Lætur skemmda­verk á vegglistinni ekki stöðva sig og heldur út

„Ég ætla að byrja á Íslandi á meðan söfnunin er í gangi en ætla svo að byrja á því að fara til Írlands,“ segir Julia en hún er að safna fyrir verkefninu á Karolinafund og er að sækja um styrki líka. Fé sem safnast verður notað í efniskostnað, ferðakostnað og skrásetningu verkefnisins.

Tíu eyjar og tíu verk

Hún stefnir á að gera einn vegg í hverju landi og langar að fara á allavega tíu staði. Hún sér fram á að geta byrjað í maí og mun svo halda áfram inn í haustið.

„Ég er svo með nokkrar grískar eyjur og með tengingar við fólk á Ítalíu sem ég er að vinna að. Þetta eru eyjar úti um allt og ég er að reyna að ná á fólk á Grænlandi líka. Stefnan er bara að fara á eyjur um allt,“ segir hún og að planið muni liggja betur fyrir þegar nær dregur. Það fari líka eftir því hversu miklu hún nái að safna hvert hún geti svo farið og á hversu marga staði.

„Ég er í sambandi við listamenn á þessum eyjum sem eru líka í Palestínuhreyfingunni.“

Vegglistaverkið ítrekað skemmt

Julia málaði stórt vegglistaverk á Vegamótastíg til stuðnings frjálsri Palestínu sem hefur orðið fyrir ítrekuðum skemmdum.

„Ég er örugglega búin að laga skemmdir frá fólki svona 10 sinnum ef ekki meira, þá ekki talið með þegar ég tek bara í burtu límmiða og plaköt.“

Julia segir að þó svo að staðan sé þannig í dag að minni fókus sé á Palestínu í dag sé deilan þar alltaf einhvern veginn í miðjunni.

„Þetta er allt tengt saman í gegnum Ísrael og Bandaríkin. Það er talað um að það sé vopnahlé í Palestínu og eftir það hefur fólk mætt minna á mótmæli en þetta vopnahlé er ekkert alvöru,“ segir hún og að loftárásir fari enn fram á Gasa auk þess sem illa hafi gengið að koma hjálpargögnum á svæðið.

„Þetta er ekkert vopnahlé.“

Julia segir að þó svo að heimurinn virðist brenna sé listin samt alltaf mikilvæg og það sem geti sameinað og verið grundvöllur fyrir samtal.

„Hún er líka mikilvæg til framtíðar.“

Hún segir að á hverju vegglistaverki verði líka QR kóði sem muni leið fólk inn á heimasíðuna hennar þar sem það mun geta kynnt sér verkefnið.

Julia ferðaðist síðasta sumar til eyjunnar Ikaria á Grikklandi og málaði þar stóra veggmynd af melónu. Hún segir vatnsmelónuna eiga sér langa sögu í myndum og merkjum til stuðnings Palestínu.

Melónan táknræn

„Ég held það hafi verið í kringum 1967 sem Ísrael gerði það ólöglegt að vera með palestínska fánann sýnilegan, þannig að fólk byrjaði að nota myndir af vatnsmelónunni í staðinn. Í melónunni eru allir fjórir litir fána Palestínu og þannig komust þeir fram hjá þessari reglu, mjög sniðugt,“ segir Julia sem sjálf hefur mikið notað melónuna í sín eigin verk.

„Nú vil ég aftur taka verk mín, sem eru sjónræn og opinber samstaða, lengra. Jafnvel þótt þessar eyjar kunni að virðast einangraðir og fjarlægir staðir, eigum við öll sameiginlega reynslu af seiglu, menningarminni, sjálfræði og tengslum. Ég vil að næsta verkefni mitt sýni hvernig við höfum alltaf verið tengd í gegnum strauma, fólksflutninga, verslunarsögu og nú í þessum í gegnum nútimalegt net samstöðu,“ segir Julia á heimasíðu verkefnisins.

Hún segist ætla að skrásetja hverja veggmynd með myndavél sem búin var til fyrir 1948, fyrir nakba eða þegar Palestína var hernumin.

„Á vissan hátt vil ég sýna hversu stutt er síðan „Ísrael“ var stofnað, og með því að nota myndavél sem er eldri en hernámið gef ég okkur tækifæri til að skoða verk mín í gegnum linsu sem sér Palestínu fyrir það sem hún er, og það sem hún ætti alltaf að vera: Palestína.“

Talar fyrir Palestínu með stolti

Julia er tveggja barna móðir en hún segir börnin verða heima á meðan hún ferðast. Hún hafi orðið fyrir áreitni á meðan hún málar og verið hótað af Ísraelum, aðallega á netinu. Hún segist því passa vel upp á það að börnin hennar séu ekki hluti af opinberum samfélagsmiðlum hennar eða með í för þegar hún vinnur.

„Ég vissi alltaf að þetta gæti verið vesen en ég læt það ekki stöðva mig og held áfram að tala fyrir Palestínu og á móti Ísrael, og geri það með stolti,“ segir Julia.

Auk þess að mála veggmyndir hefur Julia síðustu mánuði skipulagt fjáraflanir, opinbera viðburði og mótmæli fyrir Palestínu.

„Fyrir mér eru listræn iðkun og borgaraleg ábyrgð ekki aðskilin. Að tjá mig opinberlega hefur ekki alltaf verið án afleiðinga. Ég hef upplifað bakslag í starfi vegna þess að ég hef tekið skýra afstöðu. Til að vera sönn sjálfri mér, í stað þess að hörfa, skuldbind ég mig enn frekar list minni og því að byggja upp verkefni sem gætu skapað varanlega opinbera umræðu og vitund. Það er eina leiðin,“ segir Julia á heimasíðu sinni um verkefnið og sjálfa sig.