Erum nirðir þegar kemur að Íslendingasögunum

Þessi verðlaun eru mjög mikilvæg fyrir mig og skipta miklu meira máli en leiklistarverðlaun,“ segir Benedikt Erlingsson, sem hlaut Samfélagsverðlaun Fréttablaðsins sem uppfræðari ársins fyrir leiksýninguna Mr. Skallagrímsson. Í því verki gefst áhorfendum kostur á að kynnast Agli sjálfum í Landnámssetrinu í Borgarnesi en Benedikt semur og flytur verkið. „Ef verðlaun eiga áfram að vera í tísku og ef menn vilja sýna að þau eru mikilvæg þá er grundvallar-atriði að þau séu alvöru verðlaun en ekki bara klapp á bakið með engu innihaldi. Mér finnst þetta því mjög gleðilegt þar sem í mínu tilfelli fæ ég flugmiða og svo eru Samfélagsverðlaunin sjálf ein milljón. Leiklistarverðlaunin eru oftar en ekki sjálfs-hátíð en þarna eru verðlaunin veitt af samfélaginu sem gerir þau svo mikilvæg,“ segir Benedikt og segist kannski vera undir áhrifum frá Agli sjálfum, sem hefði eflaust þegið silfrið og fundist það skipta öllu máli. Langa sagan af tilurð verkefnisins tengist Benedikt sjálfum, æsku hans og fyrri verkum á leiksviðinu. Stutta sagan er sú að verkið var pantað af Kjartani Ragnarssyni leikstjóra og eiginkonu hans, Sigríði Margréti Guðmundsdóttur, en han segir að þau hafi snúið upp á handlegg hans og fengið hann til að glíma við verkefnið. „Og oft kemur eitthvað gott úr úr slíku, samanber Mozart og Beethoven sem voru jú oft pantaðir í tónskriftir. Annars finnst mér ég eiginlega ekki verðskulda það að hljóta verðlaun sem uppfræðari því ég er að vinna með gamalt skemmtiefni, flytja það og endursegja. Ég hugsa að sögumenn þessa tíma hafi örugglega haft lykilorð danska sjónvarpsins í forgrunni: Að skemmta fyrst og mennta svo. En maður menntar jú í gegnum það að skemmta.“ Vinsældir verksins komu Benedikt þónokkuð á óvart. „Mér datt ekki í hug að svona stór hluti þjóðarinnar hefði þennan Íslendingasagnanörd í sér. En það eru ótrúlega margir sem eru heillaðir af sögnunum og þekkja til þeirra. Það er einhver hvíld í því og einhver galdur sem leysist úr læðingi við það að geta farið inn í annan heim án þess að þar sé einhver leikhúsleg tilgerð í gangi. Þarna er ekki logið að neinum með ljósum, búningum eða öðrum stælum. Þetta er frumleikhúsið eins og það gerist best.“ Sýningar hefjast aftur 3. mars og verða nokkrar í þeim mánuði og næsta á eftir. En af hverju á Egill Skallagrímsson svo stóran sess í hjörtum Íslendinga? „Jú, það er nokkuð skrítið því Egill er mikið skemmdur maður og varla hægt að kalla hann hetju. Hann er síður en svo alltaf góður og mjög breyskur. Þar kemur á móti að hann er mannlegur, elskar konu sína, bróður og syni, sem hann svo missir, mjög heitt. Í honum er mikil mótsögn og því held ég að hann eigi þennan sess. Maðurinn er gangandi sprengiefni.“