Fleiri lygilegar frægðarsögur afa

Bækur

Leyndardómur erfingjans

Höfundur: Guðni Líndal Benediktsson

Útgefandi: Vaka-Helgafell

Prentun: Oddi

300 bls.

Kápumynd: Ivan Cappelli



Guðni Líndal Benediktsson fékk Íslensku barnabókaverðlaunin í fyrra fyrir bók sína Leitin að Blóðey, sem fjallaði um lygileg ævintýri afa gamla sem hefur aldeilis komist í hann krappan. Nú hefur höfundur sent frá sér sjálfstætt framhald sögunnar sem ber heitið Leyndardómur erfingjans.

Líkt og fyrri bókin gerist sagan á tveimur plönum; Kristján litli bíður á læknabiðstofu eftir að honum fæðist lítið systkini. Hann er dálítið áhyggjufullur, því það er asi á spítalanum og afi reynir að róa hann með því að segja honum ýktar frægðarsögur af sjálfum sér.

Sögurnar hans afa eru bæði bráðfyndnar og stútfullar af fróðleiksmolum. Hlutir eins og fjörulallar, gegnumtrekkur, Fontur, kjöldráttur og fleira er útskýrt fyrir lesendum sem hugsanlega þekkja ekki orðin eða hugmyndirnar.

Við lestur bókarinnar fór framsetningin að minna æ meira á kvikmyndahandrit, en það er ekki að undra því höfundur hefur talsverða reynslu á því sviði líka. Hugsanlega færi betur á því að setja söguna fram í því formi, þótt auðvitað mætti segja að hér væri komin ágætisbíómynd í bókarformi.

Plönin tvö, læknastofan og ævintýri afa, eru afar ólík. Takturinn er hraður í ýkjusögunum sem eru uppfullar af húmor en kvíðinn liggur eins og mara yfir læknastofunni og biðin er ólýsanlega löng.

Kaflarnir byrja flestir á stuttri senu á sjúkrahúsinu sem brotnar eru upp með sögum afa. Hægt er að nefna þó nokkrar bíómyndir sem virka nákvæmlega eins, flótti frá veruleikanum á spítalanum með sögum; að þessari ólastaðri.

Þótt persónusköpun sé kannski ekki sérstaklega frumleg er hún hressandi og skemmtileg. Afi er ýkjukall, Kristján litli er einlægur og forvitinn, hin fjarverandi amma er kjarnakvendi og svo eru ótal aukapersónur sem flestar eru kómískar og fá lesandann til að brosa út í annað.

Niðurstaða: Eldhresst framhald af ævintýrum afa, stútfullt af húmor og fróðleik.