Eðalsvalleiki af bestu gerð

Kom inn á Nasa rétt í þann mund sem Jakobínarína voru að stíga af sviðinu sem var synd og skömm. Svalasta hljómsveit landsins, Singapore Sling, steig síðan á svið og var hún vel þétt að vanda enda hér á ferð ein langbesta tónleikasveit landsins. Hljómurinn var allur til stakrar prýði en hljómsveitin hefur reyndar átt betri spretti en hún sýndi á miðvikudagskvöldið.

Biðin eftir Anton Newcombe og félögum í Brian Jonestown Massacre var ekki löng en nógu löng til þess að eyða nokkrum krónum á barnum. Áhorfendur, sem voru þægilega margir og gaurar í hettupeysu og leðurjakka voru í áberandi meirihluta, þyrpt-ust að sviðinu og fengu nammi sem Newcombe dreifði. BJM hófu síðan dans sinn sem þeir stigu í takt við áhorfendur næsta tvo og hálfan tímann, um það bil.

Enginn maður á Nasa þetta kvöld virtist sáttari en Newcombe sjálfur. Ítrekað sagði hann við áhorfendur að þetta væri besta kvöld lífs hans og brosti sínu breiðasta í gegnum áfengisþrútið andlit sitt. Annar maður sem setti líka stóran svip á tónleikana var hristari BJM, Joel Gion, sem ber án efa trylltustu barta (kótilettur) sem nokkurn tímann hafa sést. Gaman var líka að sjá Joel með í för enda hálfgerð goðsögn þar á ferð eins og allir vita sem séð hafa heimildamyndina DIG! Hinir hljóðfæraleikarar BJM voru reyndar allir með tölu ótrúlega færir.

Þegar sveitin náði fullu flugi, stundum með fjóra gítara, fór um mann sælurokkarahrollur sem erfitt var að losna við og entist lengi.

Keyrslan á tónleikunum var afar góð og aldrei var dauður tími. Áhorfendur skemmtu sér líka vel og voru í góðu og jarðbundnu sambandi við hljómsveitina. Tónleikahaldarar eiga mikið lof skilið fyrir þessa tónleika.

Það er frábært framtak að fá eins áhugaverða hljómsveit og Brian Jonestown Massacre hingað til lands og ekki síður að stilla miðaverðinu í eins mikið hóf og gert var, eitthvað sem margir aðrir ættu að taka sér til fyrirmyndar.

Steinþór Helgi Arnsteinsson