Vinina langaði að kýla hana

Ingunn Mía Blöndal er uppalin í Breiðholtinu og segist alltaf hafa verið límd við skjáinn og lærði til dæmis ensku með því að horfa á The Simpsons. „Ég var alltaf gólandi og með útvarpsþætti heima á milli þess sem ég var í tónskólanum að læra á þverflautu.“ Ingunn nefnir sem dæmi um fyrirganginn á sínum yngri árum þegar hún, níu ára gömul, hljóp inn í félagsmiðstöðina í hverfinu: „Þar hoppaði ég upp á borð fyrir framan alla unglingana, dansaði Macarena, söng hástöfum og hljóp aftur út.“

Eins og heyra má stefndi hugurinn fljótt á einhvers konar sviðslistir en frumraun hennar í leiklist var í Kvikmyndaskóla Íslands þar sem hún lék í fyrsta verkefni vinkonu sinnar Lovísu Láru árið 2012. „Það var svo árið 2015 að mér og manninum mínum var boðið á leiksýningu nemenda á annarri önn í leiklist við skólann. Við sátum límd við sætin og ég sótti um skólavist um leið og ég kom heim!“

Ingunn hóf í framhaldi nám á leiklistarbraut þar sem hún naut meðal annars leiðsagnar Nönnu Kristínar Magnúsdóttur, leikstjóra og handritshöfundar þáttanna Pabbahelgar. „Námið var krefjandi og það skemmtilegasta sem ég hef tekið mér fyrir hendur.“

Ingunn útskrifaðist árið 2017 og var útskriftarverkefnið myndin Fyrirgefðu sem var skrifuð og leikstýrt af fyrrnefndri Lovísu Láru. „Það má í raun segja að ég hafi leitt hana inn í skólann og hún hafi leitt mig út úr honum.“

Það eru fávitar alls staðar

Fyrirgefðu fjallar um heimilisofbeldi í hinsegin samböndum og hefur myndin verið sýnd á hátíðum í fimm heimsálfum og fengið góð viðbrögð og unnið til verðlauna.

„Hinsegin er regnhlífarhugtak yfir fólk sem er ekki gagnkynhneigt. Ég skilgreini mig sem hinsegin, en ég er ekki samkynhneigð,“ útskýrir Ingunn aðspurð. „Við vildum fjalla um þetta efni því að það er algjört tabú. Það talar enginn um heimilisofbeldi í hinsegin samböndum, og ef það er gert er það ávallt léttvægt. Það er eins þegar konur eru gerendur, þá er eins og fólk yppti bara öxlum.“

Ingunn telur aftur á móti að ofbeldi sé jafn algengt í hinsegin samböndum og gagnkynhneigðum. „Það eru fávitar alls staðar en þar sem hinsegin fólk þarf alltaf að sanna sig og vera góð fyrirmynd þá er ekki talað um þetta. Sjálf er ég hinsegin, hef verið þolandi í ofbeldissambandi með karlmanni og lenti í kynferðisofbeldi af hálfu konu þegar ég var átta ára gömul. Ég held að við skrifum og vinnum út frá eigin reynsluheimi og það hefur ýtt undir að sjálf er ég hinsegin.

Verkefnið var erfitt, flókið og spennandi en ég var ótrúlega heppin með samstarfsfólk. Við Lovísa höfum verið vinkonur í mörg ár og hún kann alveg á mig, og svo voru allir sem að komu mjög skilningsríkir og þá sérstaklega Hildur sem lék kærustuna mína.“

Gifti sig öllum að óvörum

Síðasti mánuður ársins 2017 var sannarlega viðburðaríkur í lífi Ingunnar en þá útskrifaðist hún frá Kvikmyndaskólanum, frumsýndi myndina og gifti sig í útskriftarveislunni, öllum að óvörum.

„Ég og maðurinn minn, Daníel Þór Þórisson, smöluðum öllum saman og sögðumst vera að halda upp á útskriftina, en vorum í raun búin að slá tveimur partíum í eitt. Í miðri veislunni skruppum við út, hittum athafnastjórann frá Siðmennt, Margréti Gauju Magnúsdóttur, gripum blómin sem voru falin í skottinu og leiddumst inn veislugólfið.

Það fyndnasta var að einn gesturinn öskraði upp fyrir sig „Holy shit!“ þegar hann fattaði loksins hvað var í gangi,“ rifjar Ingunn upp hlæjandi.

Ekkert þeirra hefur sagst vilja kýla mig áður

Eins og fyrr segir hafði Nanna Kristín, leikstjóri og handritshöfundur Pabbahelga, leiðbeint Ingunni í náminu og vissi hvað í henni bjó. Hún bauð henni því að koma í prufu fyrir hlutverk leikskólakennara sem er mikilvægt fyrir söguna þó að ekki sé um burðarhlutverk að ræða. Ingunn hreppti hlutverkið og segir þar með ákveðinn draum hafa ræst.

„Þetta var rosalega spennandi verkefni og það var mjög gaman að vinna með Nönnu og öllum á setti. Ég leik leikskólakennara og sá fyrir mér að hún væri að bíða eftir að komast heim úr vinnunni. Nokkrir vina minna sögðust vilja kýla karakterinn minn og tel ég það vera til marks um að túlkunin hafi verið sannfærandi, þar sem ekkert þeirra hefur sagst vilja kýla mig áður,“ segir Ingunn í léttum tón að lokum.