrím eiga að biðjast afsökunar. Ögmundur telur síðan Hannes sjálfan eiga að biðjast afsökunar. Haldi einhver að þetta sé atburðarás leikverks eftir Ionesco er það mikill misskilningur. Þetta eru fréttir og fréttatímar allra síðustu daga. Ein afsökunarkrafa á fréttatíma er viðmiðið; annars er lítið í fréttum þann daginn. Ég veit það ekki. Einhvern veginn er mér alveg sama um hver biður hvern afsökunar. Það mun engu breyta í minni stöðu hvort kapítalistar þessa lands koma í röðum og biðja mig og aðra afsökunar. Þeir geta gengið sig upp að hnjám í aflátsgöngum, þrammað til Rómar og til baka daglega, keypt sér aflátsbréf eða brennt reykelsi til minningar um framin afbrot. Það mun engu breyta. Því hvað á að breytast við þessar framkölluðu afsökunarbeiðnir? Mun lífið verða léttbærara, reikningarnir lægri, vinnan meiri? Yrðu þær til að friða almenning eða afsökuðina sjálfa? Og hver á að ákveða hvaða afsökunarbeiðna er þörf? Eigum við að búa til lista yfir þá fjármála-, embættis- og stjórnmálamenn, ásamt öllum hinum, sem okkur finnst að skuldi okkur afsökunarbeiðni? Eigum við kannski sjálf að biðjast afsökunar? Fara öll út í Viðey og kyrja við friðarsúluna þar til Ringo Starr stoppar okkur? Er ekki komið nóg af þessu? Væri fjölmiðlamönnum þessa lands ekki hollara að eyða orku sinni og útsendingartíma í eitthvað annað en að fá það á hreint hverjum finnst hverjir skulda hverjum afsökunarbeiðni? Finni einhver sig knúinn af innri þörf til að biðjast afsökunar, þá gott og vel. best að taka af ómakið hvað mig varðar: það þarf enginn að biðja mig afsökunar. Hefji einhver þann söng mun ég taka undir með Megasi: Afsakið meðan ég æli.
Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason Skoðun
Nokkur orð um einföldun eftirlits Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun
Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason Skoðun
Nokkur orð um einföldun eftirlits Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun