Vörn fyrir börn og foreldra þeirra

í Fréttablaðinu í síðustu viku sögðum við frá því að barnaverndaryfirvöld væru að skoða samtökin Vörn fyrir börn, en þau gefa sig út fyrir að berjast fyrir hagsmunum barna sem orðið hafa fyrir kynferðisofbeldi. Það er Kristín Snæfells sem fer fyrir samtökunum, en samkvæmt heimildum Fréttablaðsins tók hún þátt í því að láta ungt barn ljúga grófu kynferðisofbeldi upp á föður í forræðisdeilu. Þetta kom fram í viðtölum við barnið í Barnahúsi og var meðal annars notað til grundvallar úrskurði í forræðismáli þar sem faðirinn fékk fullt forræði.

Málið er alvarlegt og flóknara en svo að hægt sé að afgreiða það sem einskæra illgirni af hálfu Kristínar. Við erum öll fórnarlömb ofsóknaræðis þegar börn og kynferðisofbeldi er annars vegar. Mikil vakning hefur átt sér stað í samfélaginu og því fylgja vaxtarverkir. Við erum enn að læra hversu langt við eigum að ganga en svo virðist sem umrædd forstöðukona Varnar fyrir börn gangi of langt.

Sjálf segist hún gefa lítið fyrir „kjaftasögur“ og að mikil aðsókn sé í þjónustumiðstöð samtakanna. Það er áhyggjuefni og hjá Barnaverndarstofu er varað við fúski í barnavernd. Samtök Kristínar eru sögð miðla röngum upplýsingum til almennings og við það eru gerðar alvarlegar athugasemdir.

Mál föðurins sem sagt er frá í Fréttablaðinu í dag minnir um margt á bíómyndina Jagten sem sýnd var fyrir fullu húsi í kvikmyndahúsum í vetur. Þar var sögð saga sem byggði á sönnum atburðum. Starfsmaður leikskóla var vegna misskilnings sakaður um kynferðisbrot gegn fjölda barna. Það var næstum því tilviljun að málið fékk farsælan endi vegna misræmis í frásögn barnanna.

Við tókum þá ákvörðun að birta ekki nafn föðurins sem var ranglega sakaður um kynferðisbrot gegn barni sínu í frétt Fréttablaðsins í dag. Það gerum við af tillitsemi við barnið og er sú ákvörðun í samræmi við siðareglur Fréttablaðsins. Þessi mál eru þau allra viðkvæmustu og mikilvægt er að börnin njóti vafans. Sem er einmitt það sem gerir þetta svo snúið. Þessi mál eru þannig vaxin að freistandi er að horfa í aðra átt. Eða þannig hefur það alltaf verið. Við sem samfélag höfum alltof oft brugðist börnum sem orðið hafa fyrir kynferðisofbeldi. Nú erum við hins vegar ákveðin í að rjúfa þögnina. Það er gott. Í raun alveg frábært og við eigum að halda því áfram. Við megum bara ekki fara fram úr okkur.

Þannig skrifaði Hermann Stefánsson rithöfundur grein í Fréttablaðið í lok síðasta mánaðar sem vakti mikla athygli. Þar ræddi hann um samtökin Blátt áfram sem hafa einnig tekið að sér það hlutverk að rjúfa þögnina um kynferðisofbeldi gegn börnum. Þau hafa samt gengið of langt í sjónvarpsauglýsinum og hvatt okkur til að vantreysta hvert öðru. Allt gert í góðum tilgangi. Vissulega. En leiðin til heljar er vörðuð góðum ásetningi.